2006. Basics 2, sequel. Een groepsproject in Abdij Maagdedale.
2007. crox 227, Frans-Belgisch project. De Marokkaanse - in Frankrijk wonende - kunstenaar presenteert een videofilm.
lucas munichstraat 76/82
9000 gent(belgium)
encyclopedie
This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.
Badebukse, alias Vincent D'hondt, componeert de muziek bij 'Kan jeg fotografere med blitz?' (2005), een fotoproject van Johan De Wilde. Plusminus 350 foto's van de oevers van de Akserselva, het riviertje dat door het centrum van Oslo stroomt. De score van Badebukse benadrukt het filmische karakter. De volledige naam is Trist von Vantett-Badebukse, later amicalement gereduceerd tot Badebukse. Vantet Badebukse betekent natte zwembroek.
-->Oslo -->Akerselva
crox 70 (1997). Neemt deel aan Schilderkunst Hedendaags Belgisch.
crox 84 (1998). Solo-project. Schilderijen.
crox 110
(2003), Basics 1 (tekeningen, schetsen, voorstudies). Groepsproject met
werk van 25 kunstenaars. Van Bart Baele een half dozijn tekeningen en
ook een tekst in typoscript.
crox 166
(feb-maart 2006), finnisage van het solo project van Nicolas >Leus.
Wim De Waegeneer en o.a. ook Bart Baele houden een voordracht.
crox 145-II, Basics 2 (sequel/ april 2006).
'SCHILDEREN IS VOOR MIJ EEN ZOEKTOCHT'
- Recensie in een regionale editie (oktober 1998).
Sint-Amandsberg/Gontrode. "Als ik het allemaal zou weten, zou ik niet
meer schilderen," zegt Bart Baele. "Schilderen is voor mij een
zoektocht, al weet ik niet precies naar wat." De jonge kunstenaar stelt
tot 25 oktober recente werken tentoon in Croxhapox, een fraaie
tentoonstellingsruimte in de Aannemersstraat in Sint-Amandsberg./ Bart
Baele woonde jarenlang in Wetteren, en ontpopte zich daar tot bekend
figuur en performer, iemand die er niet om verlegen zit om een hele
toog te animeren. Dat beeld van guitige grapjas contrasteert fel met de
bloedernstige kunstenaar Bart Baele./ "Misschien is het één compensatie
voor het andere," zegt hij. "Ik ben zeer ernstig met mijn werk bezig,
en wil ook au sérieux genomen worden als kunstenaar. Schilderen is voor
mij een zeer intensieve, dagelijkse bezigheid. Dat lijken de mensen
eens te vergeten." GONTRODE Dat zijn nieuwe stek in
Gontrode, waar hij sinds enkele maanden woont, inspirerend werkt, is
overduidelijk. Baele schildert vooral wat hij in zijn directe omgeving
waarneemt: zijn huisje in Gontrode, zijn tuin, en natuurtaferelen in de
buurt. "In Gontrode vond ik een zeer geschikte plek om te schilderen:
er is in mijn onmiddellijke buurt heel veel te zien, en er heerst
bovendien een opvallende stilte. Dat is belangrijk voor mij."/ Toch is
het werk van de kunstenaar niet louter figuratief. "Ik vind mijn werk
vrij moeilijk te plaatsen," zegt hij zelf. "Het figuratieve is de
vertrekbasis, maar er zit ook veel abstractie in de schilderijen."
Misschien is dat meteen ook één van de redenen waarom de werken van
Baele boeien, intrigeren, en een tikkeltje mysterie in zich dragen. De
werken variëren ook in stijl, hoewel de kunstenaar zelf het daar niet
mee eens is. "Dit is allemaal mezelf." BIDON De
schilderijen aarden alvast bijzonder goed in de ruimte van Croxhapox.
Het groen en de natuurtaferelen die in de schilderijen aandrukkelijk
aanwezig zijn, krijgen via de erker, die uitziet op de binnentuin, een
natuurlijk vervolg./ Van wielermanie is bij Bart Baele geen sprake
meer. Nochtans was het thema wielrennen op de tentoonstelling van amper
enkele maanden geleden, nog zeer nadrukkelijk aanwezig in zijn werk.
Baele was overigens mede-oprichter van de Wetterse wielertoeristische
Bidon. "Een toffe groep halve gasten die graag fietsen", zo
omschreef hij de club ooit. Maar die periode lijkt definitief
afgesloten. Baele heeft dat zelfs symbolisch op doek gezet: een
wielrenner, van wie alleen nog de rug is te zien tegen de achtergrond
van een donker landschap, rijdt als het ware het schilderij af. Het
werk was in oorsprong bestemd voor de tentoonstelling, maar is er
uiteindelijk niet in geïntegreerd. Ook dat maakt Bart Baele interessant
om te volgen: het is niet te voorspellen hoe de volgende
tentoonstelling er zal uitzien." (P.B.)
----> Michaux, openingsrede crox 84
crox 245 (2008). Een instalraam.
crox 256 (2008). Twee solo projecten in dezelfde zaal: Johan Gelper en Steven Baelen.
Ongeveer op hetzelfde moment worden ze genomineerd voor de Provinciale Prijs Oost-Vlaanderen 2008.
2011. crox 364, Les enfants de l'eau. Performance.
1996, Open Deuren. Locatie 4, Aannemersstraat 175. Sarabande pour une femme. LB gaat voor optie (a), eigen werk.
Bains Connective (Brussel) is betrokken in Zennestraat 17 rue Senne (2009). De locatie van Bains Connective is op het tweede, vlak boven die van Croxhapox. Tijdens de tweede jaarhelft heeft onder andere Ilse Ermen er een residentie.
2009. crox 289-5. TVF art doc cinema, The Theatre Compilation. Filmdocumenten van Hated Nightfall (1995) en Ursula (1998). De reeks biedt ook samenvattingen van producties van onder andere Peter Brooks, Patrice Chereau, Silviu Purcarete en Jacob Schokking.
1997. crox 65, Tomo-Savic Gecan. Een werk in situ in het souterrain van Aannemersstraat 54. Sjoerd Paridaen introduceert Savic-Gecan. Het wordt een project in het kader van Vurige Tongen. Hoofdlocatie van het project is de kerk aan het Sint-Pietersplein. Savic-Gecan gebruikt beide locaties, de Sint-Pieterskerk en het souterrain van croxhapox. De presentatie in de kerk verwijst naar die in het souterrain en vice versa. In het souterrain brengt hij een muurhoge glazen wand aan tussen het voorste en achterste deel van de ruimte.
crox 66, Slaven Tolj. Schrattenberg Periferie. Een instalraam met in situ presentaties van Apsolutno en Slaven Tolj.
2007. crox 227, een groepsproject met presentaties van West-Vlaamse en Noordfranse kunstenaars. Luk Berghe is net terug uit Albanië, waar hij z'n zoon, die Biologie studeert, heeft geholpen met het lokaliseren en bestuderen van tarantulas. De presentatie in de corridor is een beeldverslag van deze felbewogen episode. Het lokaliseren van de spinachtige was overigens niet zo moeilijk, onder elke kei bleek er een te zitten.
Later verneem ik dat Berghe junior maar liefst twee nieuwe soorten ontdekte. Omdat hij zich daar zelf niet mee kon of wenste bezig te houden, werden ze genoemd naar de Gentse professor die hij als mentor had. Of: naar mij genoemd (strakke blik, glimmende brilglazen) maar in praktijk door iemand anders ontdekt. Zouden ze daar een speciale uitgang voor hebben, in het Latijn?
crox 235, The F-Song. De Amerikaanse kunstenaar David Smithson woont in Keulen en verblijft net zo vaak in Kroatië, waar z'n echtgenote vandaan komt.
2010. crox 334, CHARACTERS MAKE STORIES, een project van Stijn Van Dorpe. Een van de kunstenaars is de Servische kunstenaar Assaf Gruber, die door Tatjana Pieters vertegenwoordigd wordt.
1. Voor een banaan laat ik me wel verleiden, het motto van Art Machine (crox 1), komt uit het gedicht Apikov (1989) van Hans van Heirseele:
Voor een banaan laat ik me wel verleiden
als U vraagt: niet één die banaan lust?
Niet één met een apenstaart? Grist ie je pet.
Jok jok jok valt niet mee te praten.
Hou een stok bij de hand,
heeft ie weinig tegen in te brengen.
Al de eruditie die in het voorbeeld zit:
banaan is evidentie voor het apenhart.
2. Tijdens de voorbereidingsfase van crox 211 (april 2007) ligt er op een van de tafels in crox2 een banaan. De eerste dag een frisse banaan, de tweede dag een gespikkelde banaan, de derde dag alleen nog de bananenschil. Dader van de smulpartij is Dirk Zoete zelf. (zie www.crox-box.blogspot.com)
3. Ape The Artist as pictured by Tuymans during a short interval backstage at the 2007 Friends of the Museum Jubilee Party.
4. 'But is it art?', a performance by Anna Banana (april 2009), renowned mail artist.
BANAAN
1. "Voor een banaan laat ik me wel verleiden" - motto of Art Machine (crox 1). The line comes from the poem Apikov (1989) by Hans Van Heirseele:
Voor een banaan laat ik me wel verleiden
als U vraagt: niet één die banaan lust?
Niet één met een apenstaart? Grist ie je pet.
Jok jok jok valt niet mee te praten.
Hou een stok bij de hand,
heeft ie weinig tegen in te brengen.
Al de eruditie die in het voorbeeld zit:
banaan is evidentie voor het apenhart.
(APIKOV
By a banana seduced I let me be
when you ask: not one who loves bananas?
None with a monkey's tail? He grabs your cap.
Yick yick yick no way to talk to.
Keep a stick close at hand,
he's at a loss for a rebuttal.
All erudition is in the e.g.:
banana is obvious to the monkey's hart.)
2. During the preparation phase of crox 211 (April 2007), a banana lingers on a table in crox2.
The first day a fresh banana, the second day a spotted banana, the third day a banana peal. Dirk Zoete himself is the perpetrator of the deed. (see www.crox-box.blogspot.com).
2009. crox 298, BUT IS IT ART? Performance project en workshop van de Canadese mailart kunstenares Anna Banana. Coördinatie: Frips en Marc Coene.
Het project valt samen met een Europese tournée van Anna Banana. Net voor het project in croxhapox was ze in Italië waar ze haar rechterpols brak. In Gent wordt het een linkshandige performance.
Voor het project worden fair trade bananen gebruikt. De eerste actie is een straatperformance. Het tweede deel, een workshop en een lezing, vindt plaats in de Thomsenruimte.
‘In Bangladesh well over half the population live on less than a dollar a day. That is, about 12% of a single sip’. Fragment uit Toasting The World Food Crisis With A Bottle of Dom Perignon, een performance van Adam Geczy.
-->Dom Perignon -->Geczy
Het barmeubel, de kubusruimte en het beeldscherm boven de bar zijn een constructie van Adriaan Verwée. Voor zijn eerste crox-project, The Final Speech (september 2005), verbouwde hij de smalle en kleinste van beide ruimtes waarover we toen beschikking hadden. Net in die periode kwamen de corridor en de grote zaal achterin ter beschikking. De verbouwing van Adriaan bleef. Aanvankelijk was er discussie over het feit of de werken van Adriaan hoorden te blijven zoals hij ze ontworpen had. Het platform boven de kubusruimte werd gedurende enige tijd gebruikt als podium, maar zowel de trap als het barmeubel werden gauw smerig. In 2006 betegelden Pieter Degand en Laura van het barmeubel. Pieter wist hoe het moest, hij had het vaker gedaan. De kantoorruimte, een ontwerp van Joris Van der Borght, kwam er in 2007.
Tot 2006 werd met brouwers gewerkt of reden we naar de Colruyt, als we wat nodig hadden. In 2007 beslist Laura van om voor de drank met Melanie's World samen te gaan werken, de exotische nachtwinkel in 't Patershol. Dat zorgt voor een nieuwe drankkaart met Saison bier en Orval en geen Inbevproducten, wat een succesformule blijkt. Vanaf eind 2007 is er ook Martens Pils, een Limburgs product, wereldwijd verspreid maar in Vlaanderen zo goed als onbekend. Ze hebben het in Kameroen en Senegal, wereldwijd in 80 landen, je kan het overal drinken maar in Gent alleen in Croxhapox. Dat heeft met de marktstrategie van de producent te maken. Ze steken geen energie in het bekampen van het Inbevmonopolie, vernemen we. In Vlaanderen is Martens overigens de enige brouwer die ook een Saison bier op de markt brengt.
In 2008 worden Rochefort 10, tripel Karmeliet en bio groentensap aan de drankkaart toegevoegd.
De wijn varieert. We volgen het aanbod van Melanie's World. Eerst is er Père Guillot, een Côtes de Nîmes, wit en rood. Later stappen we over op Pago de Ados, wat tijdelijk aangevuld wordt met Pittacum, een robuuste rode wijn waarvoor ze de menciadruif gebruiken, een druif die het goed deed in de Middeleeuwen, daarna in onbruik raakte en op gegeven ogenblik zelfs bijna uitgestorven was. Het is een wijn met een diepe en lange nadronk.
Tegenwoordig serveren we Casa Maria, een tempranillo uit Sierra y Leon.
Februari 1999: solo project. Schilderijen. Tazro Niscino serveert de openingsrede.
Maart 2008: duo project van Kati Barath en Oliver Schulze. Kati zelf komt met het voorstel op de proppen om Oliver in het project te betrekken.
croxcard 63
VZW Barbabelge is een Gents initiatief van o.a. Wouter Cox, Jozef Van Akoleyen en Peter De Duffeleer. Vóór de officiële opening, eind 1994, is er een vergadering in het tuinatelier van Aannemersstraat 54. Barbabelge ziet de straatprojecten van Croxhapox als voorbeeld en maakt furore met een reeks fel gesmaakte straat- en buurtprojecten. Er is Jardins d'Artistes in 1995, het Stadhuis-project in 1996 en De Zwaluwen Komen in 1997. Hoewel Barbabelge en Croxhapox nauw aan elkaar gelieerd zijn, komt het nooit tot samenwerking, al is daar na Open Deuren (1996) wel heel even sprake van. Beide initiatieven zorgen in het Gent van midden jaren negentig voor een ongekende hausse van alternatieve en doelgerichte tentoonstellingsactiviteit: Croxhapox staat voor een eigenzinnig en verrassend tentoonstellingsbeleid, Barbabelge voor spraakmakende sociaal-culturele interventies die telkens weer heel wat aandacht in de media krijgen.
Eind jaren negentig wordt het initiatief opgedoekt.
1996, Open Deuren. Locatie 88. Installatie en performance in het souterrain van Aannemersstraat 11.
2007. crox 186, 'What about Croxhapox'. Mail art call.
alias Tazro Niscino
1999, februari. Openingsrede van crox 91, een presentatie van Heike Kati Barath.
2003. van slaagt er in TB te traceren, neemt contact op, en stelt voor om een project in Gent te realiseren. Er komt een brief van Tatsurou, 3 kantjes volgepend met projectvoorstellen.
2004, december. Ze ontmoeten elkaar in Keulen, in de Artothek. Het nieuwe plan is om het Gentse Belfort als locatie te nemen en het visioen van Tatsurou Bashi om een kamer te bouwen rond de draak bovenop het Belfort. Negentig meter hoog. Hij heeft wel vaker dit soort heksentoeren uitgehaald. Het plan wordt afgeblazen.
2005. Het S.M.A.K. neemt een project van Tatsurou Bashi in productie. Locatie is het Christusbeeld op het Sint-Annaplein. Tatsurou formuleert alternatieve voorstellen voor een kleiner crox-project en eventueel ook een presentatie in croxhapox zelf. Een van de projecten die hij voorstelt is een kebabbliksemafleider. Na wat logistiek opzoekingswerk - en de vaststelling dat TB niet weet hoe hij de kebabbliksemafleider zou moeten maken, het begint er met name naar uit te zien dat wij dat moeten zien te bedenken - wordt het project afgeblazen.
Een reeks projecten waarin de preliminaire fases van het kunstwerk centraal staan. Snuisteren in de keuken van het kunstwerk.
Aanvankelijk opgevat als triptiek: (1) tekeningen en schetsen, (2) drie-dimensioneel werk, (3) fotografie.
Basics 1, crox 110 (november-december 2003, Lucas Munichstraat). Recensie van Christel Lemmens (ZONE 09, december 2003): CROXHAPOX TOONT KUNST IN WORDING VAN 25 ARTIESTEN. Kunstwerken komen niet zomaar uit de lucht vallen. Doorgaans spoken ze geruime tijd rond in het hoofd van de kunstenaar alvorens definitief vorm te krijgen op doek, papier of computerscherm. En aan die definitieve vorm gaat heel wat geëxperimenteer vooraf. Die voorbereidende tekeningen, schetsen, krabbels, digitale tekeningen, voorstudies en notities krijgt het publiek meestal niet onder ogen.
Galerie Croxhapox, terug van een tijdje weggeweest op het Gentse kunstforum en nu gevestigd op een nieuwe stek bij de Dampoort, snuisterde ongegeneerd rond in talrijke kunstenaarsateliers en kwam terug met tweehonderd kunstwerken in wording. Samen vormen ze het eerste luik van Basics, een tentoonstelling waarin denk- en groeiprocessen centraal staan.
Met Basics 1 presenteert Croxhapox op geheel eigenwijze nieuwe of recente werken op papier van 25 Belgische kunstenaars. Uit de intuïtieve ophanging van de werken raakt geen kat wijs, maar voor tekst en uitleg zorgt galeriehouder en kunstenaar Hans van Heirseele. Hij vertelt honderduit over de talrijke werken van jonge kunstenaars: de voorstudies voor de reeks Explosives van Pieter De Gand, de digitale prints van Wouter De Corte, het drieluik Pinocchioschedel van de West-Vlaming Peter Lagast, de fragiele tekeningen van Carole Vanderlinden en de in Gent wonende Waalse kunstenares Sylvie Duhamel, de voorstudies van Michiel Coppens, de stills uit Evert Defrancqs digitale film en de penseeltekeningen van Robin Vermeersch.
Van bekende(re) kunstenaars zoals Philippe Vandenberg, Michaël Borremans, Carlo Mistiaen, Dirk Zoete, Karel Dierickx, Mario De Brabandere enLudwig Van De Velde zijn er telkens één of twee werken aanwezig.
Zo hangen er bijvoorbeeld twee studies van een scheepsafbraak van Frans Gentils. Bladeren kan in een boek met houtskooltekeningen van de in Boston wonende Jos Van Meerssche. Van Johan De Wilde, naar verluidt momenteel ergens te localiseren in de Lofoten, hangt er een intrigerende potloodtekening op archiefkarton. En verder is er nog werk te zien van Bart Baele, Merlyn Paridaen, Nicoline Van Stapele, Pieter Vermeersch, Ruth Mentens, Thomas Lerooy en Thomas Broadbent* (USA). Het is misschien een zootje, maar dan toch eentje dat aan de ribben blijft plakken.
Correcties: Explosies ipv Explosives - Decorte ipv De Corte - van Mario De Brabandere zijn er drie werken te zien, van Dirk Zoete 5 - Thomas Broadbent vergat zijn bijdrage op te sturen. In plaats van zijn werk werden er twee tekeningen van Xenia Borremans (dochter van) in het project opgenomen.
Dat geen kat uit de ophanging wijs raakt (de ophanging in Croxhapox is chaotisch, enzovoort) is een heel erg subjectieve benadering van het als prentenkabinet geënsceneerde geheel.
BASICS 2
Uitgangspunt van het tweede luik van Basics is 3-dimensioneel werk; ook dit keer focus op de denk- en werkprocessen. Voor het project bouwt het team metershoge stapelrekken. Hierop worden alle elementen uitgestald.
/Main issue of the second edition of the BASICS project is three-dimensional work. The focus, apart from a wide range of objects, is on the mental and conceptual progression of the work. First edition in 2005; second edition one year later. This time approximately 90 artists participate in the project./
Aan de eerste editie van Basics 2 (crox 145-I, juni-juli 2005) nemen 53 kunstenaars deel, aan de sequel in Abdij Maagdendale (crox 145-II, april-mei 2006) plusminus 90: Adriaan Verwée/ Alan Smith (GB)/ Alda Snopek/ Ann Cannoot/ Annelies Slabbynck/ Anton Cotteleer/ Bart Baele/ Bart Vandevijvere/ Bas Decaluwe/ Brahim Bachiri (MAR)/ CAMP/ CarianaCarianne (US)/ Christophe Engels/ David Bruneel/ DD Trans/ Dianna Frid (CAN)/ Dirk Peers/ Dirk Zoete/ Doris Kuwert (D)/ Els Soetaert/ Emmanuelle Flandre (F)/ Eva-Maria Bogaert/ Evert Defrancq/ Fia Cielen/ Frank Van Den Berghe/ Gerd Ververs/ Guy Couckhuyt/ HAP/ Hedwig Brouckaert/ Hendrik Vermeulen/ Jamez Dabramski Dean/ Jan Dheedene/ Jan Wiels/ Jelle Clarysse/ Johan De Wit/ Johan De Wilde/ Johan Parmentier/ Johan Van Roy/ Joris Van der Borght/ Juliane Heise (D)/ Kaatje Lannoo/ Karien Vandekerkhove/ Kurt Duyck/ Leentje Vandenbussche/ Lieve D'hondt/
crox 244. Een fotopresentatie in de kubusruimte (2008).
Concert, 13 januari 2006. Openingsavond van het ARMEE LEGER project. Antwerps duo. Een van de leden van het AL-collectief zit aan het drumstel. Wie kan ik me niet herinneren. Wie niet aan het drumstel zat wel. Feyaerts niet. Hij stond op een ladder. Engels niet. Hij hield de ladder vast. Decaluwe en Van Ham waren het evenmin. Blijft Campaert. Maar daar ben ik dan weer niet 100% zeker van. Dus toch Decaluwe, misschien. Of Van Ham misschien. Of Engels vergat wat hij te doen had. En was het Feyaerts die bovenop het drumstel donderde of heb ik dat verkeerd gezien?
crox 59, solo project - februari 1997. Schilderijen.
1999: staat in voor de opbouw van het solo project van Wendy Hirschberg - april 1999.
Introduceert Dianna Frid (1998-2006) die op haar beurt Larry Krone (1999) introduceert en later ook CarianaCarianne (2004-2006).
De Gentse kunstenaar Pieter Bauters ligt mee aan de basis van het GM collectief, wat voor Gent en Marseille staat. Hij en Grégory Decock hadden elkaar in Marseille ontmoet. Er zijn weinig gegevens bekend over hoe het ging. Wel is het zo dat Grégory Decock, die sinds circa 2005 in Brussel woont, de chef fondateur van het collectief is en alle groepspresentaties en acties coördineert. Laura van wordt lid van het collectief in 2006, Yannick Franck in 2009.
In 2008 is er een eerste groepspresentatie in croxhapox, crox 280, samengesteld door Grégory Decock. Pieter Bauters neemt deel aan het project. De andere kunstenaars zijn Nicolas Durand, Guillaume Escallier, Philippe Cardoen, Tim Onderbeke en Manor Grunewald.
Pieter Bauters presenteert een reeks modulaire werken.
--> Frips
2006. crox 177, BEELD VAN DE BUURT. Project met videofilms van leerlingen van het Stedelijk Kunstinstituut. Concept en coördinatie: Winnie Bauwens. >Macharius
2009. crox 319, 'Tzwartetafeltjeconcert. Een presentatie in de Thomsenruimte en vijf concerten.
2010. crox-boek Nr 15, Oratio Subito - Sonare Motus. Coproductie croxhapox-KASK.
crox 145-II, BASICS 2 (sequel abdij Maagdedale, 2006). De hapax leentjegomenon toegepast op Wachten op Godot. Leentje Vandenbussche herleidt Wachten op Godot, zonder van bladspiegel en volgorde der bladzijden af te wijken, tot die eerste plek waar elk woord dat in de tekst voorkomt zich voor het eerst voordoet, wat niet helemaal hetzelfde is als wat normaliter onder hapax legomenon begrepen wordt. Voor de rest klopt het als een bus: de bladspiegel van Wachten op Godot dunt uit tot een tekst waarin elk woord slechts 1 voorkomt.
In Lexicon van literaire termen (Wolters Plantyn 1998) wordt hapax legomenon als volgt aangekaart: (Gr. éénmaal uitgesproken/gebruikt). Woord of begrip dat in een bepaalde taal of bij een bepaald auteur slechts éénmaal voorkomt. Van Dale (de veertiende, herziene uitgave) voegt daar het volgende aan toe: hapax (de (m)); slechts eenmaal aangetroffen woord (in een tekst of een taal), op zichzelf staand woord of taalkundig geval. Na 1950 Gr., voluit hapax legomenon (eenmalig genoemd) hapax ciremenon (de (m)); hapax ciremena) (taalk.) hapax. Gr. lett. 'het eenmaal gezegde' hapax legomenon (de (m)); hapax legomena) (taalk.) hapax. Gr. lett. 'het eenmaal genoemde'
crox 231, In een ander donker (2007) van Michiel Alberts (NL) en Wouter Messchendorp (NL).
DE BEDOELING VAN HET LICHT VAN ELEKTRIEKE PALEN
auteur: van
Gepubliceerd in 'En Passant 25 instalramen' (1991), naast de handgeschreven versie van een gedicht van Joos (crox-card Nr 2), en in De Brakke Hond Nr 31 (1991), blz. 71.
van haar kant heeft de gemeente er voor gezorgd
dat het nooit donker is in de stad
ik begrijp de bedoeling
het licht van de elektrieke palen heeft veel
bedoelingen het is niet de bedoeling
dat is naast de kwestie dat het ontroert
het is beter voor de burgers daar gaat het om
dat ze zien waar ze wel en waar ze maar beter niet lopen
daarop komt het aan
dat is de bedoeling
althans één van de bedoelingen van het licht
van elektrieke palen
dat de burgers dat te weten komen
opdat niemand tegen een medeburger aanlope
bijvoorbeeld die toevallig een andere kant op moet
dat gebeurt regelmatig al zoudt u dat van een
medeburger niet zo meteen verwachten
toch gebeurt het
men weet natuurlijk nooit met wat voor bedoeling
iemand tegen iemand anders aanloopt
noch met wat voor bedoeling hij of zij
die kant uit moet
we weten alleen dat hij of zij het doet
hij of zij komt op ons af
we weten niet wie het is
we zien alleen over een bepaalde afstand
gedurende een korte tijdspanne
dat het gebeurt
en wanneer hij of zij op ons toe blijft komen
als dat gebeurt
als hij of zij dat blijft doen
dan wordt de afstand kleiner
dat gebeurt meestal erg snel we hebben niet
de tijd om daar lang bij stil te staan
de afstand wordt kleiner in die mate
dat op een gegeven ogenblik
op een welbepaalde plek in de ruimte
als hij of zij blijft naderbij komen
als hij of zij dat blijft doen
dat dan de afstand er niet meer is
en we zien het oogwit
van wie weten we niet
waarom weten we ook niet
(1989)
2008. crox 272, schilderijen. Een project in de kubusruimte.
