encyclopedie

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
valies

In de uit zink vervaardigde valies is een opening in de vorm van een kruis. In het kruis kan je dwars door de valies heen kijken. De kruisvormige opening is aan alle binnenzijden keurig dicht gemaakt. Het object maakt deel uit van het eerste solo project van Dirk Peers (crox 23, 1994), het tweede project in het souterrain van Aannemersstraat 54. Tien jaar later wordt het nog eens getoond tijdens een hommage aan de kunstenaar die in 2003 overleed.

Een van de valiezen van Joris Van der Borght (crox 131, 2004) is een replica van de valies die tijdens een mislukte bomaanslag op Hitler gebruikt werd. Het werk maakt ook deel uit van VERZAMELWOEDE (2007), het tweede crox-project in Abdij Maagdendale te Oudenaarde. Het ontstekingsmechanisme werd door een misthoorn vervangen. Eenzelfde misthoorn wordt gebruikt voor SIRENES, het 0110 project van Luc Tuymans (2006) waar Croxhapox aan meedeed.

Sinds 2006 vegetatief in de stockruimte: een valies van Thomas Broadbent. Wordt af en toe verplaatst. Staat in de weg. Enorm ding. In het karretje, want eigenlijk meer een karretje dan een valies, zit een deel van het werk Simulator.

Reistassen op wieltjes, zo gaat het tegenwoordig. Matt en Kevin van Talibam! (2011) hebben elk zo'n reistas bij waar meteen ook alles in zit wat ze nodig hebben. Net voor hij naar Europa zou komen had Matt een ongelukje gehad. Z'n linkerhand zit in een zwachtel, het sleuren en tillen van de reistas gaat met enige moeite. Het ding tillen kan hij niet zonder dat iemand een handje toesteekt.

Een valies via fedex naar de bestemmeling opsturen, is een peperdure aangelegenheid. Dianna Frid en Sonia Almeida blijven niet tot het project weer afgelopen is, dus wat anders dan het werk nasturen zit er niet op en dan hebben we ook altijd op te letten en goed na te denken vooraleer we de inhoud definiëren. Marktwaarde mag het niet hebben. Het was Broadbent overkomen. Hij had een pakje opgestuurd, met fedex, de inhoud ervan was voor een groepsproject bedoeld. In Zaventem hielden ze het tegen. We kregen het pas toen het project afgelopen was. Maar liefst een maand had het geduurd voor ze begrepen dat het object geen marktwaarde had of, waar het eigenlijk om ging, niet om die reden naar het Europese continent was opgestuurd.

van

 

van = Hans van Heirseele.

van is met een kleine v. Met grote V is het een van de protagonisten van Ada, het opus magnum van Vladimir Nabokov.

Persoon in kwestie reduceert zichzelf tot voorzetsel. Een linguïstische rekensom: van Heirseele minus Herr Seele = van.

Eind 2002 bekrachtigd door Johan De Wilde en tot eind 2009 de eigenlijke naam van Hans van Heirseele. Sindsdien Laura van.

Van Akoleyen, Stef

1991. crox 17, Copy Art, de eerste editie, fotocopy art werkstukken, wat vanaf mei 1991 in het Gentse straatbeeld komt.
crox 18, En Passant 25 instalramen. Locatie 14: Oudburg 15.
Jozef Van Akoleyen, broer van, is betrokken bij VZW Barbabelge, een kunstenaarscollectief dan vanaf circa 1995, in het zog van de activiteiten van croxhapox, een reeks opgemerkte en voor het publiek bijzonder toegankelijke straat- en buurtprojecten realiseert. Als ik het goed heb, gaat het om een initiatief van Wouter Cox, waar onder andere ook Peter De Duffeleer bij aansluit, die later het zakelijke luik van Kunst Zwalm voor z'n rekening neemt.
Van Stef Van Akoleyen is na crox 18 alleen vernomen dat hij sindsdien in het zuiden van Frankrijk zou wonen.

van Bergen, Thé

crox 70, Schilderkunst Hedendaags Belgisch - nov/dec 1997.

crox 159, solo project - december 2005. Schilderijen. Simultaan met het tweede solo project van Jos Van Meerssche (crox 160) en een project van Stef De Brabander in de kubusruimte (crox 161).
Fragment uit een gesprek met Jan Debbaut (Schilderijen, Uitg. Internationaal Cultureel Centrum Antwerpen, 1984):
-JD: Ik meen te weten dat je in het begin van de jaren zeventig sterk onder de indruk kwam van de fundamentele schilderkunst, in het bijzonder van de witte schilderijen van Robert Ryman.
-TvB: Zoals ik al zei was ik zelf op het punt gekomen dat ik besefte dat het proces dat ik had doorgemaakt betekende dat ik een herkenbaar beeld stapsgewijs had afgebroken tot eenvoudige schilderkunstige elementen, waarmee ik dan weer opnieuw een beeld ging opbouwen. -----
-JD: Hoe heb je die verwarring na de kennismaking met Ryman weer vorm gegeven?
-TvB: Ik zocht naar nieuwe mogelijkheden en ben er bewust van uit gegaan dat ik niet wist wat het eindresultaat zou zijn of wat de uiteindelijke bedoeling van het ontstane beeld was. Ik werkte associërend, en experimenteerde met van alles en nog wat. Dingen waarmee ik niets kon beginnen liet ik weg, en andere, die me meer en meer gingen fascineren, begon ik te herhalen. Daardoor kreeg het werk mettertijd een sterk repetitief karakter. Wat de technische kant van de olieverfbehandeling betreft, werkte ik vrij ongecontroleerd, waardoor er een probleem met het materiaal ontstond. Met olieverf kon ik geen kant meer op. Ik stapte dan ook vrij abrupt over op acrylverf, waarbij deze problemen zich niet voordeden. Vooral het minimaal materiaalgebruik dat acrylverf mogelijk maakte ging me in het repeterende werk bevallen. Jarenlang schilderde ik eindeloze series waarbij een element - zeg maar een streepje - steeds weer geconfronteerd werd met een tegenbeweging. Eindeloze variaties van gelaagdheden. Dat soort werk leek daarenboven te vallen in een zekere mode; er was vrij veel belangstelling voor. ----- Nu is ook de volledige concentratie op de handeling van het schilderen zelf komen te liggen. Niet langer het herhalen van toetsen - zoals in het seriële werk - maar grotere gebaren die het hele doek proberen te omspannen. Het beeld dat zo ontstaat krijgt daardoor een grote coherentie qua vorm.
De compositie - die in vroeger werk verloren was gegaan en waardoor ik afbreuk deed aan een van de historische componenten van het klassieke schilderij - is via een andere weg teruggekomen.
Vele overwegingen nu komen tot stand op praktische gronden. Ik laat me leiden door de omstandigheden, want het zijn die die me momenteel boeien. /1984/
'In het midden van de jaren zeventig bevraagt Thé van Bergen het medium schilderkunst in zijn constituerende basiselementen. --- Vanaf het begin van de jaren tachtig verschijnen er elementaire tekens en motieven die zowel logisch voortvloeien uit vormen in de materie als intuïtief gestalte krijgen: een kromme lijn wordt boog of poort en evolueert naar een hoofd (kop) dat later gelokaliseerd wordt in een bootje, enkel gesuggereerd door enkele lijnen. --- in het recente oeuvre () bijna obsessioneel terugkerende motieven zoals: de grijpende of presenterende hand met een druiventros, een vierkant of een tak; het oog van de kat of van de vorser; benen en armen al dan niet geassocieerd met draden of hoepels; het hoofd in de boot.' (Florent Bex; Thé van Bergen - au Paradis; Uitg. MUHKA 2002)
Van Bogaert, Philip

>Open Deuren

De brochure opent met de slogan KUNST IN WOONBIOTOOP MET DE BUURTBEWONER ALS CURATOR. Het concept is afgeleid van eerdere projecten van Philip Van Bogaert (3D, KASK). In de brochure als 'regie' vermeld, beperkt Van Bogaert zich in praktijk tot die locaties waar buurtbewoners een performance plannen. Dat is een bord vol, het gaat immers om ruim een derde van meer dan negentig locaties.
Tijdens beide weekends is er een geleide wandeling met gids Philip Van Bogaert, elke dag om 14u30 en 17u. Vertrekpunt is locatie 1, De Griffel, een krantenwinkel.

Van Canneyt, Hilde

Gesprekken met kunstenaars, de blog van recensente Hilde Van Canneyt, ook wel crox-column genoemd, opgestart eind 2008. /link op de startpagina van deze site/

Hiervoor werkte ze voor Zone 09 en in die hoedanigheid schreef ze onder andere over Brainbox /unit 5/ en een project van Stijn Van Dorpe.
2006. Werken en denken in progress. BRAINBOX - UNIT 5. (Eva-Maria Bogaert - Lieve D'hondt - Pieter Vermeersch)
2007. Evidentie versus toeval. Stijn Van Dorpe in Croxhapox.

van de putte, bob

crox 372, een project in de kubusruimte
mei-juni 2011

Spanbandjes, elastiekjes, schuursponsjes, penselen, acrylverf, wc-papier, verpakkingslint, wasknijpers, doekje, ballonnen, koffieverpakking, rietjes, gevonden doos en ballonnen, strijkparels, fluorescerende verf, canvas, confetti, impressionistisch landschapje, isolatiemateriaal, kaarsvet, scoubidou bedrading, blanco puzzel, blocnotes in 6 kleuren, post-it's en paperclips, okkernoot in bladgoud, vaatdoek, isomoblokken, bureaucratisch zelfportret, serpentines, een straatnaam, tape, en de verpakking, papier uit de papierversnipperaar van het SMAK, er aangetroffen tijdens de voorbereiding van inside installation, roest van kruiwagen, kauwgom, canvas op canvas, 100% afwasbaar, lettermal, kleefband en krantenpapier, olielandschap, enveloppes, KARTENSET, gedroogde acrylverf, keien, een machinegeweer, rode spuitbusverf, punaises, lijmpistool, vetkrijt, spieraam, een Tuymans (acryl), chipsverpakking, eikels, knikkers en ook nog de stenen van Zaza.

Drumperformance van Lieven, broer van, in de kubusruimte. Het drumtoestel bestaat uit twee (of meer) schilderdoekjes, strak aangespannen.
Een greep uit de familie- en/of vriendenkring: Petra, Barbara, Dimitri en Jenny, de mama, Dante ook, Martine, de moeder van Dante, Chris, geen familie Chris, Peggy van Anna, Juta en Iva, Sisi de dochter van Chris, en, wacht even, Lieven, en Carolus ook, Carolus ook, en Lieven is de vader van Dante, en Victor, dat is mijn zoon, zegt Bob.

Inge Braeckman (H-art 82, blz. 16): CONCEPTUELE UITVOERINGEN IN CROXHAPOX. 'Tot slot is er nog een ruimtevullend sculpturaal werk te zien van Bob Van de Putte, die met rietjes, sponsen, wasknijpers, rekkers enzovoorts aparte werken tot één installatie componeert.'

Van de Vondel, Eli

Ciclic Records.
2008. TAGMOSIS 2008 at Croxhapox. Vrijdag 19 en zaterdag 20 december. Een project van Mahaworks en Ciclic Records.
Antoine Prawerman (PO), basklarinet. Giovanni Barcella (IT), drumperformance. Alda Snopek (BE), een video-presentatie. Monika (DE), video-presentatie in de kubusruimte. Lazara Rosell Albear, dans- en drumperformance. Jan Van Ryckeghem, video-presentaties. Nan-Ping Chang (TW), performance, een duo met Eli Van de Vondel op gitaar. Juan (ES), dans.
2009. Boekvoorstelling Majuskel, Johan Joos. Locatie: Poëziecentrum Gent. Gitaarsolo van Eli.
Zennestraat 17, Brussel. Acties van Mahaworks en CiclicRecords.

Van den Eeckhout, Frank

Een van de stichtende leden van Croxhapox vzw, enkele maanden na de feitelijke start van de activiteiten.
Neemt het voortouw tijdens voorbereiding en realisatie van 'En Passant' (1991), een vitrineproject op 25 locaties in de Gentse binnenstad. Gooit er eind 1992 het bijltje bij neer, nadat enkele maanden na het fout lopen van Signos ook KNUTS op een fiasco afstevent. Is in 1995 weer heel even bij de activiteiten betrokken waarna hij een hele tijd niets van zich laat horen. Treedt in 2006 opnieuw toe tot het bestuur. Zakelijke leiding van september tot december 2007. Blijkt niet op één lijn te zitten met artistieke directie en crox-team en stapt op uit de vereniging.

Van den Eynden, boris

A Group Show curated by RE: (september 2010). W. Wolkman, alter ego van Boris Van Den Eynde, anderhalf jaar eerder met De Overneming als meneer Van Den Eynde (en Cremers, en Behaegel) present in croxhapox, verzorgt de publicatie van het gastproject. A GROUP SHOW. EEN SUBJECTIEF - OBJECTIEF SPECTRUM. Dat staat bovenaan het vouwblad dat als omslag dienst doet. In het Engels staat het er ook: A SUBJECTIVE-OBJECTIVE SPECTRUM. Om te verduidelijken hoe het boekomslag/poster/vouwblad tot stand kwam, staat er ook nog volgende tekst: 'W. Wolkman verbleef tijdens de werkweek van 'A Group Show' (van maandag 30 augustus tot vrijdag 3 september) vierentwintig uur op vierentwintig in de tentoonstellingsruimte. Tijdens deze periode nam hij zich voor om alle onderlinge bewegingen van de kunstwerken, kunstenaars en curatoren eigenhandig te registreren. Hierbij was de uitdaging om deze tijdelijke 'ruimtelijke dialoog' zo objectief en precies mogelijk vast te stellen en te noteren. Het resultaat van deze door zichzelf opgelegde opdracht vertaalde zich in een reeks nuchtere data. Deze golf aan gegevens werd op zijn beurt verbeeld in een treffende en betekenisvolle grafiek. Wat hier zichtbaar wordt is een transciptie die er naar streeft om vanuit het geheel de relaties tussen de delen bloot te leggen en aldus het vervliegende spook dat 'Ontmoeting' heet van een gezicht voorziet.' /During the workweek of 'A Group Show' (from Monday the 30th of August until Friday the 3rd of September) W. Wolkman spent his days and nights non-stop in the exhibition space. He decided to personally register all the relational movements of the artworks, artists and curators during this period of time. The main challenge was to capture and record this temporary 'spatial dialogue' as objectively and precisely as possible. The result of this self-imposed assignment was tranlated into a series of plain data. Afterwards this wave of information was represented in an accurate and meaningful infographic. What is visible now is a transcript that strives to expose the relationship between the parts, starting from the whole. Thus it provides the fleeting specter called 'Encounter' with a discernible face./

Op de ommezijde van de uit twee glossy A1-bladen gekonterfeite, losbladige omslag (vouwblad/boekomslag/poster) staan foto's. De catalogus zelf (het formaat ervan is tussen A3 en A4) bevat teksten van Hans Theys, Joachim Naudts, Egon Van Herreweghe en het RE:-collectief.

De Overneming (crox 302), presentatie op woensdag 29 april 2009, in de hall van de croxruimte, van De Onderneming, een project van Jesse Cremers en Boris Van Den Eynde, zij lijken als spil te fungeren, en een half dozijn bendeleden: meneer Behaegel, meneer Vissers, mevrouw Niks, de heren Van Speybroeck en Van Goethem en stagiair Devos.

29 april 2009 (fragment uit de crox-box):

"Vandaag hebben we DE ONDERNEMING op visite, een initiatief van de heren
Van Den Eynde en Cremers. Ook Behaeghel is van de partij. Binnen De
Onderneming heeft hij geen specifieke en tegelijk toch een heel erg
bijzondere functie: hij kijkt toe. Als alles naar wens verloopt, heeft
Behaeghel niets om handen. Als het fout loopt evenmin: in het ene geval
komt Van Den Eynde met het antwoord en in elk ander geval reikt Cremers
de oplossing aan.
Na tal van hilarische interventies is er een lezing
over Bore Out, de tegenhanger van het Burn Out syndroom. Vooral wie
jarenlang onder zijn niveau werkt, heeft er last van. De symptomen zijn
ongeveer dezelfde als die van Burn Out. Drie sprekers wagen zich aan de
tekst, eerst de lijzige Meneer Cremers, dan de driftige en dictatoriale
trekjes vertonende Meneer Van Den Eynde, dan Cremers senior (een
vertrouwde stem voor wie met het erfgoed van cultuur op televisie
vertrouwd is) en tenslotte Meneer Van Den Eynde die de oplossing
voorleest. Na de lezing is er een muzikale entre-acte met de Janis
Joplin machine - gitaar en vocals, de vocals zijn die van Meneer Van Den
Eynde, eigenlijk - en Mevrouw Véronique De Cock, naakt, op percussie
met vuilnisbak.
Mevrouw Niks zorgt voor broodjes en ingenieur Van Speybroeck geeft een demonstratie met de plotter DXY-990 van Roland.

Een
van de verzoeknummers is een optreden van Reg Carremans voor de
verandering ingeleid door het Bolus Trio van kunstpaap Fabre & Coke:
Fabre met z'n kop in een toiletpot, grommend, gillend.
'Carremans zit diep,' merkt iemand op.
En Van Den Eynde (gevat): 'Carremans zit vast.'

Cremers,
Niks, Behaeghel, Van Speybroeck en Van Den Eynde nemen de laatste trein
richting Antwerpen. Vadim is bezig in de brainboxruimte, experimenteert
met licht- en beeldprojectie."

Van Den Heuvel, Fritz

1995. Fritz Van Den Heuvel, alias Joris Vermassen, doet de openingsrede van crox 28, een project met werk van Patricia Smith (US). De openingsrede figureert in Inmiddels Nr 1, de eerste editie van de croxkrant (1995), die overigens slechts twee edities kent. De oplage is beperkte. Alleen de steunende leden, op dat moment 44 stuks, ontvangen een exemplaar.

smakeloos, vulgair en goedkoop

auteur: Fritz Van Den Heuvel
openingsrede crox 28

Geachte toehoorders,
Kunstminnaars,

Toen Hans mij enkele weken geleden vroeg: "Fritz, zou jij de openingsrede willen uitspreken voor onze volgende tentoonstelling?", dacht ik onmiddellijk: God, wat stinkt die man uit z'n bek. En meteen begreep ik ook waarom hij vanavond liever het woord aan iemand anders laat.

Ik heb nooit eerder een tentoonstelling geopend, maar nu weet ik het wel: een tentoonstelling openen is geen sinecure. Ik weet niet of jullie ooit al een sinecure gezien hebben? Wel, ik wel - het was in Alaska in 1983 - en ik kan jullie verzekeren, een sinecure lijkt niet in de verste verte op het openen van een tentoonstelling, integendeel.
Gelukkig heeft Hans - een oude rot zijnde in het openen van tentoonstellingen en als dusdanig bekend met de gebruikelijke gewoontes en plichtplegingen in het kunstmilieu - mij volop gesteund bij min redevoering en hij heeft ook tips gegeven over hoe ik me gedragen moet tijdens de receptie achteraf. Hij heeft me bijvoorbeeld geleerd dat je bij het binnenkomen van een tentoonstelling die geopend wordt nooit eerst naar de werken mag kjken, want dat is zeer onbeleefd tegenover de aanwezigen.
Hij heeft me ook geleerd dat je moet wachten tot de kelner met de toostjes bij jou komt, en niet omgekeerd - en dat je eerst de toostjes moet nemen met die kleine zwarte smurrie, want dat is kaviaar en daar grijpt iedereen direkt naar, dus als je te lang wacht ben je gezien. Maar gelukkig voor mij en voor de Russische steurpopulatie stelt dit probleem zich hier vanavond niet aangezien dit een low budget opening is.

Hans heeft me ook uitgelegd dat het de bedoeling is dat de openingsredenaar van een tentoonstelling zich steeds in positieve bewoordingen uitdrukt ove de exposerende artiest, en ik ben hem heel dankbaar dat hij me daar op attent gemaakt heeft want zelf vind ik het werk nogal smakeloos, vulgair en goedkoop, maar vanavond dus geen kwaad woord daarover!

Hierbij open ik officieel deze prachtige tentoonstelling maar ze sluiten, daarvoor kom ik niet terug.
Ik dank u!

Van der Borght, Joris

2005. crox 130, SACRE BORDEL. Instalraam, Onderstraat 26.
crox 131, SACRE BORDEL. Tweede project in de zaal voorin. Retrospectieve presentatie waarbij JVDB voor het eerst, onder de noemer J. Van der Borght, het werk van al zijn alter ego's samenbrengt. Tijdens de openingsavond is er soep en een concert van The Singing Painters, voor de verandering zonder Merlyn Paridaen.

JVDB vervoegt het crox-team en treedt toe tot het bestuur. Hij verzorgt van meet af aan het zakelijke deel. Zijn bijdrage is zowel op logistiek, zakelijk als inhoudelijk niveau van cruciaal belang voor de progressieve uitbouw van de activiteiten.
Zakelijk directeur van 2005 tot zomer 2007. Staat als chef logistiek in voor alle verbouwingen en infrastructurele aanpassingen die in die periode gebeuren: inrichten keuken en stockruimtes, muurtjes bouwen, muurtjes afbreken, herstellingen uitvoeren. Vervaardigt een werkbank op wieltjes en assisteert bij de aankoop van zowat al het materieel dat in die periode aangekocht wordt. Ontfermt zich over boekhouding en paperasserij. Begroting opstellen, balans opmaken en, zoals hij het zelf omschrijft, als een goede huisvader het budget beheren.
Op inhoudelijk niveau is er tijdens zijn bestuur in het programma een verschuiving merkbaar naar projecten met een ideologisch karakter.
Neemt deel, dit keer als NGIP, aan crox 145, de eerste editie van Basics 2. Zorgt voor de drankbevoorrading. Filmt 444, de performance van Nan-Ping Chang (TW). Tikt twee oude diaprojectoren op de kop die hij elektronisch op elkaar afstelt, wat goed van pas komt tijdens crox 151, het project van Evert Defrancq.

2006. crox 164, BAF, Belgian Art Foundation. Instalraam, locatie Onderstraat 26. Eerste project van Dr. Al.If, de ideoloog van de vele alter ego's. Publicatie van Nothing To Tell, beperkte oplage. Aansluitend een project in de kubusruimte onder dezelfde noemer: BAF.
Neemt deel aan de sequel van crox 145, opnieuw als NGIP. In de grote zaal achterin, de zaal die aansluit op de corridor, worden stockruimtes ingericht. Tijdens de zomermaanden volgt een herinrichting van keuken- en toiletruimte.
Coördineert de projecten van Boris Van Acker (crox 181) en Jamez Dabramski Dean (crox 185). Tijdens zelfde periode is er een dolle rit Zaventem heen en terug, met twee auto's, JVDB aan het stuur van z'n rode bezemwagen, van aan het stuur van het andere karretje, om Dianna Frid en Debra Tolchinsky op te pikken. Wat later vervoegt CarianaCarianne het duo. Op financieel vlak een van de hachelijkste projectcombinaties uit die periode.
van en JVDB werken de eerste editie van Brainbox uit, oktober-december 2006. Joris vervaardigt de BRAINBOX neonsculptuur, een werk dat tegenwoordig in de mediaruimte hangt. Tot circa 2009 hangt het in de hall.

2007. Coördineert crox 195, een project van VeDeZe. Assisteert op logistiek niveau tijdens crox 200, Plooibaar Landschap, een project van Wouter Decorte en crox 208, MA solo, een performance van Emilie De Vlam waarvoor een fotokopieerapparaat op de kop getikt moet worden.
Een van de meest hilarische en draconische esbattementen wordt de afbraak van het project van Dirk Zoete. Een 3 ton wegende betonsculptuur hoort verwijderd te worden. Zie Timetable, mei 2007. Croxhapox is tijdelijk veranderd in een muizenbordeel. Dat hadden we aan de broodkast van Zoete te danken.
JVDB neemt deel aan Verzamelwoede, het tweede project in Abdij Maagdedale, Oudenaarde. Hij en Bart Vandevijvere coördineren het Frans-Belgische project, augustus-september 2007. Construeert de kantoorruimte, meteen zijn laatste activiteit als lid van het crox-team.
Stapt begin september 2007 op uit het bestuur. Blijft de boekhouding en de betalingen coördineren tot circa eind 2008.

Lid van de Algemene Ledenvergadering en een graag gezien gast tijdens openingsavonden.

Van Dessel, Kris

2010. crox 345. Schilderijen. Project in de zaal die aansluit op de corridor. Tijdens het project fungeert de zaal als set voor een opname van Bloed over water, een film van Mira Caroen die aan het Brusselse Narafi studeert.

Van Dijck, Hannelore

2011. crox 360, REINHEIT. Project in de kubusruimte. Houtskooltekening op de muur. Voor de uitvoering van het werk neemt Hannelore Van Dijck twee weken. Houtskoolritueel: blauw werkpak, stofmasker, eerst het aanbrengen van de geometrische structuur, het lijkt op een uitvergrote versie van millimeterpapier, dan geleidelijk aan het invullen met op badkamertegels geënte motieven. Wat de titel verklaart: Reinheit. Een verbluffend werk waarover Adriaan Verwée zegt dat hij het, van alle projecten die sinds 2005 in de kubusruimte plaatsvonden, de meest interessante presentatie vindt. Hierover kan gediscussieerd worden. Opmerkelijk detail is dat de houtskoolsresten in de ruimte aanwezig blijven en dat het voor Hannelore evenmin uitmaakt of een bezoeker abusievelijk een al of niet klein fragment van de niet gefixeerde houtskooltekening weghaalt: het verdwijnen van de tekening maakt deel uit van de presentatie.

crox-box zondag 6 maart 2011

In de kubusruimte is Hannelore Van Dijck aan een werk in situ project
begonnen. Blauw werkpak, naaldhakken, stofmasker, houtskool op blote
muur.

11 maart 2011

Hannelore Van Dijck is bezig in de kubusruimte. Massa's tape. De tape komt in een ragebol op de vloer terecht.

20 april 2011

'Wat is het eerste woord waar jij nu aan denkt,' vraag ik Sabrina.
Blanc, zegt ze. Dat is het eerste woord waar ze aan denkt. Ze zegt het
zonder over het woord na te denken: blanc.

Eerst en laatst hebben een niet te verwoorden samenhang. Je doet dingen voor het eerst, je doet ze voor het laatst.

Zegt
de persoon het eerste woord, zonder over wat anders na te denken, of
gaat hij/zij denken over wat hij/zij hadden kunnen zeggen?
En dan
weten ze het opeens niet meer. Ze denken na over de vraagstelling,
vinden het ongepast of gaan nadenken over een woord en dat is ongepast.

Sabrina zegt het zonder over het woord na te denken. Blanc, zegt ze.

C'est quoi le premier mot que te penses, had ik gevraagd. Blanc, zegt ze.

Matras, zei Sandrine, die een matras aan het versleuren was. Stof, zegt Hannelore, die in de kubusruimte bezig is.

Van Geluwe, Johan

Neemt deel aan het En Passant project (1991) en zorgt voor één van de meest tot de verbeelding sprekende bijdragen. Locatie 11 is de vitrines van het souterrain van het Poëziecentrum, op dat moment in de Hoornstraat, vlakbij bakkerij Bloch.

In de ene vitrine komt een lauwerkrans terecht, in de andere vitrine een dodenkrans.
Van Ham, Tim

2006. crox 162, instalraam. Locatie Onderstraat 26.
crox 163, ARMEE LEGER. Groepsproject. Bas Decaluwe: film. Wouter Feyaerts: objecten. Christophe Engels: foto's en kleine objecten. Thomas Campaert: collages. Tim Van Ham: schilderijen.

Van Herreweghe, Egon

A Group Show. Gastproductie, september 2010. ----> RE:
RE: is een initiatief van Maarten Dings, Joachim Naudts en Egon Van Herreweghe.

Uit Transcriptie 1 /woensdag 8 september 2010/. De adjectieven die E gebruikt:

Fotografisch. Evident. Select. Algemeen. Vreemd. Evident. Juist. Juist. Evident. Juist. Onevident. Jong. Groot. Smal.

De werkwoorden: Zijn. Gaan. Herkadreren. Zullen. Kunnen. Zeggen. Presenteren. Kunnen. Maken. Zijn. Vinden. Maken. Zijn. Zijn. Maken. Vinden. Denken. Werken. Worden. Zijn. Sluipen (in). Zorgen. Benaderen. Zijn. Zijn. Zijn. Worden. Kunnen. Zeggen. Moeten. Doen. Zijn. Zijn. Zijn. Zijn. Kaderen. Begeven (zich). Zijn. Maken. Zijn. Maken. Denken.

Uit Transcriptie 2 /woensdag 25 augustus 2010/. De adjectieven die E gebruikt

Belangrijk. Moeilijk. Statisch. Vloeiend. Rigide. Concreet. Spannend. Veelzijdig. Beeldend. Moeilijk. Utopisch.

De werkwoorden: Zijn. Kunnen. Zijn. Gaan (ergens om). Hebben. Hebben. Verbinden (met elkaar). Hebben. Benaderen. Zijn. Zijn. Ontdekken. Hebben. Betreffen. Zijn. Gaan. Maken. Zijn. Aanvoeren. Vertrekken (vanuit). Krijgen. Zeggen. Zijn. Zijn. Zijn. Hebben (nodig). Denken. Kunnen. Praten. Hebben (nodig). Kunnen. Presenteren. Bedoelen.

Van Het Groenewoud, Raymond

Solo optreden tijdens de openingsavond van crox 40 (Dirk Peers & Ruth Mentens), maart 1996. De naam van Raymond VHG wordt om voor de hand liggende redenen niet vermeld op de uitnodiging, wat niet wegneemt dat een massa belangstellenden die avond het souterrain overrompelt, het equivalent bij wijze van spreken van de uitverkochte zaal. Guido De Bruyn zorgt voor een video-opname. Raymond brengt o.a. 'Meisjes, 'Aan Zee' en een speciaal voor Ruth Mentens gecomponeerd nummer.

Van Hoorebeke, Ada

2009. Temporary City Berlin. Coproductie: Flachland Kunstverein, Lokaal 01 en Croxhapox. Een project van Nele Tas en Ada Van Hoorebeke.
2010. crox 325: Eternal Hunting Grounds + Eternal tape sound L. R. J. Martens.
crox 339. Instalraam, locatie Onderstraat 26.
TVF art doc cinema, presentatie 11: 3. 'ADAYOKO' (2006), een performance van Ada Van Hoorebeke en Yoko Enoki in Voorkamer, Lier.
2011. AVH en L. R. J. Martens produceren een dubbelelpee (geen crox-product) waarvoor de Eternal tape sound als uitgangspunt dient.

crox-box 12 januari 2010

Eerst is er telefoon van Ada. Ze is bezig in de grote zaal achterin, en /wat begrijpelijk is/ heeft het koud.
Uitleggen
dus hoe ze die billenverwarmer aan de praat krijgt. Eerst moet je de
knop van de butaanfles opendraaien en op het rooster een vuurtje werpen
is geen goed idee.
Dit herhalen: op het rooster een vuurtje werpen is
geen goed idee. Evenmin is het aan te bevelen om aan de zwarte
ontstekingsknop te draaien.
Je moet er op duwen, leg ik uit, en een
brandende lucifer - of, beter, een brandend reepje karton - vlak voor
het roostertje houden. Het blauwe vuur zal zich in een oogwenk over het
rooster verspreiden. Dan de knop gedurende 10 seconden ingedrukt houden.
Er dan op letten dat je je billen niet schroeit.

Achterin de corridor staat een stoeltje en op het stoeltje een laptop
die een neuzelend geluid voortbrengt, wat wel eens muziek zou kunnen
zijn.
Rollen papier, bamboestokken, een paarsroze schoudertas,
witgeschilderde tekenstokken, de Dewalt afkortzaag, spuitbussen, een
verfrol en Ada zelf die een rode pantalon draagt, een donkerblauwe pull
en een kleurige sjaal om haar hals gewikkeld heeft.

donderdag 14 januari 2010 In het kantoortje zit Ada voor een laptop.

van Imhoff, Saskia Noor (NL)

2010. A Group Show, curated by RE:
Werk in situ.

crox-box woensdag 25 augustus 2010

Ann op fiets en Saskia Noor op eieren. Ze draagt het blauwe pak, strooit
wit poeder over de werkvloer. Het blauwe werkpak introduceert Linus die
het aan had toen hij in 2005 of 2006 de muren, toen nog baksteenrood,
van een zorgvuldig aangebrachte laag witte verf voorzag, later het al of
niet fictieve alter ego van de firma De Wilde, Morrens & Denys
tijdens de derde fase van de eerste brainboxeditie, oktober 2006.
Nicolas Durand zou het aangehad kunnen hebben. Het witte poeder is
brandbluspoeder. Het voelt bijzonder zacht aan alsof het zonder gewicht
is bijna en wordt door Saskia Noor over het horizontale rechterbovenstuk
van een in een T-constructie uitgestalde plat op de vloer aangebrachte
verzameling elementen gegoten, een elementaire handeling die ze vaker
uitvoerde. Het ankerpunt van de presentatie is een rechthoekig putje.

Maarten maakt foto's.

een in de grote zaal op de vloer aangebrachte verzameling elementen (a)
de diaprojector
een zwarte eivorm /ovaloïde/ het eerste breekpunt van de lichtbundel
twee rechtopstaande stukken metaal met een hoogte van plusminus 2 decimeter, tweede breekpunt van de lichtbundel
twee balkjes met inkepingen en het stoeltje van Grégory, derde breekpunt van de lichtbundel

Saskia
Noor stapt met grote voorzichtigheid over (b), een aantal tot
a4-formaat gereduceerde elementen die samen de horizontale streep van de
T vormen.

de tot a4 gereduceerde lichtbundel van een diaprojector
een stapel a4tjes
een glasplaat
een witte eivorm en twee horizontale steuntjes
een deken
glasplaten ter grootte van een a4 en a4tjes
kleine, vierkante stukjes hout
een stuk mdf ter grootte van een a4
het deksel van een afvoerputje
(b) Een tweede reeks elementen, diametraal op de eerste. Ook hier
een diaprojector
papier, balkjes
vilt
een stuk mdf ter grootte van een a4
de projectie van wat een bergmassief lijkt scherp
op de zijkant van een stapel a4tjes
de stapel is een decimeter hoog ongeveer
minder scherp op het eerstvolgende obstakel

'Het lijkt wel of ik een performance aan het doen ben,' merkt Saskia Noor op.

Het gesprek komt op Georges Perec en The Poetic of Spaces van Gaston Bachelard. In de kubusruimte is nog een presentatie.
Op de laptop van Maarten kijken we naar een fragment van Gerry, een film van Gus Van Sant met Mat Damon.

Van Impe, Antoine

2007. crox 215. Een Luiks trio: Antoine Van Impe, Marie Zolamian en Yannick Franck. Presentatie in de zaal die aansluit op de corridor. In de corridor filmt Antoine een performance, werk waar hij enige tijd later een concours mee wint: met boog en pijl schiet hij een licht gevende lamp, die met een kabel van dertig veertig meter op een stopcontact in de hall aansluit, door de verduisterde gang. De video wordt in de corridor gepresenteerd. In de grote zaal, in de hoek waar Marie een muzikale kijkdoos plaatste, is een presentatie met ronde gaten en aanverwante dingen. Er is een hamer met een lang, houten handvat en een kooi met een geometrisch-abstracte kanarie en op de vloer, wat het meest in het oog springende werk is, staan bureaulampen in een kleine cirkel bijeen. La conspiration des lampes.

zondag 27 mei 2007 (crox-box, fragment)

II. Pas respecter les mesures.

Hauteur du marteau: 3,5cm.
Alongement: 204cm.

La conspiration des lampes - le vide à un diamètre de 60cm.

Distance de la projection, vue du côté spectateur, sur un rectangle légèrement paint moins blanc: 50cm.

Distance de la tête du marteau vrai jusqu'à la tête du marteau faux: 76cm.
Distance autrement dit: Rivière. Rivière autrement dit: Maison.

8
x 6cm - plus ou moins le format - délicat, un format délicat - un
format en souriant - le format de les peintures de Marie Zolamian.

Les marteaux pour se promener ont eux-mêmes une longitude de 220cm.

La distance entre le chair à gauche et le chair à droite n'est pas plus que 6m40.

Le trou du bassin blue: un diamètre de 34cm. Le trou coincé entre les jambes d'une fille inconnue: 6cm. Ouverture.
Les haut-parleurs ont un diamètre de 17cm. La distance du bruit.
Les mesures d'un cage: 47x35x36cm.

Le déplacement d'un chair. La mesure n'existe plus.

2008. crox 277-3. Brainbox, tweede editie, unit 3. Is samen met Maud Vande Veire en Honoré d'O.

Van Istendael, Geert

Een markante bijdrage aan het niet gerealiseerde KNUTS project. Zie >KNUTS.

Van Jole, Gwendolin

2011. MANIFOLD, een theaterproject van Sandrine Verstraete. Van Jole belichaamt het derde deel, een actie in de Thomsenruimte.
Eerder was ze ook een van de performers tijdens het Vijfgangenmenu 003, een residentieproject van Klaas De Roo.

Van Kerckhoven, Anne-Mie

1997. crox 70, Schilderkunst Hedendaags Belgisch.

van Leeuwen, Sjoerd (NL)

2011. crox 367. Daniël Kinet: the first aviator to reach Untröst. Performance, zaterdag 30 april.

crox-box zondag 19 juni 2011

Tijdens een lezing gaat Sjoerd van Leeuwen uitgebreid in op de
heroïsche lotgevallen van Daniël Kinet, de eerste vliegenier die boven
Belgisch grondgebied om het leven kwam. Het doet me aan Blake denken,
een van de personages uit het werk van Edgar P. Jacobs, zoals hij daar
zit met z'n rug naar het publiek aan een tafel die tegen een muur
geschoven staat. Van de voorwerpen op tafel herinner ik me eerst en
vooral de schrijfmachine. De keurig behaarde bovenlip en de gulzige
zorgvuldigheid waarmee van Leeuwen aan het pijpje lurkt, de débardeur en
het keurig gestreken hemd, en misschien ook de tijd die hij neemt om
tussen de strakke volzinnen door onverwacht lange pauzes te nemen, dat
alles versterkt het beeld dat ik, zonder dat dat overigens de bedoeling
was, in een van de vele delen van de autobiografie van Blake terecht
gekomen ben terwijl ik van alle aanwezigen ongetwijfeld de enige ben die
het zorgvuldig en uitvoerig aangebrachte thema als zodanig
interpreteer, een autobiografische notitie. De contouren van Daniël
Kinet en de contour van van Leeuwen gaan vloeien, er komt een nieuwe
vorm die uit het grillige in elkaar vloeien van twee verzamelingen
voortkomt en tijdens de lezing, wat ik na elk zwijgen sterker aanvoel,
is het uiteindelijk Blake zelf die het woord gaat nemen, waardoor het
autobiografischer wordt dan het bedoeld is. >autobiografie

zaterdag 30 april 2011 /notitie/

Sjoerd van Leeuwen, performance
25 aanwezigen
S aan een tafel onder een foto
bureaulamp lurkt aan pijpje
microfoon English spoken
foto 8 x 8 = 64 elementen
videoprojectie van afval op braakliggend terrein
diagonale opstelling
6.12 am Kinet is now halfway his flight
6.15 am Kinet bevindt zich boven de Brugse poort
6.19 am landt op terrein aan Muide
7.05 am takes off again vliegt richting Oostakker
7.20 am S lurkt met luide halen aan het pijpje Kinet takes another break
and examines the fragile engine
9.32 am Kinet is ready to make a final test flight towards Ostend
last words spoken, some days later and with a weak voice: au revoir

Van Loo, Sofie

Auteur van Over het bedrog van het gezicht, de leegte en de grenzen van de ruimte van de representatie (2005), tekst voor het coöperatieve project van Alda Snopek en Els Soetaert (crox 139, april 2005).

Reductie van de tekst van Sofie Van Loo tot 2 x 14 zinnen.

/1/

1/ Ze benadert de ruimte vanuit de optische illusie.

2/ Maar ook haar lichaam blijkt over een bedriegelijke, dubbelzinnige aard te beschikken.

3/ De reële grenzen van de ruimte worden door deze videoprojectie gemanipuleerd, subtiel verlegd en schijnbaar veranderd.

4/ Een hand scheurde lagen behangpapier van het gezicht, maar kwam nooit tot de verlangde kern, namelijk wat achter de muur, achter het beeld van deze al lang overleden vrouw en het door de videoprojectie bedolven, verstarde gezicht van de kunstenares kon zijn verborgen.

5/ De acties lijken erop gericht de besloten illusoire ruimte te verbreden, te verlengen en open te maken.

6/ En welke ruimte ligt er achter de opengemaakte ruimte?

7/ Het is alsof al die handelingen moeten worden gedaan om het publiek (en/of de leegte) opnieuw in de ogen te kunnen kijken.

8/ In haar talrijke fotos zijn gaten, spelonken, holten, volten en schijnopeningen te ontdekken.

9/ De schijnbaar logische opeenvolging van deze reeks handelingen doet vaag denken aan de opbouw van een tekenfilm of komische film.

10/ Gezichtsbedrog of het bedrog van het gezicht?

11/ De ruimte deed haar denken aan een lege doos, de leegte die zij transparant wou verpakken in dozen.

12/ De performer bevindt zich naakt tussen deze dozen van leegte.

13/ De kunstenares wil gewonde, verwaarloosde en kwetsbare plekken opnieuw van een voelende >huid voorzien.

14/ De leegte die mensen van elkaar scheidt.

/2/

1/ Kan je de leegte verpakken zonder dat ze luchtdicht, maar net leefbaar wordt?

2/ Het publiek kan het niet even snel opnemen in het voorbijgaan, maar moet er zijn tijd voor nemen.

3/ Een doodlopende gang en een afgesloten ruimte kunnen een mens doen terugkeren, gek of juist inventief maken.

4/ Is het de geprojecteerde, pulserende ruimte die inwerkt op de geprojecteerde performer of de geprojecteerde performer die invloed uitoefent op de geprojecteerde ruimte?

5/ Het verlangen om achter de muur te willen kruipen, doorheen de muur te willen gaan, suggereert niet alleen de omgang van de verlegen mens met een confronterende wereld, maar ook de zoektocht van een nieuwsgierig iemand die de muren van dubbelzinnigheid en contradicties wil verkennen.

6/ Wat vernauwt en verbreedt de blik?

7/ de leegte is immers ongrijpbaar,

8/ Anderzijds lijkt de installatie door zijn coconachtige structuur het origineel of de bron te suggereren, waaruit de tafel, de stoel en ook de kunstenares lijken te zijn voortgekomen.

9/ Transparant maken betekent lichamelijke nabijheid creëren, zonder de huid of het oppervlak open te leggen of weg te nemen.

10/ Parafraserend op de natuurkundige definitie van transparantie kan worden gesteld: (het is)

11/ De leegte die mensen van elkaar scheidt,

12/ de moeilijkheid om contact te leggen, zich te verbinden met de andere, het zich (volledig) willen terugtrekken en dat verlangen weerstaan of de onmogelijkheid en zelfdestructie daarvan inzien, het willen doorwerken in een ander persoon en de ruimte, het willen schemeren, maar ook werkelijk licht geven, de energie willen vinden om de agressieve blik van de andere te overleven,

13/ De kijker kan haar wel gedeeltelijk waarnemen, maar niet aanraken.

14/ Ze raakt het huidoppervlak van de leegte aan, die kijker en performer van elkaar scheidt.

Van Looy, Anna

1996, Open Deuren. -->Baro

Van Meerssche, Jos

Het werk van Van Meerssche wordt gekenmerkt door een hyper-expressionistische brutaliteit. Het zijn werken die niemand anders had kunnen schilderen; tegelijk is het een oeuvre dat niet meegaat in de golf van modernismen of andere delicatessen zonder isme. Zonder nadrukkelijk met het oeuvre van de Frans-Poolse Jood te maken te hebben, is het werk gelieerd aan Soutine - een extreem directe expressie die geen andere dwang heeft dan het schilderen zelf.

 

crox 110, BASICS 1 - 2003. Tekeningen.

crox 116, solo project - maart 2004. Schilderijen.

crox 160, solo project - december 2005. Schilderijen.

Verzamelwoede (2007).

 

Sinds eind 2004 lid van de Algemene Ledenvergadering.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van Parys, Simon

2010, juni. Eindejaarspresentatie.
2011, april. Als presentatie opgevatte, korte residentie. Straight from the workshop: turbocharged! series. Valt samen met residenties van Johanna Van Overmeir, Joris De Rycke en Sjoerd van Leeuwen (NL).

Van Ryssen, Stefaan

In 2008 treden Stefaan Van Ryssen en Luc Derycke toe tot het crox-bestuur. Stefaan profileert zich zo goed als meteen als vaste medewerker en heeft zijn naambekendheid binnen crox aanvankelijk vooral te danken aan zijn activiteit als Talkative Barman. Vanaf 2009 staat hij in voor de zakelijke coördinatie van de activiteiten, wat tijdens herfst 2009 resulteert in een coördinerende werkgroep waar onder andere ook Frips en Marc Coene deel van uitmaken. In 2010 is er een kleine reorganisatie van het bestuur en treedt Stefaan Van Ryssen aan als voorzitter, in de chronologie van voorzitterschappen, na Hans van Heirseele (1990-1999, 2001-2005), Kristel De Buck (2000), Sjoerd Paridaen (2006-2007, 2008-2010) en Frank Van den Eeckhout (herfst 2007), voorzitter nummer 5. Had zich tot doel gesteld om de crox-encyclopedie naar het Engels te vertalen, een titanenwerk waar hij eind 2009 aan begint. Halverwege juli 2010 gaat een eerste hap vertalingen online.