Tarkovski, Arseni

Vader van Andrej Tarkovski. In het gastenboek figureert een door Edwin Carels vertaalde en door de auteur gehandtekende vertaling van Het Midden der Wereld.

Ik ben een mens, het midden der wereld,

Myriaden cellen diep in mijn aarde,

Evenveel sterren voor mij in de lucht.

Ik lig ertussen, languit op mijn rug:

Tussen twee oevers het eenmakend water,

Een zonnestelsels verbindende brug.

Ik ben Nestor, een fossiel kroniekschrijver,

Een Jeremias van komende tijden,

Kalender en uurwerk hou 'k in de hand,

Ik zweer als tsaar naderig bij 't voorbije,

Uitgestrekt naar de toekomst, zoals Rusland.

Over de dood kan geen dode meer weten

Dan ik weet, ik het meest levende wezen.

En kijk, -verduiveld!- een vlinder lacht

Mij uit, zoals de meisjes gekscheren,

Als een kleine, ragfijne gele vlag.

Noten.