encyclopedie

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

crox 12 (januari 1991), Wouter Cox - een tafel en een stoel; aan de stoel hangt een teeshirt met het opschrift 666, op het tafeltje staat een replica van wat een ontbijt had kunnen zijn. Ook tijdens En Passant (crox 18 - herfst 1991) bouwt WC een woonkamer na; dit keer gebruikt hij een salontafel.

crox 23 - de Peerstafel, een volledig uit zink vervaardigd meubel. Zou zich tegenwoordig ergens in Frankrijk bevinden.

crox 40 (1996). Het mosselpannetje van Broodthaers wordt geserveerd op een met een wit tafelkleed afgewerkte, kleine, ronde tafel.

crox 47 (juni 1996): het gesmolten meubilair van Juliane Heise.

crox 51 - Open Deuren, locatie 13: tafels, letters & minnekunst.

crox 64 (mei 1997): draagvlak voor de schrijfmachine tijdens de uitvoering van Piece for typewriter, tin can, flute and voices.

crox 82: het multifunctionele meubel van Holger Nickish.

crox 88 (januari 1999): De ademende tafel van Anton Cotteleer. Het bovenvlak van de tafel is een membraan.

crox 110 (november 2003) - BASICS 1: Tafel waarop o.a. de schetsboeken van Jos Van Meerssche terecht komen.

crox 113 (januari 2005) - een zelfportret aan de ontbijttafel, van Jan Willem Verherbrugge.

crox 120: door 4 schragen geschrankte tafelconstructie van circa 5 meter lang waarop het werk van Dirk Peers uitgestald wordt. Het meubel staat enigszins diagonaal.

In de hall wordt vanaf 2004 een plank op schragen gebruikt als display voor het gastenboek en de flyers.

crox 131 (januari 2005), 'Sacre Bordel' van J. Van der Borght. Eerste en enige project waarbij J. Van der Borght werk van zijn diverse alter ego's samenbrengt. De stukken worden uitgestald op een grote en labyrintische tafelconstructie waar ook een stelling deel van uitmaakt. Extra is een smalle plank op schragen waarop een grote soepketel terecht komt.

crox 135 (maart 2005) - Iconografisch element in het werk van Ante Timmermans.

crox 137 (maart 2005), Kausale Suzammenhang II, een contextuele installatie van Thomas Karz (D): TK kantelt de tafels die Ante Timmermans onbeheerd achterliet (wat de indruk wekt dat ze tussen de waterdruppels door dansen). Tot eind 2006 blijft het lekkende dak voor een prangend probleem zorgen. Andere kunstenaars die het vochtprobleem op een ingenieuze manier in hun project verwerken zijn Maria Degrève (april 2005) en Tinka Pittoors (april 2006). Na zomer 2006 is het lekkende dak definitief verleden tijd.

crox 154 (nov-dec 2005), ADMINISTRATION. instalraam van Samir Boudia. SB bouwt een kantoorruimte na. Op de tafel een schrijfmachine, een ringmap en een nietjesmachine, alles vervaardigd uit mdf en in een monochrome vaalgroene tint.

crox 188, BRAINBOX (2006). 'The Table', gefilmde performance van Stijn Van Dorpe. Hiervoor ontwerpt hij een tafel op wieltjes. De wieltjes bevinden zich niet alleen aan de onderkant van de tafelpoten maar ook aan de hoeken van het tafelblad. De tafel komt later in de hall terecht als display voor het gastenboek. Anton Cotteleer brengt twee vierkante Ikea-tafeltjes in, schildert ze zwart en plaatst ze bovenop de itonsculptuur. Op een van de tafels komt een Kaaba-achtige kubus van klei terecht. Evert Defrancq moduleert de klei tot een wolkachtige sculptuur, bezigheid die hij op film vastlegt. Een van de zijwanden van de itonsculptuur fungeert als projectievlak. Het bovenvlak verandert in een gebeeldhouwde modderstroom. Eén van beide Ikea-tafeltjes wordt uit het project verwijderd en belandt in de stockruimte, het andere tafeltje blijft deel uitmaken van de centrale sculptuur, doorgezakt onder het gewicht van de modderstroom. Unit 7 (het trio van unit 1: Nicolas, Anton en Stijn) fabriceren een gigantische, ovalen tafel die als podium fungeert.

14 april 2006: in crox2 komen een tweetal schminktafels terecht, vlak tegen de wand ter rechterzijde.

VERZAMELWOEDE (erfgoeddag 2007, project in Abdij Maagdedale). De technische dienst van Stad Oudenaarde maakt speciaal voor dit project een 50m lange tafel.

crox 312, BELGIAN MIX (september 2009), een HAP-project, als ik het goed heb het eerste na de beruchte ZORRO performance tijdens Kunst Zwalm een jaar eerder. Het project combineert 4 elementen, een foto, een tekening, een youtubepatchwork en een presentatie met flessen graanjenever op drie houten tafels, lang van stuk en op hoge poten. Elke fles is een mix van het inlandse product en een klein percentage uitheemse alcohol, een gemillimeterde balans gebaseerd op gegevens van de dienst bevolking.

crox 311, AN ACT IN 20 MINUTES (september 2009), een presentatie van de Nederlandse kunstenares Juul Sadée. Voor zover ik me weet te herinneren een project met een groot aantal tot plat vlak gereduceerde elementen die als display dienen voor monitoren, in totaal vijf stuks, en een chaotisch rendez-vous van tekens en voorwerpen.

crox 313, BUFFET GENT DAMPOORT, een film van Freya Maes. De tafels in de cafetaria van het Dampoortstation. Aan een van die tafels, een tafel vlak naast de ingang, zit Herman Chavez Aguilera. Hoe hij aan die exotische familienaam kwam, is niet helemaal duidelijk. Buffet Gent Dampoort heeft nog wat andere stamgasten. Zij zitten aan de andere tafels. Ze halen herinneringen op aan de mysterieuze Herman Chavez Aguilera die twee jaar eerder, putje winter, tijdens een uitschuiver vlakbij Gent Dampoort ten val kwam en kort nadien overleed.

crox 318, BEIJING-GENT (november 2009), het project van Roel Jacobs, een coproductie van De Garage, Circa en Croxhapox. Twee tafels. Op elke tafel staat een monitor. Een zithoek, hapjes.

crox 319, Hans Beckers, 'Tzwartetafeltjeconcert (november 2009). Het zwarte tafeltje is opnieuw van de partij tijdens het project van Adam Geczy (mei 2010), Remember To Forget The Congo. Hoewel het in croxhapox telkens om hetzelfde tafeltje gaat, tijdens de eerste editie van Brainbox (2006) ingebracht door Anton Cotteleer, verwijst de titel van het Beckersproject naar een ander tafeltje.
Ook Nel Aerts zit aan een tafeltje.

'Hello!' Matt wrote, 'This is matt from talibam! We have received interest in our performance as trio with saxaphonist alan wilkinson to perform in june... we are in geneve with cave 12 on the 7th and at netwerk in aalst on the 9th... we are looking for gigs on the 8th, 10th and 11th ...alan is one of the most bad ass sax dudes in the UK and rarely tours so this is a special opportunity to hear him, and for Talibam! to play serious free improv...'
Het was dat 'one of the most bad ass sax dudes' dat het deed, vermoed ik. Dat vond ik zo goed geformuleerd dat ik prompt contact nam met Matthew van Talibam! Het zat er niet in dat het wat kon worden. Bad ass sax dudes in een woonbuurt met talloos veel gevoelige oortjes, nee, dat zat er niet in.

'Hi Matthew,' schreef ik, diezelfde avond nog, 'I listened to quite a few of the tracks on your myspace and I love it. But.
Talibam! may be a bit too noisy for Croxhapox. The
difference with Netwerk in Aalst is we have our place in a crowded
neigborhood with loads of people who hate it to be disturbed at night. Only one neighbor loves it. He never came to the concerts, prefers to listen to it from his bathtube. So noise may be the first item that makes a Talibam! at Crox difficult issue.
The second one could be money. Here's one more difference with Netwerk Aalst: we have a limited budget.
Apart from mentioned items - if the gig could be done not all too noisy
and maybe not all too long and if you accept a fee of e.g. 200 euros
(that ain't that much, we know) than 8, 10 or 11th of June is okay with
me.
Apart from that: it would be swell to buy some of your records. So I may come to the Netwerk concert anyway.' Dat we ze slechts 200 euro zouden kunnen betalen, vond ik ook zelf best een schande, eigenlijk. De muziek die ik op hun myspace te horen gekregen had, gaf aan dat we met Talibam! een topact hadden kunnen hebben. Ik bracht Marc en Stefaan op de hoogte, vernam wat ik weten moest en besloot om het voorval te vergeten.

Twee weken later ontving ik een mailtje van Matthew Mottel. Hij schreef dat hij de voorwaarden ok vond, ook die 200 euro waarover ik het had gehad, en suggereerde 10 juni als mogelijke datum. 'Hi. We would like to confirm a date with you. Possible now is june 5. 11
or 12... possibly 8 too... let me know what is best. Thank you!'
De data die Matt voorstelde, zaten wat te dicht op het concert in Netwerk Aalst, vond ik. In Aalst zouden ze hun ding kunnen doen, Netwerk beschikt nu eenmaal over een prima concertzaal. In crox dreigde het met een groepje als Talibam! in het honderd te lopen. Ze waren een pak minder duur dan ik had ingeschat maar bleven wel veel te luid om voor de concertagenda in aanmerking te kunnen komen. Er zat weinig anders op dan Matt duidelijk maken dat het echt niet kon:

'Matthew, well,there's been some talking on the possibility of a crox concert,
indeed. And I acquired one of the records! People who are familiar with
your sound nevertheless stated that Talibam! would be far too noisy for
our hide-out. I mean if I say far too noisy, and you say yes but we
could easily do a less noisy set, then what you mean with less noisy is
still far too noisy. It always works like that. I have a band myself,
The Singing Painters. Without being heavy metal, it's rather
freejazzlike sound, we are still twice as noisy as Talibam! A year and a
bit ago we decided to do a crox concert. We would do it layback and
soft. It didn't work. We were far too noisy. Musicians don't think the
way us of crox think. We consider neighbors, we consider not to bother
them all too much, we consider that one noisy concert too many always
could be the last one. There's been quite some fascinating music places
here downtown Gent that had to close because of neighbor protest.
And then there's still one thing more. We've been discussing that
too. It's goodie good if musicians finally come to the point to
understand that our situation defines a special sort of concert program,
but, and it's a big but I guess: it's not us that have the public for
that sort of thing. We have a different public, people interested in
contemporary art stuff. If crox organizes the whole thing no people
come to the concert. Five or seven die hards that's no people. That's
not a hell of a reason to organize a concert. If guest organisations
such as KRAAK or Smeraldina-Rima organize the thing, the public thing is
far better. On top of that: on June 9 you have a concert in Netwerk
Aalst, so everyone that really wants to enjoy the band and its sound
will be there. To do one concert more, a day later or one day earlier,
in circumstances that aren't the best of cases, well, I don't know...' Dat is wat ik schreef. Daarmee had ik alles gezegd wat ik te zeggen had. Het concert zou niet plaats vinden, niet omdat wij dat niet wilden maar omdat het niet kon.

Het antwoord van Matt liet niet op zich wachten. Twee dagen later tuimelde het in de brievenbus: 'hey laura...ok! i understand your situation.... my perspective is we can be as quiet as necessary...but maybe that's not exciting then....although our band sometimes strive on adversity... --we are trying to get this tour booked...and some days are more
difficult so any additional gigs for us are helpful.... sunday june 4 or 2nd... maybe is better...? that way we can wet the
appetite for folks that can see us big and loud at netwerk? matt' Waarop ik antwoordde: 'that's an idea. Would it be possible then to make it two completely different concerts? Something
like a you never would have expected Talibam! to be this too. Something
like that may work. Any artist can stick to basics. A gig at crox, if
we have to organize it, as I said, won't attract too many people. We had
concerts with 70 and more but that was during KRAAK events at crox. I like the idea of an intimate concert at crox and the loud thing at Netwerk. I first discuss this with managment.'

Ze zouden begin juni naar Europa komen. Het crox-concert werd 2 juni 2011, het eerste van de Europese tournée. Daarna zouden ze naar Rotterdam en Den Haag sporen, na Den Haag volgen concerten in Brussel, Parijs, Genève en Besançon en op 9 juni het concert in Aalst, waarmee het dus eigenlijk allemaal begonnen was.

Donderdagochtend 2 juni 2011. Mooi weertje, geen wolkje aan de lucht. Mailtje van Matthew. Een dag eerder hadden we de hele voormiddag op ze zitten wachten. Ze zouden op woensdag 1 juni In Zaventem aankomen, Kevin rond een uur of 8, Matthew wat later. Ik was niet van plan om ze in Zaventem op te pikken, wat ik wel eens vaker doe als we buitenlandse gasten hebben. Ze gingen licht bepakt reizen, had ik begrepen, en waren toch al van plan om de hele tournée met de trein te gaan doen. Het is vroege voormiddag, 2 juni, de donderdag. Matthew schrijft dat hij in JFK op het vliegtuig staat te wachten. Het vliegtuig zou een vertraging van minstens één uur hebben. Dat heeft hij enkele uren eerder geschreven. Als ik het lees, hangt hij ergens boven de Atlantische oceaan. Er is een mailtje van Kevin, met wie ik geen contact heb gehad. Van Ryssen had zich over Kevin ontfermd, wist dat hij om halftien in Gent Sint-Pieters arriveren zou. Waarom ze op twee verschillende vluchten zitten, begrepen we niet. We hadden het er over, Van Ryssen zei dat hij het niet begreep en ik zei ik begrijp het evenmin. Kevin, lees ik, zit op de trein richting Gent. Gek, Matthew Mottel staat in New York op het vliegtuig te wachten, Kevin zit op een trein richting Gent. Als dat maar goed afloopt. Van Ryssen springt binnen. Kevin had hem een smsje gestuurd en hieruit bleek dat hij in Gent Dampoort uit de trap was gestapt. Twee uur later sta ik gedurende meer dan een half uur in de blakende zon op Matthew te wachten, kortgerokt zoals het moet, zoals het hoort, en goedgeluimd, layback, welgemutst, geen vlieg die me wat doet, Matthew heeft de overtocht gemaakt, is in aantocht, is in Zaventem uit het vliegtuig gestapt, heeft een trein gevonden, hij is aan het sporen, komt ongetwijfeld nog binnen deze eeuwigheid in Gent Sint-Pieters aan, waar hij op de trein naar Antwerpen overstappen moet. Ik zoek z'n nummer, telefoneer. Benieuwd. 'Hi, Matt,' zegt iemand. Z'n stem had ik niet eerder gehoord. Hij is in Gent Sint-Pieters. Ooit komt er ongetwijfeld wel een trein langsrijden en die gaat hij nemen en dan komt alles goed.
Ik herken hem meteen. Over het geasfalteerde terrein komt een sequel van Big Lebowski aanstappen. Z'n linkerhand zit in een dikke zwachtel. We laden de spullen in, hij heeft er duidelijk zin in en weet intussen ook al hoe het moet met z'n linkerhand, die hij niet gebruiken kan. Yeah, I'm on keyboards, grapt hij. Het is maandag gebeurd. Ik rij om de spuikom heen. We rijden naar het woonwerf. HIj wou een blik met fruitdeeg openen. Dat lukte niet. Tijdens de eerste poging liep hij een kleine wonde op aan de duim van z'n rechterhand, wat hem niet zinde. Hij gaf het half geopende deksel een ruk. Nijdig boorde het zich in de muis van z'n linkerhand. 's Avonds zijn ze in goede doen. Matthew 'Mister Snitch' Mottel en Kevin opteren voor de Thomsenruimte, waar Svend een en ander voorbereid had voor de performance van Stuart Lynch, die twee dagen later zal plaatsvinden, niet in de Thomsenruimte maar in de zaal met de plannen van het Kunstkrematorium. Het concert dat ze in croxhapox brengen, wijkt af van wat ze tijdens de tournée gaan doen. Het is een nieuwigheid, iets waar ze sinds kort mee bezig zijn, Atlantis, een cabareteske act die ze onlangs op een plek in Wall Street hebben gebracht. Croxhapox is de tweede keer. Ze touren met the usual thing, gaan zich na de Europese tournée in Atlantis verdiepen.

1990-1992: van en Frank Van den Eeckhout. Frank vult het zakelijke apsect in en neemt het voortouw in de meer grootschalige projecten, En Passant (1991) en Signos (1992).
1994-1999: van en Kristel De Buck. Periode die gekenmerkt wordt door een anarchistisch elan. Kunstenaars als Borremans, De Cock en Zoete komen aan de oppervlakte.
2003: van en Raphaël Dua. In 2003 is het vooral Raphaël Dua die samen met Hans voor de nodige impulsen zorgt om Croxhapox weer op te starten.
2004: van en Anja Hellebaut. Het is de periode van het eerste solo project van CarianaCarianne (crox 118), een mijlpaal in het programma van Croxhapox. In 2004 gaan de vergaderingen meestal op het appartement van Anja door.
2005: van en Joris Van der Borght. Net als tijdens de eerste periode is er een duidelijke opsplitsing tussen artistiek en zakelijk: van vult de artistieke taken in, Joris de zakelijke kant. Joris treedt tot het crox-team toe tijdens crox 131, het solo project waarbij hij voor het eerst werk van al zijn alter ego's samenbrengt. Zo goed als meteen verwerft hij de functie van zakelijke directie.
Intussen is in crox ook een andere tandem actief: Marc Coene en Ria Bauwens. Ze redigeren het documentatieteam en starten medio 2006 een crox online project.
2006: van en Johan De Wilde redigeren de crox-publicaties.

16 hotels originaux à Tanger, crox 273, een Pereciaanse étude van Martine Lacquiere. In Tanger vindt ML een toeristische folder uit de jaren stillekes. Ze gaat de plekken opzoeken. Enkele van de hotels zijn er nog, op andere plekken is de bestemming van het pand veranderd. Van elke plek maakt ze een foto.

crox 106, instalraam (oktober 2003). Titel van het project van Katrien Hofman. Hetzelfde werk waarmee ze in 2003 afstudeerde aan 3D (Kask), dit keer op een locatie waar het helemaal tot z'n recht komt.

Tape hebben we ooit gebruikt, ongetwijfeld, om hier of daar, op die plek daar bijvoorbeeld, een lijn of een streep op de muur aan te brengen. Terwijl Lucie er op gegeven ogenblik genoeg van leek te hebben, en ook Sjoerd schoorvoetend afstand nam van het idee dat hij tape gebruiken moest, begon Els er gigantische bolvormen mee te maken. Ze joeg er lucht doorheen tot de transparante tape er als een moleculaire aaneenklitting van cellen begon uit te zien.
Sjoerd had zich er niet druk om gemaakt terwijl Bleus hem al vaker de vraag gesteld had waarom hij toch altijd maar weer tape bleef gebruiken. Die dingen verkleurden, worden dor en bros, je had er niets aan, vond hij. van had zich aanvankelijk geërgerd aan die neiging om overal tape overheen te gaan plakken, tot hij het uiteindelijk zelf begon te doen en wel op zo'n hondsbrutale manier dat hij er Sjoerd ver achter zich mee liet. Van de weersomstuit begon Sjoerd andere materialen te gebruiken. Het idee dat tape een vaststaande waarde had, iets waar geen van beiden ooit afstand van zou kunnen nemen, werd week en kreeg een holle binnenkant tot ze op een dag, ongetwijfeld niet eens zo heel erg lang geleden, tot de vaststelling kwamen dat ze geen van beiden tape gebruikten of in elk geval niet zo vaak meer als vroeger het geval was geweest. Karz had het best interessant gevonden om het verloop van de plassen te gaan indexeren, toen het nog druppelde en spetterde in de zaal voorin, zonder tot een andere vaststelling te komen dan het feit dat er steeds plassen bijkwamen en dat die plassen ook steeds maar groter en natter werden tot ze de hele oppervlakte van de vloer in beslag dreigden te nemen. Na dit project, toen er weer wat anders te doen was, rolde hij de tape zorgvuldig op en verkreeg zo een circulair object, een ding met een diameter van ongeveer 30 centimeter. Net dat ding wilde hij graag tentoonstellen. Onschatbare waarde had het niet. Meer dan een circulaire vorm immers van meters en meters papiertape, tape die door het binnendringende en zich uitbreidende regenwater vochtig en hierdoor onbruikbaar geworden was, was het niet. Toch was het net dat ding dat hij wilde gaan tonen. Anderen gebruikten witte tape om er cryptische tekens of signalen op ruiten mee aan te brengen, wat ze ook met kalk of verf of botermelk hadden kunnen doen. Bruine varianten werden gebruikt om platte dingen mee in te pakken. Honderdduizend kilometer tape hadden ze gebruikt en dat een miljoen keer. Net zo vaak werd het gebruikt om bekabeling mee vast te maken zodat de nieuwsgierigen en onzorgvuldigen er niet over zouden struikelen waarbij het allerminst ondenkbaar was dat ze de hele zooi aan beeld- en geluidsapparatuur mee tegen de vloer trokken of andere dingen omverliepen. Het product werd zo courant gebruikt dat er de hele tijd door nieuwe voorraad hoorde aangeschaft te worden. Vroeg iemand 'is er tape?' dan zeiden we 'nee, de tape is op'. We kochten er wel, we kochten het ding aan zo'n tempo dat het vaak leek alsof Marc helemaal niets anders te doen had dan op z'n bromton te springen en naar de spullenmarkt te rijden. Tape, tape, tape. Want die was op. En als er één ding is waar je heel erg weinig aan hebt: oppe tape. Dus op een dag kocht hij zoveel tape dat z'n verstand er opeens, van het een op het andere moment, stil van stond. Zoveel tape had hij nooit eerder gekocht. We kregen de zaak niet door het deurgat en toen we het toch binnen gekregen hadden, die enorme voorraad tape, gingen we aan de slag. Tape immers kan je voor alles en nog wat gebruiken. We snoerden Van Ryssen de mond en ook op andere oppervlaktes bleek het kleverige sporen na te laten. Powhida had een variant bedacht. Hij tekende de tape. Meer dan een blad papier, een potlood en heel af en toe een gom had hij daarvoor niet nodig. En zo tapeten we en bleven we tape gebruiken, de ene keer dit, de andere keer daar en nog een andere keer om weer een andere reden, de hele dag door, tot we omkwamen van honger en dorst en net zo lang er voorraad was.

Vader van Andrej Tarkovski. In het gastenboek figureert een door Edwin Carels vertaalde en door de auteur gehandtekende vertaling van Het Midden der Wereld.

Ik ben een mens, het midden der wereld,
Myriaden cellen diep in mijn aarde,
Evenveel sterren voor mij in de lucht.
Ik lig ertussen, languit op mijn rug:

Tussen twee oevers het eenmakend water,
Een zonnestelsels verbindende brug.
Ik ben Nestor, een fossiel kroniekschrijver,
Een Jeremias van komende tijden,

Kalender en uurwerk hou 'k in de hand,
Ik zweer als tsaar naderig bij 't voorbije,
Uitgestrekt naar de toekomst, zoals Rusland.
Over de dood kan geen dode meer weten

Dan ik weet, ik het meest levende wezen.
En kijk, -verduiveld!- een vlinder lacht
Mij uit, zoals de meisjes gekscheren,
Als een kleine, ragfijne gele vlag.

Arseni Alexandrovich Tarkovsky (1907-1989), vader van Andrej Tarkovsky, leer ik uit Wikipedia, is one of the great 20th century Russian poets.
Het meest opmerkelijke is dat hij op de vertaler lijkt.

oefening(1)

Ik ben het middelpunt van de wereld, een mens.
Honderdduizend cellen diep in mijn aarde
en honderdduizend boven me, hoog in de lucht.(2)
Ik lig tussen beide in, op m'n rug.

Tussen die oevers is een stroom van dingen, het vloeit samen
onder het zonnestelsel van een smalle brug.
Ik ben oud, een fossiel, ik schrijf van voorbije dingen,
knaag aan wat komen moet.

De kalender en het uurwerk zeggen wat ik weten moet.
Als een tsaar, nederig, hou ik vast aan dingen. Vladivostok.
In wat komt, is een onmetelijk gebied
en over de dood kan geen dode spreken

en meer weten dan ik weet. Ik, het meest levende wezen.
Godverdomme... een vlinder lacht,
lacht mij uit, zoals meisjes lachen en gekscheren:
een kleine, ragfijne en gele vlag.

(1) Een improvisatie op de vertaling van Edwin Carels.
(2) Alternatief: hoog in de eeuw.

Een van de leden van het kunstenaarscollectief KAMP. De andere leden zijn Jelle Clarisse, Samir Boudia, Sarah Dhont en Tuur Delodder. Op Sven na komen ze ook allemaal solo/duo in het crox-programma aan bod, Samir en Tuur in 2005, Jelle en Sarah in 2008. Als collectief nemen ze deel aan Basics 2 (2005, 2006), Verzamelwoede (2007) en de tweede editie van Brainbox (2008-2009). Het KAMPproject is het uitgangspunt van de tweede editie.

Het crox-team. De term wordt pas effectief gebruikt vanaf 2003. Het crox-team bestaat dan uit Anja Hellebaut, Gerd Ververs, Hans van Heirseele, Raphaël Dua, Robin Vermeersch en Ward Denys.

Anderen die ooit deel uitmaakten van het team: Bram Dujardin (2003), Dirk D'Hoe (2003), Guido De Bruyn (1990-2003), Frank Van den Eeckhout (1990-1992, 1996), Kristel De Buck (1994-2002), Marijke Bontinck (1996-1999), Michaël Borremans (1996-1998), Pierre de Gelder (2006), Sjoerd Paridaen (1996-2003).

De kern van het huidige crox-team is artistieke + zakelijke directie (Hans van Heirseele & Joris Van der Borght) en chef publicaties (Johan De Wilde). Het team is opgesplitst in diverse units.

Publicatieteam: Johan en Hans + Sander Vandenbroucke. Documentatieteam: Marc Coene, Ria Bauwens, Louis De Mulder en Marc De Clercq. Web-team: Lucia Saura (coördinatie), Luc Pieters (hosting), Hans van Heirseele (tekst) en Marc Coene (beeldmateriaal). Online project: Frips. Technische staff: Joris en een aantal vaste en losse medewerkers. Boekhouding: Nancy De Vos.


Baele, Bart
Böing, Thomas (D/ Köln)
Borremans, Michaël
Borremans, Xenia
Boudia, Samir
Brouckaert, Hedwig
Buta, Florin Soloproject in 2005. Behalve een grote verzameling van recente schilderijen op kleine panemen zonder kader en twee oudere werken op doek stelt de kunstenaar ook een paar  mixed media tekeningen tentoon, sommige op stukken van kranten.  
Cosijns, Sylvain Een van de vele deelnemers aan ‘Open Deuren (Open Doors, crox 51/ 1996), een groot evenment in de omgeving van crox. Tweede project in samenwerking met Philippe Vandenberg (crox 96/ 1999), waarin een publicatie genaamd ‘De Boodschapper’ (The Messenger).
De Brabander, Stef
De Brabandere, Mario
Defrancq, Evert
Degand, Pieter Neemt deel aan Basics 1 (tekeningen, crox 110) en heeft een solo project in 2004. De solo toont een mengeling van schilderijen, tekeningen en schetsen. 
De Vos, Ignace 1991 Draagt bij aan de eerste editie van het copy art project. De gekopieerde tekening – met het dak van een huis en daarboven wolken - toont duidelijk de invloed van Jean Brusselmans  Het is geen copy art in de gewone betekenis maar eerder een soort gekopieerde kunst. 
De Wilde, Johan
D’hondt, Lieve
Dierickx, Karel
Duhamel, Sylvie
Duyck, Kurt
Gentils, Frans
Hauser, Thomas (D/ Berlin)
Herr Seele
Kamagurka
kinderen Machariusschool Gent
Krone, Larry
Lagast, Peter

Lerooy, Thomas
Leus, Nicolas
Maet, Marc
Mead, Stu (US)
Mentens, Ruth
Mistiaen, Carlo
Musschoot, Griet

Paridaen, Merlyn
Peers, Dirk
Pittoors, Tinka
Posman, Andre

Spie, Merlyn
Timmermans, Ante

Vandekerkhove, Karien
Vandenberg, Philippe
Vandenbrande, Daniël
Van der Borght, Joris
Vanderlinden, Carole
Vandersleyen, Ann
Vande Veire, Maud
Vandevelde, Ludwig
Van Meerssche, Jos
Van Stapele, Nicoline
Vermeersch, Pieter
Vermeersch, Robin
Zoete, Dirk

Lente 1990: Andre Posman (crox 6) en Daniël Vandenbrande (crox 7). Crox 7 verzamelt een ruime selectie uit de vele duizenden tekeningen en snelschetsen van DV.

Herfst 1990: Kamagurka & Herr Seele (crox 10 - november 1990): Bijna 10 jaar Cowboy Henk.

April 1991, crox 15: in het gastenboek komen een reeks variaties op een schilderij van Titiaan, een werk dat door de kunstenaar als referentiepunt met een punaise aan de muur bevestigd werd.

crox 17, Copy Art, eerste editie (1991): Ignace De Vos (bijdrage NR 8) brengt de reproductie van een tekening in; de tekening is in de trant van het werk van Jean Brusselmans. Ook de bijdrage van Guido De Bruyn (NR 15) is de reproductie van een tekening.

crox 19 (december 1991) - het ontwerp voor de affiche 'Gent geen haatstad Gent cultuurstad' is van Els Huygelen.

Kindertekeningen (crox 25 - februari 1995). Werk van kinderen uit de Machariusschool aan de Dendermondse steenweg - onder andere een reeks uitmuntende pentekeningen. Recensie in Het Volk.

Van december 1995 tot april 1996 een opeenvolging van solo projecten waarbij vooral tekenwerk aan bod komt:

Michaël Borremans (crox 33 - december 1995). Het eerste solo project van MB is een selectie tekeningen; ook enkele schilderijen.

Koen Vanderhaegen (crox 35 - januari 1996). Tekeningen en schilderijen.

Hugo De Smaele (crox 38 - februari 1996).

Ruth Mentens & Dirk Peers (crox 40 - maart 1996). Linosneden van Dirk gebaseerd op het tekenwerk van Ruth.

Open Deuren (crox 51 - herfst 1996): tekeningen van Beatrijs Lauwaert (op een locatie in de Wolterslaan) en werk van Sylvain Cosijns (een locatie in de Aannemersstraat).

Dirk Zoete (crox 60 - maart 1997).

Thomas Hauser (D) (crox 61 - april 1997). Eerste project waarbij naast het souterrain ook het beletage gebruikt wordt. De tekeningen komen in het souterrain terecht: onwezenlijk perfectionistische lijnpatronen.

Griet Musschoot (crox 63 - mei 1997). De priktekening van een bloem.

Kamagurka (crox 72 - februari 1998). Zeefdrukken. Recensie Het Volk.

Thomas Böing (D) (crox 1998). Objecten en tekeningen. In 2006 volgt een publicatie met tekeningen van Thomas Böing: NOTES (croxboek NR 4).

Karien Vandekerkhove (crox 85 - november 1998). Liquids, een reeks tekeningen op groen papier.

Luc Dondeyne (crox 90 - februari 1999). De schilderijen van LD hebben vaak een lineair karakter.

Marc Maet (crox 92 - maart 1999). Recensie De Standaard.

Lieve D'hondt (crox 95 - april 1999). Recensie De Morgen.

Philippe Vandenberg & Sylvain Cosijns (crox 96 - mei 1999): De Boodschapper. Dubbelproject. Beide kunstenaars brengen zowel schilderijen als tekeningen. Recensie(s) De Morgen.

Larry Krone (US) (crox 97 - juni 1999). Tekeningen met haarrestjes. Recensie De Standaard.

Johan De Wilde (crox 98 - juni 1999). Foto's en tekeningen. Ook een indirect correspondence project getiteld 'tips'. Recensie De Standaard.

Frans Gentils (crox 107 - oktober 2003). Houtskooltekeningen.

BASICS 1 (crox 110): tekeningen, schetsen, voorstudies. Groepsproject waaraan 25 kunstenaars deelnemen: Bart Baele, Carlo Mistiaen, Dirk Zoete, Evert Defrancq, Frans Gentils, Johan De Wilde, Jos Van Meerssche, Karel Dierickx, Ludwig Vandevelde, Mario De Brabandere, Merlyn Paridaen, Michaël Borremans, Michiel Coppens, Nicoline Van Stapele, Peter Lagast, Philippe Vandenberg, Pieter Degand, Pieter Vermeersch, Robin Vermeersch, Ruth Mentens, Sylvie Duhamel, Thomas Lerooy, Wouter Decorte, Xenia Borremans. Recensie Zone09.

Hendrik Vermeulen (crox 115) - instalraam. Stratigrafia. Een op de ruiten aangebrachte codering.

Hommage Dirk Peers (crox 120 - mei 2004).

Stu Mead (US) (crox 125 - oktober 2004). Erotische en pornografische schilderijen, tekeningen en zeefdrukken.

Pieter Degand (crox 127 - november 2004). Tekeningen en schilderijen.

Carole Vanderlinden (crox 128 - november 2004). Tekeningen en schilderijen.

J. Van der Borght (crox 131 - januari 2005): o.a. Tekeningen in epoxy.

Florin Buta (Roemenië) (crox 132 - februari 2005). Tekeningen en schilderijen.

Ante Timmermans (crox 135 - maart 2005).

Samir Boudia (crox 143 - mei 2005). Eén foto, drie objecten en reeks tekeningen.

BASICS 2 (crox 145 - juni/juli 2005). Enkele kunstenaars brengen tekeningen of schetsboeken in: Peter Lagast, Kurt Duyck, Kaatje Lannoo, Johan Van Roy.

Ann Vandersleyen (crox 150). Instalraam en kubusruimte.

Evert Defrancq (crox 151 - oktober 2005): digitale tekeningen.

Stef De Brabander (crox 161 - december 2005). Project in de kubusruimte: schetsboeken en schilderijen.

Maud Vande Veire (maart 2006), croxboek NR 1. 32 tekeningen.

Tinka Pittoors (april 2006). Onder andere een reeks tekeningen.

Johan De Wilde (crox 178 - mei 2006). Tekeningen en foto's. Publicatie croxboek NR 2: PARTICLES.

Thomas Böing (D) (oktober 2006). Objecten, foto's en tekeningen. Publicatie van croxboek NR 4: een selectie uit de vele duizenden tekeningen van TB.

BRAINBOX unit 1: tekeningen van Nicolas Leus.

BRAINBOX unit 4, Anarchistisch ploegen. Ingreep van Michaël Borremans, Dirk Zoete en Tinka Pittoors: met een nagel in de natte klein aangebrachte sporen.

WELD (crox 194 - nov/dec 2006). Objecten en ook een reeks tekeningen met variaties op een lineair-geometrische vorm.

NEW AMERICAN STORY ART (april 2007). Een project van de New yorkse curator Larry Walczak met tekeningen van o.a. William Powhida, Edward Monovich en Jim Torok.

Dirk Zoete (crox 211 - mei 2007). Betonsculpturen en tekeningen.

Peter Morrens (crox 212 - mei 2007). De helft van het werk. Een display met tekeningen, teksten, fotografische relicten, schilderijen en installatorische ingrepen.

Johan Gelper (crox 217, mei-juni 2007). Project in de kubusruimte. Een presentatie met schetsen en driedimensionele lineariteit.

Stijn Van Dorpe (crox 226, september 2007). Drie videowerken. Op een ervan zijn vier personen te zien die lijnen op een muur aanbrengen. Er zijn twee monitoren. De ene monitor toont de personen terwijl ze bezig zijn met het aanbrengen van de lijnen, de andere terwijl ze aan de kant gaan staan en toekijken. Dan is er nog een vdeo waarin getekend wordt: drie kinderen brengen elk hun versie van een boom op de muur aan. Hierbij hebben ze zich te beperken tot de reikwijdte van hun armen. Ze kunnen zich dus niet verplaatsen, of bukken of hurken of een stoel nemen om wat hoger te kunnen.

Philippe Vandenberg (crox 229, oktober 2007). Boekpresentatie van het door Musée Rimbaud gepubliceerde L'important c'est le kamikaze (oeuvres 2000-2006). Van zelfde publicatie was er eerder al een boekpresentatie geweest in het Brusselse Pasaporta. Er is een kort project met een aantal van de tekeningen die in het boek figureren. Tijdens dit project is er in dezelfde ook nog 'In Een Ander Donker', een performance van Michiel Alberts en Wouter Messchendorp. Met Philippe Vandenberg komt het tot een afspraak voor een boekpublicatie. Dat wordt crox-boek nr 8, Black A Garden For St. John's Millbrook (maart 2008). Van dit boekproject is ook een versie voor de Amerikaanse markt.

Julian Moran (US) (crox 236, oktober 2007). Een prentenkabinet in de kubusruimte.

Britta Bogers (DE/Köln) (crox 243, januari-februari 2008). Presentatie in de grote zaal voorin. Tekeningen en schilderijen. Later volgt de publicatie van crox-card nr67, een balpentekening en ook een van de werken die deel uitmaakte van crox 243.

Larry Krone: "Zo productief als het was om aan de telefoon te praten, blijft het niet iets om regelmatig gebruik van te maken. Het was een stuk duurder dan wat ik verwacht had. Neem me dus mijn trage antwoorden per brief niet kwalijk. Dit is echt mijn slechtste domein - de post. Je hebt toevallig nog geen fax? Da's mijn forte - onmiddellijk antwoord op de fax! " (Larry Krone; 1 februari 1999) #(Uit een berichtje van Wendy Hirschberg): "Gelijk ge gezien hebt heb ik je brief ontvangen voor we elkaar gesproken hebben aan de telefoon. Die lange afstands-gesprekken lijken zo miraculeus en onvoorspelbaar." (Croxhapox; 2 februari, 1999)

 

[origineel in het Engels]

 


1991 In Kunstzaken (kunstrubriek BRT) is er een bijdrage over En Passant. De regie is in handen van Guido De Bruyn.

1996 Medio januari is er een door Jan Blondeel geregisseerde bijdrage voor de kunstrubriek Affiche (BRT): de instalramen van Niblock, Brand en Devens. De regie is dit keer in handen van Jan Blondeel.
De AVS reportage over Open Deuren schopt het tot nieuwsitem: vrijdag 27 september 1996. Ook de BRT heeft aandacht voor het buurtproject.

2006 Een Oudenaardse digi-omroep interviewt van in het kader van Erfgoeddag en de sequel van BASICS 2 in Abdij Maagdedale.

2007 Guido De Bruyn filmt in croxhapox in het kader van de Goudvisdocumentaire over Michaël Borremans. Jef Lambrecht interviewt van.

2008 Een filmploeg van de VRT strijkt neer in croxhapox voor opnames in het kader van de Canvascollectie. Ze filmen de workshop van Georges Uyttenhoeven, 'Hou bouw ik een tentoonstelling?', een productie van Kunst-Werk(t). Daar zijn ze gauw de ganse dag mee bezig.
Begin juli filmt AVS het instalraam van Tinka Pittoors, dat ook een beetje het instalraam van Nicolas Leus bleef, Tinka speelde namelijk in op wat Leus met de locatie gedaan had. De reporter interviewt van. Het wordt uitgezonden, niemand lijkt te weten wanneer dat gebeurd is en navraag leert dat zo goed als niemand het gezien heeft.

2009 Temporary City Berlin. Een dag voor de opening van het project, in een Berlijnse buitenwijk, is er een filmploeg aan de slag. Als ik het goed heb, is het voor een lokale televisiezender bedoeld.

1 tot maximaal 2 dagen opbouw, tijdsduur project 2 weken, 1 tot maximaal 2 dagen afbraak. Periode maart-juni 1990.

1 week opbouw, tijdsduur project 3 tot 4 weken, uitzonderlijk 5 weken voor Bijna 10 jaar Cowboy Henk, 1 week afbraak. Periode september 1990 tot mei 1991.

Wekelijks 1 nieuwe copy art poster te verspreiden in de Gentse binnenstad en dit over een periode van 4 maanden. mei-augustus 1991, crox 17-1.

Naargelang de input om de 2 of 3 weken een nieuwe copy art poster en een totaal van plusminus 70 raamlocaties in de Gentse binnenstad. Januari-augustus 1992, crox 17-2.

Met uitzondering van crox 22, een project met werk van Herr Seele, de opbouw ervan neemt ongeveer een maand in beslag, is er één week voor de opbouw van het project en 3 weken voor de presentatie. Afbraak gebeurt meteen na afloop van het project. Tussen de projecten wordt pauze ingelast wat wisselt van 1 tot 3 weken. Geen projecten tijdens de zomermaanden. Periode 1994 tot 1999.
Enkele projecten maken een uitzondering op de regel. Het project van Karel De Meester (januari 1997) wordt tussen twee reeds geplande projecten ingeschoven en heeft hierdoor een kortere tijdsduur. Ook de projecten van Griet Musschoot en Tomo Savic-Gecan hebben om zelfde reden een kortere tijdspanne. In 2000, van woont op dat moment in Spanje, gaat het tempo fataal onderuit. Van oktober 1999 tot juni 2000 zijn er hooguit 6 projecten, één daarvan op een externe locatie, de Carte Blanche presentatie in Strombeek-Bever.
Schilderkunst Hedendaags Belgisch (crox 70, 1997) neemt een lange aanloop en duurt 6 weken, het openingsweekend inbegrepen.
De creaties op Onderstraat 26 en Onderstraat 51 (instalraamproject, periode 1995-1996) beperken zich tot één maand, opbouw en afbraak inbegrepen.

Van september 2003 tot herfst 2008 wordt op Onderstraat 26 eenzelfde tempo aangehouden, op wat uitzonderingen na. Vanaf eind 2008 hebben de instalramen een veel trager verloop.

In de Lucas Munichstraat, de huidige croxruimte, wordt van 2003 tot 2009 hetzelfde tempo aangehouden als tijdens jaren negentig: 1 opbouwweek, soms 2 weken opbouw, het openingsweekend en 3 weken extra. Nogal wat projecten hebben een kortere tijdspanne. Het eerste project van Tim Onderbeke (herfst 2005) en de eerste presentatie van Nel Aerts in de kubusruimte (2007) beperken zich tot 1 weekend.
De toonmomenten van studenten van Kask, Sint-Lucas en Ottogracht hebben doorgaans 1, maximaal 2 dagen opbouw, 1 tot 3 dagen presentatie, naargelang zich voordoet, en 1 dag afbraak.

Vanaf herfst 2009 wordt het tempo aangepast. Langere opbouwperiode, wat tegelijk meer mogelijkheden biedt voor toonmomenten en korte gastproducties, en na het openingsweekend 4 weken presentatie.

In de Vlaamse dagbladpers, toen ze nog over de activiteiten van croxhapox schreven, dat is van 1996 tot 1999, is er wel vaker een opmerking over het helse tempo.

Van 2006 tot 2008 biedt het programma 60 tot 70 projecten jaarlijks, in 2009 zijn het er 80. De overlapping van het reguliere programma en de tweede editie van brainbox veroorzaakt een voor velen niet langer bij te benen opeenvolgingen van vernissages, een van de redenen waarom bestuur en artistieke directie tijdens zomer 2009 beslissen om het wat rustiger aan te doen.

crox 17 (1992). Tweede editie van het Copy Art project. 'Shakespeare Sonnets'. Tenke produceert een mailart waarbij alle sonnetten van Shakespeare over elkaar geprint worden.  Het werk maakt in 2007 deel uit van Verzamelwoede, een groepsproject in Abdij Maagdedale (Oudenaarde).

multiple choice

Theoretiseren voor
Theoretiseren tijdens
Theoretiseren na
het bekijken van een werk.

Het theoretische niveau, een bergmassief dat uittorent boven de dingen. Het is een aparte disicipline. Met de dingen heeft het minder te maken dan het zich aanmeet. Theorie is theorie.

crox-box woensdag 16 december 2009

7. wat kan, wat niet hoeft (noteer)
7. 1. In theorie wel. In praktijk niet want niet zo handig. vs
7. 2. Wel in praktijk. Niet in theorie want niet te plaatsen.

15 december 2009 on framing

One is the commercial frame > the artist framed as a cow > art reviews on cattle and its many varieties.

Two
is a theoretical frame > the artist framed as a food supplement >
art reviews on cooking art and baking art and its many
food-supplementary varieties.

The avantgarde experiment: don't frame the artist: frame art, frame theory (...) within the artist: make the artist the frame of the whole thing.

zondag 29 november 2009 scriptorium

Het scriptorium: de geleerde schrijfsels van en/of over een kunstenaar. Mystificatie van het ego. Over de kamer der gedachten
is zo'n schrijfsel. Tussen de sluitende aanhalingstekens, voor en na de
sluitende aanhalingstekens, overal, in alles en om alles heen is het
briljante gemis. Waar gaat het om? Wat proberen ze duidelijk te maken,
als het al niet duidelijk was.
Als het niet duidelijk is de vraag hoe
het komt dat het niet duidelijk was. Is duidelijk - of niet - of god
bestaat en waaraan die nul dat bestaan te danken heeft?
Aan het scriptorium van een ego.
Aan dat scriptorium heb ik mijn bestaansrecht als god ontfutseld: ik ben een nietsnut.

WS: Kunst als therapie?
PM: Zeker niet (lacht uitbundig). Ik hou wel van kunst die een relatie aangaat met de werkelijkheid zonder ze al te volledig te gaan sublimeren. Een zekere rauwheid...
WS: Agressie ook?
PM: Moeilijk in te schatten. Ik ben wel steeds bezig geweest met de esthetiek van het wrede, maar toch moet er ook een grote dosis zinnelijkheid aanwezig zijn: ik hou van tegenstellingen die elkaar opheffen, meestal in een soort paradoxaal en 'verdicht' verband.
(uit Ongedaanheid, opnieuw. Crox-boek nr 10, Peter Morrens (2008). Interview met Peter Morrens; Walter Swinnen)

HVC: Je tekeningen zijn niet het psychologisch verwerken van iets? Tekenen als therapie?
JDW: Daarmee hebben ze niets te maken.
HVC: Zou je, als je wat je ons wilt vertellen in geschreven tekst zou gieten, niet duidelijker overkomen bij de mensen?
JDW: Het gaat niet om overkomen, ik wil niemand behagen, ik maak geen knieval. Het feit dat ik geen boek schrijf, betekent dat ik wat ik te zeggen heb op een andere manier wil doen.
(uit Interview met Johan De Wilde. Hilde Van Canneyt, Gesprekken met kunstenaars. 2009)

HVC: Is schilderen voor jou ook een manier om chaos uit je hoofd te verdrijven? Of zie je schilderen als therapie? (...)
LT: Schilderen is voor mij een gewoonte, dat wat ik kan, zoals iemand anders kan fietsen.
(uit Interview met Luc Tuymans. Hilde Van Canneyt, Gesprekken met kunstenaars. 2011)

OVER VORM, crox-boek nr 14. 400pp. Eerste druk 2009, 600 exemplaren. De tweede druk uit 2010 is een product van Tornado Editions.
Over Vorm is het vervolg op Flower Power (2006), wat ook op de titelpagina vermeld staat: flower power deel twee.

Als een luidop, maar toch zacht denken Over een tentoonstelling gemaakt door RE: Essayistische bijdrage aan de catalogus van A Group Show curated by RE: (2010).

Bogaert, Thomas (BE) crox-projecten in 2006, 2007, 2008 en 2009
Broadbent, Thomas (US) also known as Hastings, wat als AH!stings uitgesproken hoort te worden
Hauser, Thomas (DE) eerste project waarbij naast het souterrain ook de beletage van Aannemersstraat 54 gebruikt wordt
Huyghe, Thomas (BE) solo project in 1998
Karz, Thomas (DE) Hij en Krysztof Denek ontmoeten elkaar twee keer. De eerste keer is in Londen, in 1996, waar ze in Tate Gallery, niet ver van elkaar verwijderd - en ogenschijnlijk zonder aandacht voor elkaar te hebben - de Dracula pastiche van Douglas Gordon bekijken, tijdens de presentatie van de candidaten van de Turner Prize die dat jaar door Douglas Gordon gewonnen wordt. Een tweede keer in Bratislava waar Karz in de Ràzusovo Nabrezie, vlakbij de brug over de Donau, de weg vraagt aan iemand die even voordien vanop de kaaimuur een foto van de brug genomen had. Hij vraagt de weg naar Spitalska 35, waar het Patio Hostel gelegen is, een jeugdherberg. Ze herkennen elkaar niet en Denek blijft het antwoord schuldig.
Lerooy, Thomas (BE) basics 1
Mistiaen, Thomas (BE) open deuren
Nkoa, Thomas Huwell (PR) afgevaardigde van de Predemocratische Republiek voor België

Videoruimte die achterin aansluit op de voorste zaal. Sinds januari 2009 permanent ter beschikking van TVF art doc cinema van Svend Thomsen. De presentaties volgen het verloop van het hoofdprogramma.
De smalle ruimte, waar eind 2008 Cathérine Lommée en Adam Geczy (AU) films gepresenteerd hadden, wordt in 2009 omgedoopt tot Thomsenruimte. ---> TVF

crox 89, januari 1999. Anton Cotteleer heeft de beletage ter beschikking, Patricia Thornley het souterrain.

Edith Doove (De Standaard, 13 januari 1999): Op een heel andere manier is ook het werk van Patricia Thornley interessant. Ze toont installaties waarin het huis en ook huiselijkheid op een afstandelijke, technische manier geobserveerd worden. Vijf objecten, die bij nader inzien wellicht allemaal onderdelen van een spoelbak zijn, verschuilen zich achter een matglazen plaatje. Een reusachtige tv-antenne blijkt verbonden met een heel klein televisiescherm. Een helm projecteert via zijn zoeklamp het beeld van een schutting of een klein huisje op de wand./ In een reeks kleine zwart-wit foto's toont ze een bepaald soort huis. Thornley komt via deze combinatie op een voorzichtige, intimistische manier tot een heel sterke betrokkenheid met haar onderwerp.

2007. crox 186, 'What about Croxhapox'. Een van de meer dan 200 participanten. Woont in Pälkäne, in de Finse regio Pirkanmaa.

2005. crox 135, MINDMAP. Tekeningen.

2006, crox 183. De presentatie in de zaal achterin combineert twee solo projecten, werk van CarianaCarianne en Debra Tolchinsky. In de ruimte voorin is een project van Dianna Frid.
crox-card Nr 38 (2006), Item#1, Soap, from Survival Kit for Runners Up (2006).
Het project van Debra Tolchinsky is net voor het dak aangepakt wordt. Ze maakt gretig gebruik van het vochtprobleem, net als Thomas Karz en Tinka Pittoors, en gebruikt het lekkende dak voor een werk in situ.

GENT CULTUURSTAD GEEN HAATSTAD. 1991, crox 19. Affiche-campagne. Oplage: 10.000 exemplaren.

WAAROM LOEIEN DE SIRENES? De Standaard, donderdag 5 oktober 2006. "Meer dan honderd cultuurhuizen laten vandaag om 15 uur hun brandalarm afgaan. Bezoekers en personeel worden geëvacueerd. Is deze actie van kunstenaars voor verdraagzaamheid na de concerten van 01.10 nog nodig?" /interviews met Ives Maes, Johan Van Steenkiste, Jan Hoet, Jerry Aerts, Michaël Borremans en Walter Rycquart/
MB "Ik vind de sirene een mooi beeld. En ik heb sympathie voor Luc Tuymans, die zijn nek heeft uitgestoken. Zelf ga ik naar Croxhapox, dat is hier in Gent een kleiner kunstencentrum dat alternatief werkt, vooral met jonge kunstenaars. Ik zit in de raad van bestuur. We zullen allemaal een kwartier buiten staan. Je kunt dat naïef noemen, maar je merkt toch dat de acties van de kunstenaars de discussie over verdraagzaamheid aangewakkerd hebben. Mensen zijn er nu bewuster mee bezig. Dat is een goede zaak, al moet ik erbij zeggen dat ikzelf niet altijd zo verdraagzaam ben."

1997. crox 66, Schrattenberg Periferie. Het instalraam van Tolj, gecombineerd met een presentatie van Apsolutno, een Servisch kunstenaarscollectief, is het tweede van het Schrattenberg-diptiek, een samenwerking met Experimental Intermedia. Locatie is Onderstraat 26.

BRAINBOX REVIEW (januari-februari 2007). Een toonmoment met het tijdens de eerste editie van BRAINBOX bijeengeschoten beeldmateriaal. Foto's van Marc De Clercq, Ria Bauwens, Marc Coene, Willy Dee, Johan Coveliers en Lou M. C. Mulder.

KASKweek. Jury's en eindejaarspresentatie.
2007: Jamez Dabramski Dean, Annik Laurijssens, Kim Vlaeminck, Kwinten Vercaemer, Rob De Schutter, Sarah Westphal en Boris Van Acker.
2008: Jury van Carole De Backere, Berten Jaekers en Lisa Colpaert. KASKweek 2008: Berten Jaekers, Michiel Ceulers, Sanne De Brabandere, Simon Halsberghe, Sofie Van Der Linden.
2010: Saidya Vanhooren en Simon Van Parys, Beeldhouwklas master KASK. 2de bachelor Multimediale KASK.

Toonmomenten van studenten, bachelor en/of master. De toonmomenten vinden plaats in de tussendoorperiodes. Tot 2008 is er hooguit twee weken tijd tussen de projecten. Vanaf 2009 is het drie weken en is er meteen ook meer ruimte voor tussendoorprojecten.
27 maart 2008: Schilderkunst master KASK.
7 mei 2008: TEKENTRAJECT, Tekenkunst bachelor KASK.
9 oktober 2008: HET KUNSTENBUFFET, een project van Pekelharing Productions (studenten Multimediale KASK).
5 maart 2009: Schilderkunst 3de bachelor KASK.
6 & 7 maart 2009: Schilderkunst 3de bachelor Sint-Lucas.
18 februari 2010: collectief toonmoment Beeldhouwklas KASK (bachelor & master).
20 & 21 april 2010: Schilderkunst 3de bachelor KASK
23 & 24 april 2010: Schilderkunst 3de bachelor Sint-Lucas.
2 juni 2010, DE TWAALF WERKEN, toonmoment Meesterklas 5 Sint-Lucas.
12 & 13 juni, ANSICH, 4de fotografie DKO Offerlaan.

crox 302, De Overneming. Een project van meneer Cremers & meneer Van Den Eynde. 29 april 2009.
8 oktober 2010, IN & UIT, kijkdozen. Een project van Artotheek De Zandberg (Harelbeke), Veer-10 (Lokeren) en De Verfplek (Wippelgem). Werk van 51 kunstenaars.
crox 365, Simon Van Parys. Straight from the workshop: turbocharged! series. April 2011.

Residenties. Toonmoment (presentatie) waar een werkperiode aan voorafgaat. crox 294: Robbert Goyvaerts & Frank Merkx, 2-11 maart 2009.
crox 293: Kathy Vercauteren, 2-11 maart 2009.
crox 333: Rudy Lycke & Lorenzo De Brabandere, RETURN TO A TEMPORARY CALM. Multimediale performance. Uitvoering op 27 en 28 april 2010.
Afstudeerproject Anouk Thijs, juni 2010.
Maybe From Scratch, 3de bachelor Multimediale Vormgeving KASK. Presentatie op 21 november 2010.
crox 348: Meggy Rustamova, Melissa Mabesoone. 5-12 januari 2011.
crox 349-1, Kylian Van der Have. 14-21 januari 2011.
crox 349-2, Machteld Rullens (NL), 14-21 januari 2011.
crox 349-3, Jana Cordenier, 14-21 januari 2011.
crox 354, Klaas De Roo. Vijfgangenmenu 03. 28 februari-5 maart 2011.
crox 355, Johanna Van Overmeir. Performance 5. 5 maart 2011.
crox 356, Rudy Lycke & Evelyne Bleyenberg (NL). 6-12 maart 2011.
crox 363, Sandrine Verstraete. MANIFOLD. 23 & 24 april 2011.
crox 366, Johanna Van Overmeir, Hans Beckers, Peter Van Houweling (NL). HIF. April 2011.
crox 367, Sjoerd van Leeuwen (NL). Daniël Kinet: The first aviator to reach Utröst. April 2011.
crox 368, Joris De Rycke. April 2011.

2007. crox 205, New American Story Art, een project van Larry Walczak van Eyewash Gallery (Brooklyn, New York).
Fragment uit een door LW samengestelde tekst: 'JIM TOROK portrays himself at times as a lonely soul in the world of art & contemporary society much like David Kramer. His cartoony approach to picture-making imitates the standard left-to-right reading of the traditional comic strip. His work can be likened to that of underground comic book legend Robert Crumb to some degree. However Torok's art is devoid of sexuality and has a sunnier disposition with a consistent optimism that runs throughout. His subject matter revolves around the art world, art history, his philosophical inner thoughts & day-to-day experience. Because of his universal approach to imagery & storytelling his work seems to translate well among diverse age groups & cultures.'
Een van de werken, I Am Lucky (ink, watercolor and acrylic on paper, 2002) - landscape format, drie verticale stroken met telkens vier afbeeldingen - gaat als volgt:

I had a happy childhood
My parents were nice
I received a good education
I have never been in jail
I am happily married
I'm not on drugs
I am healthy
I have lots of friends
I have a roof over my head
I am smart
I have never been killed
I am unique

CarianaCarianne - crox 118. 'As the emergence emerges I became a train, as this bullet I turn my back to ********** but at most I am predictable. Your eyes see much farther than mine. Trains remain at the surface covering the beneath. This is the last thing that I remember before diving in.'

[ 'Wanneer het voorval zich voordoet wordt ik een trein, als deze kogel keer ik ********** de rug toe maar ik ben niet meer dan voorspelbaar. Jouw ogen zien veel verder dan de mijne. Treinen blijven aan het oppervlak dat het eronder bedekt. Dit is het laatste wat ik me herinner voor ik erin duik.' ]