encyclopedie

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Zaleski, Pierre-Michel (PO)

2011, 2 juni.
4 juni. RHYTHM SECTION ON TOUR. Concert: Peter Jacquemyn (bass, vocals), Tatsuya Nakatani (JP/drums, percussie), Maja Jantar (PO/vocals) en Pierre-Michel Zaleski (PO/vocals). En film: hij registreert het concert. Ook Svend Thomsen en Marc Coene zorgen voor video-opnames. De opname die Thomsen maakt, is voor het TVF archief. Ubiquitair: Thomsen registreert in de mate van het mogelijk àlles wat met dans en performance te maken heeft. Ook experimentele muziek. Zaleski heeft zich gespecialiseerd in het registreren van free jazz en experimentele muziek. Hij en Laura van hadden elkaar voor het eerst ontmoet tijdens een concert van Evan Parker in het Brusselse L'Archiduc.
7 juli. LE LAB NR 3, een project van Lazara Rosell Albear. Pierre-Michel Zaleski staat op de affiche maar is er dit keer niet bij.

Zarhoni, Younes

19 januari 2008, concert. Nico Sall, Zeger Vandenbussche, Younes Zarhoni en Lode Vercamp. Younes, die een boekenkarretje heeft op Sint-Jacobs en later in Parijs gaat wonen, staat in voor zang en percussie.

zaterdag

De openingsavonden zijn, op enkele uitzonderingen na, op zaterdag. Uitzonderingen zijn het project van ARMEE LEGER (2006) en A Group Show, een gastproductie van RE: (2011), met vrijdag als openingsavond.

Tijdens de Aannemersstraatperiode (1994-2000) is het openingsmoment op vrijdag. Eerder, tijdens de periode aan het Beverhoutplein, was het niet de gewoonte, alweer op een enkele utzondering na, om vernissages te houden. Dat viel samen met het strikt niet-commerciële profiel van de activiteiten.

De vernissage op zaterdag heeft, zij het niet elke keer, een concert op het programma. Tijdens de Aannemersstraatperiode was er van meet af aan ook het gebruik dat een openingsredenaar het woord richtte tot de bezoekersaantallen.

Zaventem

Af en toe. Van de buitenlandse kunstenaars die croxwaarts reizen, zijn er overigens best veel die in Zaventem op een trein richting Gent/Oostende stappen en in dat geval aan Gent Sint-Pieters of aan de Dampoort opgepikt worden.
Het andere scenario is naar Zaventem rijden en de kunstenaar opwachten in de hall waar de arrivals geloosd worden.
In 1996 Thomas Broadbent. Met de Skodapox. Later volgt een hilarische rit richting Zaventem. Ter hoogte van Groot-Bijgaarden stranden van en Broadbent in een file. van, die die regio van het hoofdstedelijke gewest amper kent, slaagt er niettemin in om via allerlei buitenissige sluipwegen in Zaventem te geraken, net 5 minuten voor het over en out is met inchecken. 1997 Sally en Amy Kephart. Opnieuw met de Skodapox. In 1998 is het Marijke Bontinck die Dianna Frid in Zaventem gaat oppikken. Ze ontfermt zich ook over Suzan Batu (TR), die ze midden jaren tachtig in de VS op een estate ontmoet had. Het is van die Dianna Frid naar Zaventem brengt, met de auto van Marijke Bontinck. Patricia Thornley (US) is net voor haar crox-project, januari 1999, in Londen en neemt boot en trein. In 2004 opnieuw Thomas Broadbent. CarianaCarianne, zelfde periode, spoort tot Gent Sint-Pieters. In 2006 racen Van der Borght en van naar Zaventem, Van der Borght aan het stuur van z'n rode bezemwagen, van aan het stuur van een Renault Express, om er Dianna Frid en Debra Tolchinsky op te pikken. Tijdens de terugweg belanden Van der Borght en Tolchinsky in een helse file. van rijdt over Asse en Aalst en bereikt het woonerf ongeveer twee uur voor de rode bezemwagen van Joris.
December 2010: Laura van brengt Martin Sommer naar Zaventem.

zelfportret

-->autobiografisch

crox 16, 'zelfportret', is het laatste project op Beverhouplein 7. In TEMPO EXPO staat het bovenin: Van 17.4 tot 13.5: 'Zelfportret' Guido De Bruyn, Hans van Heirseele, Frank Van den Eeckhout. Croxhapox, Beverhoutplein 7, een telefoonnummer en de tijdstippen, wo-zo van 15 tot 19u. Op zelfde pagina is een promotie voor de nieuwe Alfa 33 16V.
Krek in die periode scheurt van een kwartbladzijde met een opniestuk uit De Morgen: KUNST EN DE VRIJE MARKTECONOMIE. De auteur is Daniël Robberechts.
Het is de laatste, publieke verschijning van Daniël -->Robberechts.

crox 22 (1994), het eerste project in het souterrain van Aannemersstraat 54: zelfportretten van Herr Seele. Dat ene project waarbij het ook echt om zelfportretten gaat.
Open Deuren (1996): een werk met bloed van Philippe Vandenberg. Het werk komt in de loggia te hangen, vlakbij de tuin.
crox-card Nr 6 (1998), Thomas Huyghe, olieverf op doek. Een zelfportret. Het werk figureert niet in het solo project eind 1998. Later is er ook nog een foto van Jan Willem Verherbrugge en in dezelfde periode 'Borders. What prevents you today?' van CarianaCarianne.

Sindsdien nam het kennelijk niet zo'n vaart met dit thema. Tenzij je er van hoort uit te gaan dat elk werk een zelfportret is, zoals iemand zei.

Zelzate

2005. crox 148. Locatie van de Tankgarage, een project van Tuur Delodder. Het segment in de croxruimte beperkt zich tot een informatieve display met beeld- en tekstmateriaal.
Dit werk van Tuur Delodder is verwant aan de in situ installaties van Tazro Niscino (JP) maar zou er niet door geïnspireerd zijn. In een garage in het centrum van Zelzate komt een tank te staan. Geen benzinetank maar het gelijknamige voertuig op rupsbanden.

Zemtsov, Ivan (RU)

2007. crox 186, 'What about Croxhapox'. Zemtsov is een van de meer dan 200 kunstenaars die ingaan op de Mail art call, een project dat door Frips en Marc Coene gecoördineerd werd. Zemtsov woont op een plek die Yoshkar-Ola heet, wat Red City betekent. Hoofdplaats van de Mari El Republiek. Het stadje heette Tsaryovokokshaysk voor 1919 en Krasnokokshaysk van 1919 tot 1927. Het embleem van het stadje is een eland op een diepblauwe achtergrond.

Zennestraat 17

2009. Coproductie in Brussel op huisnummer Zennestraat 17a. De productie wordt gecoördineerd door Secondroom, op dat moment hebben ze een vaste stek in Brussel, en Fortlaan 17. Het gros van de organisaties die aan het project deelnemen, komt uit het Brusselse gewest, op twee na: Fortlaan 17 en Croxhapox. De andere participanten zijn Secondroom, Bains Connective, Q-O2, Constant vzw, Jossworld - en ik zie er ook nog wat over het hoofd, denk ik. Via Croxhapox worden TVF art doc cinema, Mahaworks en CiclicRecords bij het project betrokken.
Er zijn twee episodes: april 2009 en oktober 2009. Tussendoor gebruikt Michel Couturier de crox-locatie in het enorme gebouw, waar ooit een laboratorium was, om z'n crox-project voor te bereiden, en zo vinden er nog wat projecten plaats.
Beide Gentse organisaties, Fortaan 17 en Croxhapox, resideren op de eerste verdieping, Fortlaan 17 achterin, Croxhapox voorin.
De eerste crox-presentatie, april 2009, brengt een coherent geheel met aparte presentaties van Christophe Lezaire, Johan De Wilde, Julian Moran, Marc Coene en Steffie Van Cauter. De tweede presentatie, oktober 2009, biedt presentaties van Bart Lodewijks, Dirk Zoete, Mil Ceulemans, Nicolas Leus, Oana Cosug, Stijn Van Dorpe en Thomas Bogaert.

Zilling, Bernhard (DE)

2007. crox 186, 'What about Croxhapox'. Mail art call, concept en coördinatie: Frips en Marc Coene. Bernhard Zilling (DE/Berlijn) is een van de meer dan 200 respondenten.

Zoete, Dirk

crox 60, solo project - april 1997.

crox 102, Carte Blanche - trio met Anton Cotteleer en Jan De Cock (project CC Strombeek) - februari 2000.
crox 110, BASICS 1 - november 2003.
crox 145-I, BASICS 2 - juni 2005.
crox 188, BRAINBOX unit 4. Trio met Michaël Borremans en Tinka Pittoors - oktober 2006.
Publicatie van croxcards Nrs 41 & 42 - oktober 2006.
crox 212, solo project - mei 2007.
croxboek in voorbereiding (oorspronkelijke planning was mei 2007 - uitgesteld tot voorjaar 2008)
Zolamian, Marie

2007. crox 215. Een Luiks trio: Yannick Franck, Antoine Van Impe en Marie Zolamian. Zaal achterin. De materiaalstock wordt gedeeltelijk ontruimd en proper gezet. Zolamian presenteert er een reeks kleine zwart-wit schilderijen. In de grote zaal, waar een verzameling in een cirkel bijeenstaande bureaulampen de blikvanger is, heeft ze, in dezelfde hoek waar Antoine Van Impe een presentatie met ronde gaten en aanverwante dingen maakte, een muzikale kijkdoos geplaatst.

zondag 27 mei 2007 (crox-box, fragment)

II. Pas respecter les mesures.

Hauteur du marteau: 3,5cm.
Alongement: 204cm.

La conspiration des lampes - le vide à un diamètre de 60cm.

Distance de la projection, vue du côté spectateur, sur un rectangle légèrement paint moins blanc: 50cm.

Distance de la tête du marteau vrai jusqu'à la tête du marteau faux: 76cm.
Distance autrement dit: Rivière. Rivière autrement dit: Maison.

8
x 6cm - plus ou moins le format - délicat, un format délicat - un
format en souriant - le format de les peintures de Marie Zolamian.

Les marteaux pour se promener ont eux-mêmes une longitude de 220cm.

La distance entre le chair à gauche et le chair à droite n'est pas plus que 6m40.

Le trou du bassin blue: un diamètre de 34cm. Le trou coincé entre les jambes d'une fille inconnue: 6cm. Ouverture.
Les haut-parleurs ont un diamètre de 17cm. La distance du bruit.
Les mesures d'un cage: 47x35x36cm.

Le déplacement d'un chair. La mesure n'existe plus.

2009. crox 277-10. Brainbox, tweede editie, unit 10. Is samen met Vadim Vosters en Lucie Renneboog.

zondag

GENT MATINEES.  Een samenwerkingsverband dat eind 2007 tot stand komt in het zog van nog een samenwerkingsverband, het Gentse Stadsplan Beeldende Kunst. Witte Zaal coördineert het stadsplan, Wim Waelput (KIOSK) de Gent Matinees.
Recente edities van de Gent Matinees, telkens op zondag, waren 19 december 2010 en 15 mei 2011. In Croxhapox zorgt elke editie, op een enkele uitzondering na, voor een kleine volkstoeloop van gemiddeld 150 à 200 bezoekers.

Het stadsplan is een ander verhaal. Tijdens de evaluaties over zowel GM als stadsplan gaan er stemmen op om beide initiatieven te combineren en er een gezamenlijk evenement van te maken.
In 1995 was er een voorloper, de Pick-It, een productie van Croxhapox en EI-huis (Experimental Intermedia), wat tot twee edities beperkt bleef, herfst 1995 en lente 1996.

Zondagsdenkers, De

Architectencollectief. Floris De Bruyn, zoon van, en Romolus Molenbergh maken deel uit van het collectief. Eind 2006 komen ze met het ontwerp van een filmzaal. Die filmzaal is bedoeld voor de plek waar ook toen al een van de stockruimtes was. Tijdens zelfde periode doen ze in het kader van de Biënnale van Venetië mee aan concours. Het ontwerp en alles wat er bij komt kijken, is tot in de puntjes verzorgd. Het prijskaartje is navenant, hoewel het voor wat ze plannen eigenlijk nog meevalt.
In 2009 volgt ZIENZUCHT, een filmweekend, meteen na de laatste etappe van Brainbox #2. De Zondagsdenkers stellen het programma samen en maken ook zelf een film.

zroxhapox

OVER CROXHAPOX, een project van Daniël Dewaele (mei 2011). Een tekst over croxhapox vertaald in 10 talen waaronder Pools, Russisch, Bulgaars, Turks en Albanees. Iemand die er kennelijk wat van afweet, zegt dat er in het Albanees niet Croxhapox maar Zroxhapox zou staan.

Zurbaran

'Het is een bizarre reeks van mooie beeldcitaten en -ideeën, met verwijzingen naar kunstenaars als Picabia, Zurbaran, Beuys, Araki (...) Magritte.' Edith Doove over het crox-project van Marc Maet (1999); Bloedrood.

Zurita, Veridiana (BR)

2008, 11 maart. The Chicken Factory. Project van de Braziliaanse performers Luetta en Veridiana Zurita, met assistentie van Romolus Molenbergh. Zurita (Sao Paolo) en Luetta (Gent) hebben elk een wit broekpak aan, zijn blootsvoets en staan voor het pluimvee dat, waar ook al in de titel naar verwezen wordt, in geheimzinnige omstandigheden in een kolonie samenhokt.
Meteen na de performance reist Veridiana Zurita naar Sao Paolo. Er is het plan om een performancefestival te organiseren. Later gaat ze in Enschede studeren.

zwart

De brainboxruimte.
Een nagel.
De foto's van Marc Coene.
Het tafeltje.
Een tijdstip. Alles. Het haar, de voetstappen.

Ik had willen zeggen: niet alles is zwart.
Demonstratie. Alles.
Ik had willen zeggen: niet alles is zwart.

Het truitje van Annelien, de rozen van Roos, de muren van de witte zaal een half ogenblik voor Geczy aan Remember To Forget The Congo begint, het tafeltje van Anton, de cijfers, het boek van Philippe Vandenberg, de plastic jute waar Karel De Meester begin 1997 een wit merkteken op aanbrengt, een x, de kaften met boekhoudkundige feiten en Vosters die de witte zaal tot de laatste vierkante millimeter in het zwart wil.

Een kubus. Iconopanisch. Kaaba.
Het zwarte tafeltje. Wat met Anton Cotteleer begint. Later Hans Beckers, Adam Geczy en Stuart Lynch.
't Zwartetafeltjeconcert, de titel van de impressionante performance van H. Beckers, staat los van het tafeltje van Anton. Dat we in crox ook zo'n zwart tafeltje hebben, is een buitengewoon toevallige buitensporigheid. Michaël morst vernis op het tafeltje. Ook dat gaat mee.

Jan Dheedene twee keer en twee keer zwart-wit. Een eerste keer in de Thomsenruimte, met Michael Langeder: lichtprojectie op geometrisch zwart-wit. Een tweede project in de kubusruimte: bierviltjes. Ook dit keer alles zwart-wit.
Het zwarte bouwsel van Leen Persoons (2008) en de houtskoolmuraille van Hannelore Van Dijck (2011).
Het tweede solo project van Reinhard Doubrawa, een zwarte billboard, en de houtskoolimprovisaties van Hallveig Agustsdottir.
De zwarte iconen van yen, euro en dollar, het kubusproject van Bart Dhaluin. Gwendolin in een zwarte jurk.
Johanna Van Overmeir in een zwarte jurk. Van het zwart van koran, tora en bijbel bleef naar verluidt geen jota.
Zwarte tape als kader voor een videoprojectie tijdens het project van Susanne Kutter en in de belendende ruimte een zwarte plaat waarin het videobeeld van een kasteeltuin reflecteert, een werk van Harri de Ville dat eerder in het Luikse FLUX te zien was.

De senseo koffiemachine: zwart. Een noodzakelijk contrast:
basextender wit.
Het zwarte krijtbord en tien lappen met zwarte letters. Elke taal geeft hetzelfde zwart.

zwerm

ZWERM, kwartet voor elektrische gitaar. crox 252, concert op vrijdag 28 maart 2008. Primeur, het is het eerste concert van Zwerm. Ze voeren werk uit van Larry Polanski (US) en Nico Sall (BE).

zwijgen

'Zwijgen moet ge zelf doen.' Laatste zin van het brieffragment uit 1989 waarin het woord croxhapox voor het eerst aan bod komt. 

‘Wie niet slim is, moet dom zijn.’ In dit verband, als het niet geeft, graag een citaat uit het voorwoord tot ‘Tractatus Logico-Philosophicus’ van L. Wittgenstein: "Was sich überhaupt sagen lasst, lasst sich klar sagen; und wovon man nicht reden kann, darüber muss man schweigen."