![]()
lucas munichstraat 76/82
9000 gent(belgium)
naakt
In het tekenkunstige oeuvre van Daniël Vandenbrande (crox 7) hebben de naakten het niet onder de markt. Ze wemelen. In singuliere poses hebben ze niet zelden een haast abstracte, tot een rudimentaire kronkeling van lijnen gereduceerde vorm.
Xavier Debeerst gebruikt een in het Parijse atelier van Rodin genomen foto als basis voor een copy art (crox 17-7), wat hij met een notitie uit z'n zakagenda combineert. De foto toont het profiel van een mannelijk naakt. De notitie refereert naar de dag dat hij het Musée Rodin bezocht.
crox 18, En Passant. Locatie 3, een videopresentatie van Renée Lodewijckx, And She Never Looks Back again. Locatie 3, Bagattenstraat 191. Op de linkerbladzijde, in de catalogus, een bladzijde die voor een beeld- of tekstreferentie gebruikt kon worden, is een zwartwitfoto. De foto heeft voorin een televisiescherm met een portret, een zelfportret misschien, op het middenplan een doodskist waarin een naakte vrouw ligt opgebaard, daarrond een takkenbos, een lakei flankeert de kist en de achtergrond toont een fragment van de locatie waar de foto genomen werd.
Luc Gobijn. Locatie 6, een etalage van het Fnacfiliaal in de Veldstraat. In de catalogus, ter rechterzijde, de foto van een naakte man met een uit een boomstronk vervaardigde priapische totem. De presentatie in de vitrine rechts van de doorgang zorgde voor een hoop herrie, waar het Gobijn ongetwijfeld ook wel om te doen was.
crox 34, een solo project van Koen Vanderhaegen. Presentatie in het souterrain van Aannemersstraat 54. Schilderijen en tekeningen die, misschien op een enkele uitzondering na, naakt als thema hebben. Als ik het goed heb, had KV het beeldmateriaal ontleend aan magazines die naturisme promoten.
Het souterrain als naakte ruimte, het gebeurt twee keer. In 1996 presenteert Juliane Heise (DE) er Flexibele Einrichtung, een reeks uit slap en transparant materiaal vervaardigde meubelstukken, waar je alle bijzonderheden van de locatie dwars doorheen bleef zien. In 1997 plaatst Tomo Savic-Gecan (CR) een muurhoge en kamerbrede ruit tussen de plaats voorin en de plaats achterin.
In linosnede uitgewerkte, iconografische afbeeldingen van Adam en Eva - een van de vele elementen in de geassembleerde linosnedes van Dirk Peers (crox 80). Ook het vijgenblad, consequent, is een vaak terugkerend element.
In het werk van Kati Barath (DE), waar alles - ondanks het felle en kleurrijke palet - een donker kantje heeft, een sinistere dubbele bodem, vaak niet eens als dubbele bodem in het beeld aanwezig maar rauw gepresenteerd, heeft het naakt een rebelse inhoud. Zo hebben ook de naakte meisjes - net als de meeste andere figuren die het oeuvre van Barath bevolken met enorme, vaak bolvormige hoofden - een wrange présence, letterlijk out of het ubiquitaire blauw, dat bij Barath alomtegenwoordige blauwe uitspansel. Crox-projecten in 1999 en 2008.
'Les coliques du roi sont très méchantes', een werk van Philippe Vandenberg uit 1998. Maakt deel uit van De Boodschapper, een presentatie in de Lucas Munichstraat met werken van Sylvain Cosijns en Philippe Vandenberg en staat ook afgebeeld in de gelijknamige publicatie. Een naakte koning, het 'ik', kennelijk met bedelstaf, en een meute honden - of wolven - die hem op de huid zitten.
De in één zuivere lijn geplaatste pose van een vrouwelijk naakt, een tekening van Ruth Mentens. crox 110, een groepsproject met werk van 25 kunstenaars. Het tweede project in de Lucas Munichstraat.
crox 118, 'Borders, what prevents you today?', het eerste solo project van CarianaCarianne (US). Aanvankelijk overweegt CarianaCarianne om aan de performance in de croxruimte, elke dag van 9u tot 13u en dit gedurende 24 dagen, een badritueel in het instalraam (Onderstraat 26) toe te voegen. van gaat langs op het commissariaat in de Belfortstraat om uit te zoeken of nude performance onder de wet op openbare zedenschennis valt en verneemt dat dit in principe geen probleem levert, tenzij iemand die het niet hebben kan een klacht indient. De nabijheid, in de Onderstraat zelf, van een kinderdagverblijf, wordt het doorslaggevende argument om het badritueel te schrappen.
Pornografisch getinte tekeningen en schilderijen van Stu Mead (US/Minneapolis). Stu Mead woont in Berlijn en wordt door Thomas Hauser aangebracht, die Stu in Minneapolis ontmoet had. crox 125, 2004. Het project van Stu Mead kwam eerder op tafel, in 1997 of 1998, en werd toen met een meerderheid van stemmen afgevlagd. Van 1997 tot 1999 was er het gebruik om in teamverband op democratische wijze over de projecten te beslissen. Alleen een project dat 5 of desnoods 4 van het totaal der stemmen haalde - het totaal was 5, kwam in aanmerking. 3 werd door de vingers gezien. Het project van Stu Mead haalde toen een povere 2 op 5.
In Sacre Bordel van J. Van der Borght (crox 131, januari 2005), de eerste presentatie die werk van al z'n alter ego's samenbrengt, is een videofilm, de titel herinner ik me niet, een werk van NCNP of NGIP in de traditie van de stomme film, met Dodica en Rodica.
INSIDE/OUTSIDE van Els Soetaert, april 2005. Performance in een vierhoekige iglo. Een project in de ruimte waar we tegenwoordig een kubusruimte en het barmeubel hebben.
444 (crox 149), Nan-Ping Chang (TW). Performance, multimediaal, op 30 september en 1 oktober 2005.
Kubusproject van Ria Bauwens (crox 158-1). Foto's. Twee reeksen. Een van die reeksen is een set zwartwitfoto's met vrouwelijk naakt in slaapkamerbiotoop. De focus ligt op een fragiele beweging van het torso. Een van de werken tijdens de sequel van crox 145, in Abdij Maagdedale, is een videopresentatie van Nancy Delille. De video toont een badscene. In 2007 is er met The F-Song van David Smithson (US) nog een badscene, dit keer in de lijn van Arno's I am a Bathroomsinger. Een videoportret van Smithson, hij ligt in bad, in een Hollandse badkamer nota bene, en zingt een protestlied. De geadresseerde, die overigens ook met naam en toenaam in de song aan bod komt, is Bush junior.
Het Borstenorakel, een project van Sarah Westphal in de kubusruimte (crox 185-1). My Modern Holocaust (crox 185-2), een project van Jamez Dabramski Dean, zelfde periode, is een set van met razor bewerkte foto's. Tijdens de eindejaarspresentatie, een jaar later, is er een videofilm waarop te zien is hoe JDD een varkenshart neukt. JDD is poedelnaakt en had speciaal voor de opname van dit werk een halfje viagra geslikt, omdat hij zonder, zei hij, z'n jongeheer niet in positie gekregen had.
Michael Jackson naakt en met geamputeerde ledematen, een foto, uit een set van drie, die deel uitmaakt van de presentatie van Debra Tolchinsky (crox 183).
Brainbox, eerste editie, unit 5: een naakte ruimte. -->wit Het naakte zelfportret van een witte ruimte.
MIS-ARTE, PART THREE (crox 209), nude performance van Sabine Oosterlynck in de kubusruimte. SO staat in een transparant omhulsel, in een hoek van de kubusruimte. De binnenzijde van beide delen van de matroishka staan naar de toeschouwer gekeerd, SO zit achterin, aangedrukt tegen een buitenzijde van de matroishka, in de verste hoek van de kubusruimte. Het project valt samen met een uitvoering van MA solo, een performance op fotokopieermachine van Emilie De Vlam.
Verzamelwoede. Een van de collecties van Nicolas Leus is een set blootblaadjes uit jaren zestig. Een andere set biedt acht exemplaren uit de oranje reeks.
Black Helicopter, mutilated cow and the counsel of foreign affairs, een project van Adriaan Verwée (crox 232). Het centrale beeld is een naakt kind, met bottines en muts, dat met een helikopter speelt.
crox 246, Insomnia. De performer heeft het plan om de performance naakt te doen, wat we met de temperatuur in de zaal, eind februari, geen idee vinden.
Een half jaar later is er het Biafraantje, een uit chocolade vervaardigd werk van Wouter Cox, het maakt deel uit van de presentatie van Joop Stoop.
De naakte ruimte waarmee de tweede editie van Brainbox begint. KAMP heeft van de zaal achterin een museale ruimte gemaakt. De presentatie is de presentatie van een werk dat er niet is.
MANIFOLD (2011), een theaterproject van Sandrine Verstraete. Het naakte lichaam van Evelyne Bleijenberg komt in een vel van bladeren van zilverpapier. Het inkleden wordt uitgevoerd door iemand in een witte stofjas.
