encyclopedia

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The file has been written in Dutch, its main corpus for that reason is in Dutch language. In the future we may have the opportunity to offer a fair and readable substitute, being (a) the Dutch original, and (b) an English translation.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

crox 12 (januari 1991), Wouter Cox - een tafel en een stoel; aan de stoel hangt een teeshirt met het opschrift 666, op het tafeltje staat een replica van wat een ontbijt had kunnen zijn. Ook tijdens En Passant (crox 18 - herfst 1991) bouwt WC een woonkamer na; dit keer gebruikt hij een salontafel.

crox 23 - de Peerstafel, een volledig uit zink vervaardigd meubel. Zou zich tegenwoordig ergens in Frankrijk bevinden.

crox 40 (1996). Het mosselpannetje van Broodthaers wordt geserveerd op een met een wit tafelkleed afgewerkte, kleine, ronde tafel.

crox 47 (juni 1996): het gesmolten meubilair van Juliane Heise.

crox 51 - Open Deuren, locatie 13: tafels, letters & minnekunst.

crox 64 (mei 1997): draagvlak voor de schrijfmachine tijdens de uitvoering van Piece for typewriter, tin can, flute and voices.

crox 82: het multifunctionele meubel van Holger Nickish.

crox 88 (januari 1999): De ademende tafel van Anton Cotteleer. Het bovenvlak van de tafel is een membraan.

crox 110 (november 2003) - BASICS 1: Tafel waarop o.a. de schetsboeken van Jos Van Meerssche terecht komen.

crox 113 (januari 2005) - een zelfportret aan de ontbijttafel, van Jan Willem Verherbrugge.

crox 120: door 4 schragen geschrankte tafelconstructie van circa 5 meter lang waarop het werk van Dirk Peers uitgestald wordt. Het meubel staat enigszins diagonaal.

In de hall wordt vanaf 2004 een plank op schragen gebruikt als display voor het gastenboek en de flyers.

crox 131 (januari 2005), 'Sacre Bordel' van J. Van der Borght. Eerste en enige project waarbij J. Van der Borght werk van zijn diverse alter ego's samenbrengt. De stukken worden uitgestald op een grote en labyrintische tafelconstructie waar ook een stelling deel van uitmaakt. Extra is een smalle plank op schragen waarop een grote soepketel terecht komt.

crox 135 (maart 2005) - Iconografisch element in het werk van Ante Timmermans.

crox 137 (maart 2005), Kausale Suzammenhang II, een contextuele installatie van Thomas Karz (D): TK kantelt de tafels die Ante Timmermans onbeheerd achterliet (wat de indruk wekt dat ze tussen de waterdruppels door dansen). Tot eind 2006 blijft het lekkende dak voor een prangend probleem zorgen. Andere kunstenaars die het vochtprobleem op een ingenieuze manier in hun project verwerken zijn Maria Degrève (april 2005) en Tinka Pittoors (april 2006). Na zomer 2006 is het lekkende dak definitief verleden tijd.

crox 154 (nov-dec 2005), ADMINISTRATION. instalraam van Samir Boudia. SB bouwt een kantoorruimte na. Op de tafel een schrijfmachine, een ringmap en een nietjesmachine, alles vervaardigd uit mdf en in een monochrome vaalgroene tint.

crox 188, BRAINBOX (2006). 'The Table', gefilmde performance van Stijn Van Dorpe. Hiervoor ontwerpt hij een tafel op wieltjes. De wieltjes bevinden zich niet alleen aan de onderkant van de tafelpoten maar ook aan de hoeken van het tafelblad. De tafel komt later in de hall terecht als display voor het gastenboek. Anton Cotteleer brengt twee vierkante Ikea-tafeltjes in, schildert ze zwart en plaatst ze bovenop de itonsculptuur. Op een van de tafels komt een Kaaba-achtige kubus van klei terecht. Evert Defrancq moduleert de klei tot een wolkachtige sculptuur, bezigheid die hij op film vastlegt. Een van de zijwanden van de itonsculptuur fungeert als projectievlak. Het bovenvlak verandert in een gebeeldhouwde modderstroom. Eén van beide Ikea-tafeltjes wordt uit het project verwijderd en belandt in de stockruimte, het andere tafeltje blijft deel uitmaken van de centrale sculptuur, doorgezakt onder het gewicht van de modderstroom. Unit 7 (het trio van unit 1: Nicolas, Anton en Stijn) fabriceren een gigantische, ovalen tafel die als podium fungeert.

14 april 2006: in crox2 komen een tafel schminktafels terecht, vlak tegen de wand ter rechterzijde.

VERZAMELWOEDE (erfgoeddag 2007, project in Abdij Maagdedale). De technische dienst van Stad Oudenaarde maakt speciaal voor dit project een 50m lange tafel.

1990-1992: van en Frank Van den Eeckhout. Frank vult het zakelijke apsect in en neemt het voortouw in de meer grootschalige projecten, En Passant (1991) en Signos (1992).
1994-1999: van en Kristel De Buck. Periode die gekenmerkt wordt door een anarchistisch elan. Kunstenaars als Borremans, De Cock en Zoete komen aan de oppervlakte.
2003: van en Raphaël Dua. In 2003 is het vooral Raphaël Dua die samen met Hans voor de nodige impulsen zorgt om Croxhapox weer op te starten.
2004: van en Anja Hellebaut. Het is de periode van het eerste solo project van CarianaCarianne (crox 118), een mijlpaal in het programma van Croxhapox. In 2004 gaan de vergaderingen meestal op het appartement van Anja door.
2005: van en Joris Van der Borght. Net als tijdens de eerste periode is er een duidelijke opsplitsing tussen artistiek en zakelijk: van vult de artistieke taken in, Joris de zakelijke kant. Joris treedt tot het crox-team toe tijdens crox 131, het solo project waarbij hij voor het eerst werk van al zijn alter ego's samenbrengt. Zo goed als meteen verwerft hij de functie van zakelijke directie.
Intussen is in crox ook een andere tandem actief: Marc Coene en Ria Bauwens. Ze redigeren het documentatieteam en starten medio 2006 een crox online project.
2006: van en Johan De Wilde redigeren de crox-publicaties.

crox 106, instalraam (oktober 2003). Titel van het project van Katrien Hofman. Hetzelfde werk waarmee ze in 2003 afstudeerde aan 3D (Kask), dit keer op een locatie waar het helemaal tot z'n recht komt.

Elementair item in het werk van Paridaen en van Heirseele. Het is vooral Sjoerd die tape gebruikt en de mailarts hiermee vaak een final touch geeft. Zie www.shcorr.be.

Voor het instalraam (crox 124) gebruikt Lieve D'hondt tape die ze op de ruiten van Onderstraat 26 aanbrengt. Zie 'links': users.telenet.be/lievedhondt/ >crox04.

Bij Stefaan Dheedene, Hendrik Vermeulen en Renate Wolff is het een hulpmiddel tijdens de realisatie van het werk .

Thomas Karz (crox 137) gebruikt het om het verloop van de plassen water in crox2 te indexeren. Na het project rolt hij de tape zorgvuldig op. Het verkregen object, dat een diameter van plusminus 30 centimeter heeft, maakt deel uit van beide edities van BASICS 2.

Courant inpakproduct.

Bruine tape laat kleverige sporen na.

In het gros van de objecten die Wouter Feyaerts maakt (crox 163) zit tape verwerkt.

De tekeningen van Powhida (april 2007) lijken met gele tape aan het papier vast te zitten. Wie beter toekijkt stelt vast dat ook de tape deel uitmaakt van de tekening.

Vader van Andrej Tarkovski. In het gastenboek figureert een door Edwin Carels vertaalde en door de auteur gehandtekende vertaling van Het Midden der Wereld.

Ik ben een mens, het midden der wereld,

Myriaden cellen diep in mijn aarde,

Evenveel sterren voor mij in de lucht.

Ik lig ertussen, languit op mijn rug:

Tussen twee oevers het eenmakend water,

Een zonnestelsels verbindende brug.

Ik ben Nestor, een fossiel kroniekschrijver,

Een Jeremias van komende tijden,

Kalender en uurwerk hou 'k in de hand,

Ik zweer als tsaar naderig bij 't voorbije,

Uitgestrekt naar de toekomst, zoals Rusland.

Over de dood kan geen dode meer weten

Dan ik weet, ik het meest levende wezen.

En kijk, -verduiveld!- een vlinder lacht

Mij uit, zoals de meisjes gekscheren,

Als een kleine, ragfijne gele vlag.

Noten.

Het crox-team. De term wordt pas effectief gebruikt vanaf 2003. Het crox-team bestaat dan uit Anja Hellebaut, Gerd Ververs, Hans van Heirseele, Raphaël Dua, Robin Vermeersch en Ward Denys.

Anderen die ooit deel uitmaakten van het team: Bram Dujardin (2003), Dirk D'Hoe (2003), Guido De Bruyn (1990-2003), Frank Van den Eeckhout (1990-1992, 1996), Kristel De Buck (1994-2002), Marijke Bontinck (1996-1999), Michaël Borremans (1996-1998), Pierre de Gelder (2006), Sjoerd Paridaen (1996-2003).

De kern van het huidige crox-team is artistieke + zakelijke directie (Hans van Heirseele & Joris Van der Borght) en chef publicaties (Johan De Wilde). Het team is opgesplitst in diverse units.

Publicatieteam: Johan en Hans + Sander Vandenbroucke. Documentatieteam: Marc Coene, Ria Bauwens, Louis De Mulder en Marc De Clercq. Web-team: Lucia Saura (coördinatie), Luc Pieters (hosting), Hans van Heirseele (tekst) en Marc Coene (beeldmateriaal). Online project: Frips. Technische staff: Joris en een aantal vaste en losse medewerkers. Boekhouding: Nancy De Vos.


Andre Posman (crox 6 - mei 1990).

Daniël Vandenbrande (crox 7 - juni 1990). Een ruime selectie uit de vele duizenden tekeningen en snelschetsen van DV.

Kamagurka & Herr Seele (crox 10 - november 1990): Bijna 10 jaar Cowboy Henk.

crox 15 (april 1991): in het gastenboek een reeks variaties op een schilderij van Titiaan, een werk dat door de kunstenaar als referentiepunt met een punaise aan de muur bevestigd werd.

crox 17, Copy Art, eerste editie (1991): Ignace De Vos (bijdrage NR 8) brengt de reproductie van een tekening in; de tekening is in de trant van het werk van Jean Brusselmans. Ook de bijdrage van Guido De Bruyn (NR 15) is de reproductie van een tekening.

crox 19 (december 1991) - het ontwerp voor de affiche 'Gent geen haatstad Gent cultuurstad' is van Els Huygelen.

Kindertekeningen (crox 25 - februari 1995). Werk van kinderen uit de Machariusschool aan de Dendermondse steenweg - onder andere een reeks uitmuntende pentekeningen. Recensie in Het Volk.

Van december 1995 tot april 1996 een opeenvolging van solo projecten waarbij vooral tekenwerk aan bod komt:

Michaël Borremans (crox 33 - december 1995). Het eerste solo project van MB is een selectie tekeningen; ook enkele schilderijen.

Koen Vanderhaegen (crox 35 - januari 1996). Tekeningen en schilderijen.

Hugo De Smaele (crox 38 - februari 1996).

Ruth Mentens & Dirk Peers (crox 40 - maart 1996). Linosneden van Dirk gebaseerd op het tekenwerk van Ruth.

Open Deuren (crox 51 - herfst 1996): tekeningen van Beatrijs Lauwaert (op een locatie in de Wolterslaan) en werk van Sylvain Cosijns (een locatie in de Aannemersstraat).

Dirk Zoete (crox 60 - maart 1997).

Thomas Hauser (D) (crox 61 - april 1997). Eerste project waarbij naast het souterrain ook het beletage gebruikt wordt. De tekeningen komen in het souterrain terecht: onwezenlijk perfectionistische lijnpatronen.

Griet Musschoot (crox 63 - mei 1997). De priktekening van een bloem.

Kamagurka (crox 72 - februari 1998). Zeefdrukken. Recensie Het Volk.

Thomas Böing (D) (crox 1998). Objecten en tekeningen. In 2006 volgt een publicatie met tekeningen van Thomas Böing: NOTES (croxboek NR 4).

Karien Vandekerkhove (crox 85 - november 1998). Liquids, een reeks tekeningen op groen papier.

Luc Dondeyne (crox 90 - februari 1999). De schilderijen van LD hebben vaak een lineair karakter.

Marc Maet (crox 92 - maart 1999). Recensie De Standaard.

Lieve D'hondt (crox 95 - april 1999). Recensie De Morgen.

Philippe Vandenberg & Sylvain Cosijns (crox 96 - mei 1999): De Boodschapper. Dubbelproject. Beide kunstenaars brengen zowel schilderijen als tekeningen. Recensie(s) De Morgen.

Larry Krone (US) (crox 97 - juni 1999). Tekenjingen met haarrestjes. Recensie De Standaard.

Johan De Wilde (crox 98 - juni 1999). Foto's en tekeningen. Ook een indirect correspondence project getiteld 'tips'. Recensie De Standaard.

Frans Gentils (crox 107 - oktober 2003). Houtskooltekeningen.

BASICS 1 (crox 110): tekeningen, schetsen, voorstudies. Groepsproject waaraan 25 kunstenaars deelnemen: Bart Baele, Carlo Mistiaen, Dirk Zoete, Evert Defrancq, Frans Gentils, Johan De Wilde, Jos Van Meerssche, Karel Dierickx, Ludwig Vandevelde, Mario De Brabandere, Merlyn Paridaen, Michaël Borremans, Michiel Coppens, Nicoline Van Stapele, Peter Lagast, Philippe Vandenberg, Pieter Degand, Pieter Vermeersch, Robin Vermeersch, Ruth Mentens, Sylvie Duhamel, Thomas Lerooy, Wouter Decorte, Xenia Borremans. Recensie Zone09.

Hendrik Vermeulen (crox 115) - instalraam. Stratigrafia. Een op de ruiten aangebrachte codering.

Hommage Dirk Peers (crox 120 - mei 2004).

Stu Mead (US) (crox 125 - oktober 2004). Erotische en pornografische schilderijen, tekeningen en zeefdrukken.

Pieter Degand (crox 127 - november 2004). Tekeningen en schilderijen.

Carole Vanderlinden (crox 128 - november 2004). Tekeningen en schilderijen.

J. Van der Borght (crox 131 - januari 2005): o.a. Tekeningen in epoxy.

Florin Buta (Roemenië) (crox 132 - februari 2005). Tekeningen en schilderijen.

Ante Timmermans (crox 135 - maart 2005).

Samir Boudia (crox 143 - mei 2005). Eén foto, drie objecten en reeks tekeningen.

BASICS 2 (crox 145 - juni/juli 2005). Enkele kunstenaars brengen tekeningen of schetsboeken in: Peter Lagast, Kurt Duyck, Kaatje Lannoo, Johan Van Roy.

Ann Vandersleyen (crox 150). Instalraam en kubusruimte.

Evert Defrancq (crox 151 - oktober 2005): digitale tekeningen.

Stef De Brabander (crox 161 - december 2005). Project in de kubusruimte: schetsboeken en schilderijen.

Maud Vande Veire (maart 2006), croxboek NR 1. 32 tekeningen.

Tinka Pittoors (april 2006). Onder andere een reeks tekeningen.

Johan De Wilde (crox 178 - mei 2006). Tekeningen en foto's. Publicatie croxboek NR 2: PARTICLES.

Thomas Böing (D) (oktober 2006). Objecten, foto's en tekeningen. Publicatie van croxboek NR 4: een selectie uit de vele duizenden tekeningen van TB.

BRAINBOX unit 1: tekeningen van Nicolas Leus.

BRAINBOX unit 4, Anarchistisch ploegen. Ingreep van Michaël Borremans, Dirk Zoete en Tinka Pittoors: met een nagel in de natte klein aangebrachte sporen.

WELD (crox 194 - nov/dec 2006). Objecten en ook een reeks tekeningen met variaties op een lineair-geometrische vorm.

NEW AMERICAN STORY ART (april 2007). Een project van de New yorkse curator Larry Walczak met tekeningen van o.a. William Powhida, Edward Monovich en Jim Torok.

Dirk Zoete (crox 211 - mei 2007). Betonsculpturen en tekeningen.

Peter Morrens (crox 212 - mei 2007). Tekeningen - de helft van het werk.

1991: in Kunstzaken (kunstrubriek BRT) is er een bijdrage over En Passant. De regie is in handen van Guido De Bruyn.

1996: Medio januari is er een door Jan Blondeel geregisseerde bijdrage voor de kunstrubriek Affiche (BRT): de instalramen van Niblock, Brand en Devens. De regie is dit keer in handen van Jan Blondeel. De AVS reportage over Open Deuren schopt het tot nieuwsitem, vrijdag 27 september 1996. Ook Affiche heeft aandacht voor het buurtproject.

-Wat was er dan zo uniek aan?
Het snelle tempo waarmee de tentoonstellingen elkaar opvolgden, onder andere --- (Stefaan Anrys, Steps, juni 2003)

WEEKUP, 11e jaargang - Nr 460 (maart 2007) - EXPO agenda
Croxhapox
-van 01-04 tot 15-04: Video-installatie Noe Kidder & Brian Getnick
-van 01-04 tot 22-04: New American Art Story - Jim Torok, David Kramer, Carla Gannis, Edward Monovich, William Powhida, Nate Larson
-van 04-04 tot 08-04: Emilie De Vlam
Croxhapox instalraam:
-tot 31-03: Ann Cannoot
-van 01-04 tot 30-04: Kelly Schacht
Croxhapox kubusruimte:
-tot 01-04: Wim De Waegeneer
-van 11-04 tot 06-05: Merlyn Paridaen
Bleef onvermeld:
-31-03: Els Mondelaers, The Medium
-05-04: Sabine Oosterlynck, performance

2004 - 18
2005 - 33
2006 - 52

crox 89, januari 1999. Anton Cotteleer heeft de beletage ter beschikking, Patricia Thornley het souterrain.

Edith Doove (De Standaard, 13 januari 1999): Op een heel andere manier is ook het werk van Patricia Thornley interessant. Ze toont installaties waarin het huis en ook huiselijkheid op een afstandelijke, technische manier geobserveerd worden. Vijf objecten, die bij nader inzien wellicht allemaal onderdelen van een spoelbak zijn, verschuilen zich achter een matglazen plaatje. Een reusachtige tv-antenne blijkt verbonden met een heel klein televisiescherm. Een helm projecteert via zijn zoeklamp het beeld van een schutting of een klein huisje op de wand./ In een reeks kleine zwart-wit foto's toont ze een bepaald soort huis. Thornley komt via deze combinatie op een voorzichtige, intimistische manier tot een heel sterke betrokkenheid met haar onderwerp.

CarianaCarianne - crox 118. 'As the emergence emerges I became a train, as this bullet I turn my back to ********** but at most I am predictable. Your eyes see much farther than mine. Trains remain at the surface covering the beneath. This is the last thing that I remember before diving in.'

trilogie Alda >Snopek: Tunnelvision (crox 139, april 2005), Séries Noires (crox 139 + crox-card) & Duo (crox 180, mei-juni 2006). Het werk Tunnelvision presenteert zich uiteindelijk als trilogie; luik 1 en 2 maken deel uit van het oorspronkelijke performance-project; 3 is de digitale herwerking (titel is dit keer â

CarianaCarianne, Borders (crox-boek NR 3), citaat p.37: â

De praatjesmaker. Hij praat over de dingen die hij zou willen doen. Je hoort hem beweren dat hij vierduizendvijfhonderdzessentachtig schilderijen geschilderd heeft. Kent een heleboel luitjes die voor belangrijk doorgaan en spreekt hun namen uit met overdreven bewondering, de valse bewondering van iemand die niet weet waarover hij het heeft. Hij is in Italië geweest, in Venetië, de Biënnale, Documenta, die van Hoet, die van David, hij is een groot bewonderaar van dit soort spektakel-evenementen. Hij gebruikt namen, omdat hij er zelf geen heeft. Is niet geïnteresseerd in het werk van wie geen naam heeft. De praatjesmaker bestaat in talloze variaties. Het is het halftalent dat zijn/haar ontbrekende helft invult met illuster en illusoir discours.

De ambachtsman. Hij of zij is van nature tegengesteld aan bovenvermeld type, maar net hierdoor is er een bizarre affiniteit en ze hebben alvast 1 aspect gemeen: het ontbreken van wat voor vorm van discours ook. Dit type heeft een overdosis aan praktisch vernuft en zit zonder andere invalshoek. Het metaforisch aspect van het werk is vaak niet veel meer dan een truukje om het gebrek aan inhoud te verdoezelen. Als subtype is het van toepassing op allerlei andere types, mits we het dan over communicatie en inhoud hebben, zaken waar het de ambachtsman niet om te doen is. Op inhoudelijk vlak, of, met andere woorden, zodra zich een andere impuls voordoet dan het louter ambachtelijke, is er het ritueel; de handeling zelf wordt materie.

Het middenstanderstype. Het is grotendeels op dit type dat het kunstenaarsstatuut van toepassing is. Het middenstanderstype bakt en kakt kunstwerkjes bij de vleet, consumentvriendelijke productie is het Leitmotiv. Het is een type dat grossiert in prijskampen, van Bredene over Brussel tot Bree. Is vaak op een aardige manier getalenteerd, zelden in zo'n mate dat het van kijkgenot pijn doet aan de ogen. Een heel erg altruïstisch type dat het beste voor heeft met zijn klienteel, kaderfabriekjes frequenteert en van elke scheet heel erg exact de marktwaarde weet. Denkt in passe-partouts. De kunstwerken die hij fabriceert ziet hij uitsluitend als product. Komt voor in alle sociale geledingen, in grootsteden en op het platteland. Doet het heel erg goed aan de Belgische kust, Heimat ohne Ende van de Middenstandersrepubliek.
De kenner. Zou zonder het korset van zijn/haar lijfelijke en riekbare maar voorts volstrekt onbruikbare ernst uiteenspatten van boekenwijsheid, namenkennis en algemene kunstbijbelgeleerdheid. Neemt het leven en lijden des kunstenaars zo ernstig dat het vaak ook voor de omstaander pijnlijk wordt. Veel omstaanders heeft dit type overigens niet, een geluk bij een ongeluk: elke afwijkende of op wat voor wijze iets te frivole opmerking voelt voor hem/haar aan als een verplettering. Hij is de verpletterde. Geen praatjesmaker hoewel hij aan dat type verwant is en het soms zelfs overklast in praatjesmakerij. Verpletterd door de zwaarte van het kunstenaarschap wentelt en kantelt hij de vege hersenpan in het ter plaatse rust van een leeghoofdige belangrijkheid.
Het type kent tal van variaties. Er is de plattelandskenner die verbaast met een spitsvondige maar niet helemaal ter zake doende opmerking over de belangrijkheid van die of andere kunstenaar of de belangrijkheid van actuele kunst in het algemeen zonder te beseffen dat de gesprekspartner, een belangrijk actueel kunstenaar, een rothekel heeft aan actuele kunst. Er is de kenner die de aan de buitenkant glad gestreken holle frasering schraagt met een of andere belangrijke functie. Meerdere van dit soort types samen domineren de dansvloer van het rondetafelgesprek. Er is de kenner pur sang, zij het in drie subtypes: hij/zij die op voortreffelijke en alom gewaardeerde manier uitpakt met allerlei weetjes maar gauw verveelt omdat hij/zij niet van ophouden weet; hij/zij die met één enkele houw van zijn/haar tot sabel geslepen hersenpan het discours in tweeën splijt en hierdoor binnen de kortste tijd vaak zonder valabele gesprekspartner zit; hij/zij tenslotte die zweert bij het inhoudelijke tot de inhoudelijke macht, gelijk aan nul en in die zin op van alles en nog wat van toepassing.
De Luidruchtig Zwijgende is een interessant subtype.