encyclopedia

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

crox 12 (January 1991), Wouter Cox - a table and a chair; a t-shirt with 666 written on it hangs from the chair, at the small table is a replica of what could have been a breakfast. In En Passant (crox 18 - Autumn 1991) too, WC copies a living room, this time he uses a coffee table.

crox 23 - the Peerstable, a bit of furniture entirely made of zinc. Presently, it is supposed to be somewhere in France. 

crox 40 (1996). The musselpan of Broodthaers is served at a small round table adorned with a white tablecloth.

crox 47 (juni 1996): the molten furniture of Juliane Heise.

crox 51 - Open Deuren, location 13: tables, letters & art of courtship.

crox 64 (May 1997): plinth for the typewriter during the performance of Piece for typewriter, tin can, flute and voices.

crox 82: the multifunctional bit of furniture of Holger Nickish.

crox 88 (January 1999): The breathing table of Anton Cotteleer. The tabletop is a membrane.

crox 110 (November 2003) - BASICS 1: table where reside a.o. sketchbooks of Jos Van Meerssche.

crox 113 (January 2005) - self portrait at breakfast table by Jan Willem Verherbrugge.

crox 120: table construction of circa 5 meters supported by 4 trestles where the works of Dirk Peers are exhibited. The constraction is posited slightly diagonally.

From 2004 a plank on trestles in the hall is used as a display for the visitors' book and the flyers. 

crox 131 (January 2005), 'Sacre Bordel' by J. Van der Borght. First and only project where J. Van der Borght shows works from his diverse alter egos. The pieces are exhibited on a large labyrinthine table construction which includes also a stilage. As an extra, a narrow plank on trestles carries a large soup kettle. 

crox 135 (March 2005) - Iconografic element in Ante Timmermans' works.

crox 137 (March 2005), Kausale Suzammenhang II, a contextual installation by Thomas Karz (D): TK topples the tables that were left behind unattended by Ante Timmermans (which gives the impression that they dance between the raindrops). Till the end of 2006 the holes in the roof are a continuous worry. Other artists who ingeniously integrated the moisture problem in their projects are Maria Degrève (April 2005) and Tinka Pittoors (April 2006). From Summer 2006 the leaking roof is finally a memory of the past. 

crox 154 (Nov-Dec 2005), ADMINISTRATION. installation window by Samir Boudia. SB reconstructs an office. A typewriter, a folder and a stapler are on the table, all made from MDF and painted in a monochrome grey-green.

crox 188, BRAINBOX (2006). 'The Table', filmed performance by Stijn Van Dorpe. To that end he designs a wheeled table. The wheels are not only fixed under the legs but also at the corners of the tabletop. This table later on is put in the hall as display for the visitors' book. Anton Cotteleer contributes two small square Ikea-tables, paints them black and puts them on top of the ytong sculpture. On top of one of the tables lies a Kaaba-ish cube of clay. Evert Defrancq models the clay into a cloudlike sculpture; his action is filmed. One of the sides of the ytong sculpture doubles as a projection screen. The top changes into a sculpted stream of mud. One of the Ikea tables is removed from the project and ends up in the stock, the other one remains a part of the central sculpture, buckling under the weight of the mud. Unit 7 (the trio of unit 1: Nicolas, Anton and Stijn) manufacture a gigantic oval table that serves as a stage.

14 April 2006: crox2 has two make-up tables, flat against the wall to the right. 

VERZAMELWOEDE (cultural heritage day 2007, project in Maagdedale Abbey). The technical services of the city of Oudenaarde produce a 50 meter long table especially for this project. 

crox 312, BELGIAN MIX (September 2009), a HAP project, if I'm not mistaken the first one after the infamous ZORRO performance during Kunst Zwalm one year earlier. The project combines 4 elements, a photo, a drawing, a youtubepatchwork and a presentation with bottles of a local brand of wheat geneva on three wooden tables, longish and on high legs. Each bottle contains a mix of the proper produce mixed with a small percentage of foreign alcohol, balanced to the milliliter to fit the proportionsgiven by the population census.

crox 311, AN ACT IN 20 MINUTES (September 2009), presentation by artist Juul Sadée from the Netherlands. As far as I can remember, the project consisted of a large number of flattened elements serving as plinths for monitors, five of them, and a chaotic  rendez-vous of signs and objects.

crox 313, BUFFET GENT DAMPOORT, a film by Freya Maes. The tables in the cafetaria of Dampoort railway station. At one of those tables, close to the entrance, sits Herman Chavez Aguilera. How he acquired that exotic last name is not quite clear. Buffet Gent Dampoort has some more regulars. They are at other tables, reminiscing the mysterious Herman Chavez Aguilera who, two years before, in the middle of winter, close to Gent Dampoort, slid and fell and died a few days later.

crox 318, BEIJING-GENT (November 2009), the project by Roel Jacobs, coproduction of De Garage, Circa and Croxhapox. Two tables. A monitor on each one. A corner with easy chairs, canapés.

crox 319, Hans Beckers, 'Tzwartetafeltjeconcert [Th'blacktableconcert] (November 2009). The black table joins in once more in the project of Adam Geczy (May 2010), Remember To Forget The Congo. Although in croxhapox it is always the same coffee table, contributed by Anton Cotteleer at the first edition of Brainbox (2006), the title of Beckers' project refers to another table.

Nel Aerts too, sits at a table. 

1990-1992: van en Frank Van den Eeckhout. Frank vult het zakelijke apsect in en neemt het voortouw in de meer grootschalige projecten, En Passant (1991) en Signos (1992).
1994-1999: van en Kristel De Buck. Periode die gekenmerkt wordt door een anarchistisch elan. Kunstenaars als Borremans, De Cock en Zoete komen aan de oppervlakte.
2003: van en Raphaël Dua. In 2003 is het vooral Raphaël Dua die samen met Hans voor de nodige impulsen zorgt om Croxhapox weer op te starten.
2004: van en Anja Hellebaut. Het is de periode van het eerste solo project van CarianaCarianne (crox 118), een mijlpaal in het programma van Croxhapox. In 2004 gaan de vergaderingen meestal op het appartement van Anja door.
2005: van en Joris Van der Borght. Net als tijdens de eerste periode is er een duidelijke opsplitsing tussen artistiek en zakelijk: van vult de artistieke taken in, Joris de zakelijke kant. Joris treedt tot het crox-team toe tijdens crox 131, het solo project waarbij hij voor het eerst werk van al zijn alter ego's samenbrengt. Zo goed als meteen verwerft hij de functie van zakelijke directie.
Intussen is in crox ook een andere tandem actief: Marc Coene en Ria Bauwens. Ze redigeren het documentatieteam en starten medio 2006 een crox online project.
2006: van en Johan De Wilde redigeren de crox-publicaties.

crox 106, instalraam (oktober 2003). Titel van het project van Katrien Hofman. Hetzelfde werk waarmee ze in 2003 afstudeerde aan 3D (Kask), dit keer op een locatie waar het helemaal tot z'n recht komt.

Elementair item in het werk van Paridaen en van Heirseele. Het is vooral Sjoerd die tape gebruikt en de mailarts hiermee vaak een final touch geeft. Zie www.shcorr.be.

Voor het instalraam (crox 124) gebruikt Lieve D'hondt tape die ze op de ruiten van Onderstraat 26 aanbrengt. Zie 'links': users.telenet.be/lievedhondt/ >crox04.

Bij Stefaan Dheedene, Hendrik Vermeulen en Renate Wolff is het een hulpmiddel tijdens de realisatie van het werk .

Thomas Karz (crox 137) gebruikt het om het verloop van de plassen water in crox2 te indexeren. Na het project rolt hij de tape zorgvuldig op. Het verkregen object, dat een diameter van plusminus 30 centimeter heeft, maakt deel uit van beide edities van BASICS 2.

Courant inpakproduct.

Bruine tape laat kleverige sporen na.

In het gros van de objecten die Wouter Feyaerts maakt (crox 163) zit tape verwerkt.

De tekeningen van Powhida (april 2007) lijken met gele tape aan het papier vast te zitten. Wie beter toekijkt stelt vast dat ook de tape deel uitmaakt van de tekening.

Vader van Andrej Tarkovski. In het gastenboek figureert een door Edwin Carels vertaalde en door de auteur gehandtekende vertaling van Het Midden der Wereld.

Ik ben een mens, het midden der wereld,

Myriaden cellen diep in mijn aarde,

Evenveel sterren voor mij in de lucht.

Ik lig ertussen, languit op mijn rug:

Tussen twee oevers het eenmakend water,

Een zonnestelsels verbindende brug.

Ik ben Nestor, een fossiel kroniekschrijver,

Een Jeremias van komende tijden,

Kalender en uurwerk hou 'k in de hand,

Ik zweer als tsaar naderig bij 't voorbije,

Uitgestrekt naar de toekomst, zoals Rusland.

Over de dood kan geen dode meer weten

Dan ik weet, ik het meest levende wezen.

En kijk, -verduiveld!- een vlinder lacht

Mij uit, zoals de meisjes gekscheren,

Als een kleine, ragfijne gele vlag.

Noten.

Het crox-team. De term wordt pas effectief gebruikt vanaf 2003. Het crox-team bestaat dan uit Anja Hellebaut, Gerd Ververs, Hans van Heirseele, Raphaël Dua, Robin Vermeersch en Ward Denys.

Anderen die ooit deel uitmaakten van het team: Bram Dujardin (2003), Dirk D'Hoe (2003), Guido De Bruyn (1990-2003), Frank Van den Eeckhout (1990-1992, 1996), Kristel De Buck (1994-2002), Marijke Bontinck (1996-1999), Michaël Borremans (1996-1998), Pierre de Gelder (2006), Sjoerd Paridaen (1996-2003).

De kern van het huidige crox-team is artistieke + zakelijke directie (Hans van Heirseele & Joris Van der Borght) en chef publicaties (Johan De Wilde). Het team is opgesplitst in diverse units.

Publicatieteam: Johan en Hans + Sander Vandenbroucke. Documentatieteam: Marc Coene, Ria Bauwens, Louis De Mulder en Marc De Clercq. Web-team: Lucia Saura (coördinatie), Luc Pieters (hosting), Hans van Heirseele (tekst) en Marc Coene (beeldmateriaal). Online project: Frips. Technische staff: Joris en een aantal vaste en losse medewerkers. Boekhouding: Nancy De Vos.


Andre Posman (crox 6 - mei 1990).

Daniël Vandenbrande (crox 7 - juni 1990). Een ruime selectie uit de vele duizenden tekeningen en snelschetsen van DV.

Kamagurka & Herr Seele (crox 10 - november 1990): Bijna 10 jaar Cowboy Henk.

crox 15 (april 1991): in het gastenboek een reeks variaties op een schilderij van Titiaan, een werk dat door de kunstenaar als referentiepunt met een punaise aan de muur bevestigd werd.

crox 17, Copy Art, eerste editie (1991): Ignace De Vos (bijdrage NR 8) brengt de reproductie van een tekening in; de tekening is in de trant van het werk van Jean Brusselmans. Ook de bijdrage van Guido De Bruyn (NR 15) is de reproductie van een tekening.

crox 19 (december 1991) - het ontwerp voor de affiche 'Gent geen haatstad Gent cultuurstad' is van Els Huygelen.

Kindertekeningen (crox 25 - februari 1995). Werk van kinderen uit de Machariusschool aan de Dendermondse steenweg - onder andere een reeks uitmuntende pentekeningen. Recensie in Het Volk.

Van december 1995 tot april 1996 een opeenvolging van solo projecten waarbij vooral tekenwerk aan bod komt:

Michaël Borremans (crox 33 - december 1995). Het eerste solo project van MB is een selectie tekeningen; ook enkele schilderijen.

Koen Vanderhaegen (crox 35 - januari 1996). Tekeningen en schilderijen.

Hugo De Smaele (crox 38 - februari 1996).

Ruth Mentens & Dirk Peers (crox 40 - maart 1996). Linosneden van Dirk gebaseerd op het tekenwerk van Ruth.

Open Deuren (crox 51 - herfst 1996): tekeningen van Beatrijs Lauwaert (op een locatie in de Wolterslaan) en werk van Sylvain Cosijns (een locatie in de Aannemersstraat).

Dirk Zoete (crox 60 - maart 1997).

Thomas Hauser (D) (crox 61 - april 1997). Eerste project waarbij naast het souterrain ook het beletage gebruikt wordt. De tekeningen komen in het souterrain terecht: onwezenlijk perfectionistische lijnpatronen.

Griet Musschoot (crox 63 - mei 1997). De priktekening van een bloem.

Kamagurka (crox 72 - februari 1998). Zeefdrukken. Recensie Het Volk.

Thomas Böing (D) (crox 1998). Objecten en tekeningen. In 2006 volgt een publicatie met tekeningen van Thomas Böing: NOTES (croxboek NR 4).

Karien Vandekerkhove (crox 85 - november 1998). Liquids, een reeks tekeningen op groen papier.

Luc Dondeyne (crox 90 - februari 1999). De schilderijen van LD hebben vaak een lineair karakter.

Marc Maet (crox 92 - maart 1999). Recensie De Standaard.

Lieve D'hondt (crox 95 - april 1999). Recensie De Morgen.

Philippe Vandenberg & Sylvain Cosijns (crox 96 - mei 1999): De Boodschapper. Dubbelproject. Beide kunstenaars brengen zowel schilderijen als tekeningen. Recensie(s) De Morgen.

Larry Krone (US) (crox 97 - juni 1999). Tekenjingen met haarrestjes. Recensie De Standaard.

Johan De Wilde (crox 98 - juni 1999). Foto's en tekeningen. Ook een indirect correspondence project getiteld 'tips'. Recensie De Standaard.

Frans Gentils (crox 107 - oktober 2003). Houtskooltekeningen.

BASICS 1 (crox 110): tekeningen, schetsen, voorstudies. Groepsproject waaraan 25 kunstenaars deelnemen: Bart Baele, Carlo Mistiaen, Dirk Zoete, Evert Defrancq, Frans Gentils, Johan De Wilde, Jos Van Meerssche, Karel Dierickx, Ludwig Vandevelde, Mario De Brabandere, Merlyn Paridaen, Michaël Borremans, Michiel Coppens, Nicoline Van Stapele, Peter Lagast, Philippe Vandenberg, Pieter Degand, Pieter Vermeersch, Robin Vermeersch, Ruth Mentens, Sylvie Duhamel, Thomas Lerooy, Wouter Decorte, Xenia Borremans. Recensie Zone09.

Hendrik Vermeulen (crox 115) - instalraam. Stratigrafia. Een op de ruiten aangebrachte codering.

Hommage Dirk Peers (crox 120 - mei 2004).

Stu Mead (US) (crox 125 - oktober 2004). Erotische en pornografische schilderijen, tekeningen en zeefdrukken.

Pieter Degand (crox 127 - november 2004). Tekeningen en schilderijen.

Carole Vanderlinden (crox 128 - november 2004). Tekeningen en schilderijen.

J. Van der Borght (crox 131 - januari 2005): o.a. Tekeningen in epoxy.

Florin Buta (Roemenië) (crox 132 - februari 2005). Tekeningen en schilderijen.

Ante Timmermans (crox 135 - maart 2005).

Samir Boudia (crox 143 - mei 2005). Eén foto, drie objecten en reeks tekeningen.

BASICS 2 (crox 145 - juni/juli 2005). Enkele kunstenaars brengen tekeningen of schetsboeken in: Peter Lagast, Kurt Duyck, Kaatje Lannoo, Johan Van Roy.

Ann Vandersleyen (crox 150). Instalraam en kubusruimte.

Evert Defrancq (crox 151 - oktober 2005): digitale tekeningen.

Stef De Brabander (crox 161 - december 2005). Project in de kubusruimte: schetsboeken en schilderijen.

Maud Vande Veire (maart 2006), croxboek NR 1. 32 tekeningen.

Tinka Pittoors (april 2006). Onder andere een reeks tekeningen.

Johan De Wilde (crox 178 - mei 2006). Tekeningen en foto's. Publicatie croxboek NR 2: PARTICLES.

Thomas Böing (D) (oktober 2006). Objecten, foto's en tekeningen. Publicatie van croxboek NR 4: een selectie uit de vele duizenden tekeningen van TB.

BRAINBOX unit 1: tekeningen van Nicolas Leus.

BRAINBOX unit 4, Anarchistisch ploegen. Ingreep van Michaël Borremans, Dirk Zoete en Tinka Pittoors: met een nagel in de natte klein aangebrachte sporen.

WELD (crox 194 - nov/dec 2006). Objecten en ook een reeks tekeningen met variaties op een lineair-geometrische vorm.

NEW AMERICAN STORY ART (april 2007). Een project van de New yorkse curator Larry Walczak met tekeningen van o.a. William Powhida, Edward Monovich en Jim Torok.

Dirk Zoete (crox 211 - mei 2007). Betonsculpturen en tekeningen.

Peter Morrens (crox 212 - mei 2007). Tekeningen - de helft van het werk.

1991: in Kunstzaken (kunstrubriek BRT) is er een bijdrage over En Passant. De regie is in handen van Guido De Bruyn.

1996: Medio januari is er een door Jan Blondeel geregisseerde bijdrage voor de kunstrubriek Affiche (BRT): de instalramen van Niblock, Brand en Devens. De regie is dit keer in handen van Jan Blondeel. De AVS reportage over Open Deuren schopt het tot nieuwsitem, vrijdag 27 september 1996. Ook Affiche heeft aandacht voor het buurtproject.

-Wat was er dan zo uniek aan?
Het snelle tempo waarmee de tentoonstellingen elkaar opvolgden, onder andere --- (Stefaan Anrys, Steps, juni 2003)

WEEKUP, 11e jaargang - Nr 460 (maart 2007) - EXPO agenda
Croxhapox
-van 01-04 tot 15-04: Video-installatie Noe Kidder & Brian Getnick
-van 01-04 tot 22-04: New American Art Story - Jim Torok, David Kramer, Carla Gannis, Edward Monovich, William Powhida, Nate Larson
-van 04-04 tot 08-04: Emilie De Vlam
Croxhapox instalraam:
-tot 31-03: Ann Cannoot
-van 01-04 tot 30-04: Kelly Schacht
Croxhapox kubusruimte:
-tot 01-04: Wim De Waegeneer
-van 11-04 tot 06-05: Merlyn Paridaen
Bleef onvermeld:
-31-03: Els Mondelaers, The Medium
-05-04: Sabine Oosterlynck, performance

2004 - 18
2005 - 33
2006 - 52

Groepje van Michaël Borremans (g), van (vocals, keyboards) en Merlyn Paridaen (d). Eerste performance als trio tijdens openingsavond crox 72, een solo project van Kamagurka (februari 1998).
Van juni tot november 1998 is TSP een kwartet met als 4de man Andreas Brehmer on electric bass. Er is een nevenproject met leden van het Memaz combo en zonder Michaël Borremans. De bekendste songs uit die eerste periode, voor zover het woord bekend van toepassing is eigenlijk, zijn Important Artists, Jetlag Girls, Bad Drivin', Jackals, Poet's Day Piss-Off, The Nicest Thing Comes In The End, Each Day Pasolini Died en Embryo Dictaphone, meteen ook de titel van een eerste cdtje, voor zover dat ding die naam verdient.
Eind 1998 implodeert de groep. Andreas gaat in Duitsland wonen en Merlyn houdt het voor bekeken. In 1999 treden van en Michaël nog 1 keer op tijdens Les Visiteurs du Soir. In 2001 zorgt Four Months To Christmas, met Fabian Schweiger en Mathias Van De Wiele gitaar, voor een kort intermezzo. In hetzelfde jaar wordt The Singing Painters weer op gang getrokken en is Fabian heel even 2de gitaar. De setlist wordt aangedikt met een handvol nieuwe songs. Op de 2de cd, die eigenlijk de 1ste en voorlopig de enige is, Fool Control (2003), staan nummers uit de beginperiode. Bad Drivin' en Each Day Pasolini Died blijven deel uit maken van het repertoire dat vanaf 2005 vooral met nieuwe songs gespekt wordt: Texas Shopping, Ocean, Gerhard, Pig Valley en een nieuwe versie van Important Artists. Tot twee keer toe wordt het trio uitgebreid met een 4de man, in 2006 de hyperkinetische Jamez Dabramski Dean (en een steengoed optreden in Voorkamer Lier), in 2007 Kwinten Vercaemer (bass) tijdens een optreden in een van de paviljoenen van het Gentse Casino, een zaaltje waar naar verluidt ooit Frank Zappa opgetreden zou hebben.
In 2010 komen The Singing Painters tot een totaal nieuwe sound. Aan de oorspronkelijke bezetting wordt keyboards toegevoegd. De nieuwe sound, waarin het zwaartepunt op de instrumentale groove komt te liggen, zou eventueel als punk jazz omschreven kunnen worden. 

crox 89, januari 1999. Anton Cotteleer heeft de beletage ter beschikking, Patricia Thornley het souterrain.

Edith Doove (De Standaard, 13 januari 1999): Op een heel andere manier is ook het werk van Patricia Thornley interessant. Ze toont installaties waarin het huis en ook huiselijkheid op een afstandelijke, technische manier geobserveerd worden. Vijf objecten, die bij nader inzien wellicht allemaal onderdelen van een spoelbak zijn, verschuilen zich achter een matglazen plaatje. Een reusachtige tv-antenne blijkt verbonden met een heel klein televisiescherm. Een helm projecteert via zijn zoeklamp het beeld van een schutting of een klein huisje op de wand./ In een reeks kleine zwart-wit foto's toont ze een bepaald soort huis. Thornley komt via deze combinatie op een voorzichtige, intimistische manier tot een heel sterke betrokkenheid met haar onderwerp.

Who is the madman who tried to translate the following sentence: "Who is the madman who tried to translate the following sentence: 'wie is de zot die probeerde de crox encyclopedie te vertalen?'?"?

CarianaCarianne - crox 118. 'As the emergence emerges I became a train, as this bullet I turn my back to ********** but at most I am predictable. Your eyes see much farther than mine. Trains remain at the surface covering the beneath. This is the last thing that I remember before diving in.'

trilogie Alda >Snopek: Tunnelvision (crox 139, april 2005), Séries Noires (crox 139 + crox-card) & Duo (crox 180, mei-juni 2006). Het werk Tunnelvision presenteert zich uiteindelijk als trilogie; luik 1 en 2 maken deel uit van het oorspronkelijke performance-project; 3 is de digitale herwerking (titel is dit keer â

CarianaCarianne, Borders (crox-boek NR 3), citaat p.37: â

De praatjesmaker. Hij praat over de dingen die hij zou willen doen. Je hoort hem beweren dat hij vierduizendvijfhonderdzessentachtig schilderijen geschilderd heeft. Kent een heleboel luitjes die voor belangrijk doorgaan en spreekt hun namen uit met overdreven bewondering, de valse bewondering van iemand die niet weet waarover hij het heeft. Hij is in Italië geweest, in Venetië, de Biënnale, Documenta, die van Hoet, die van David, hij is een groot bewonderaar van dit soort spektakel-evenementen. Hij gebruikt namen, omdat hij er zelf geen heeft. Is niet geïnteresseerd in het werk van wie geen naam heeft. De praatjesmaker bestaat in talloze variaties. Het is het halftalent dat zijn/haar ontbrekende helft invult met illuster en illusoir discours.

De ambachtsman. Hij of zij is van nature tegengesteld aan bovenvermeld type, maar net hierdoor is er een bizarre affiniteit en ze hebben alvast 1 aspect gemeen: het ontbreken van wat voor vorm van discours ook. Dit type heeft een overdosis aan praktisch vernuft en zit zonder andere invalshoek. Het metaforisch aspect van het werk is vaak niet veel meer dan een truukje om het gebrek aan inhoud te verdoezelen. Als subtype is het van toepassing op allerlei andere types, mits we het dan over communicatie en inhoud hebben, zaken waar het de ambachtsman niet om te doen is. Op inhoudelijk vlak, of, met andere woorden, zodra zich een andere impuls voordoet dan het louter ambachtelijke, is er het ritueel; de handeling zelf wordt materie.

Het middenstanderstype. Het is grotendeels op dit type dat het kunstenaarsstatuut van toepassing is. Het middenstanderstype bakt en kakt kunstwerkjes bij de vleet, consumentvriendelijke productie is het Leitmotiv. Het is een type dat grossiert in prijskampen, van Bredene over Brussel tot Bree. Is vaak op een aardige manier getalenteerd, zelden in zo'n mate dat het van kijkgenot pijn doet aan de ogen. Een heel erg altruïstisch type dat het beste voor heeft met zijn klienteel, kaderfabriekjes frequenteert en van elke scheet heel erg exact de marktwaarde weet. Denkt in passe-partouts. De kunstwerken die hij fabriceert ziet hij uitsluitend als product. Komt voor in alle sociale geledingen, in grootsteden en op het platteland. Doet het heel erg goed aan de Belgische kust, Heimat ohne Ende van de Middenstandersrepubliek.
De kenner. Zou zonder het korset van zijn/haar lijfelijke en riekbare maar voorts volstrekt onbruikbare ernst uiteenspatten van boekenwijsheid, namenkennis en algemene kunstbijbelgeleerdheid. Neemt het leven en lijden des kunstenaars zo ernstig dat het vaak ook voor de omstaander pijnlijk wordt. Veel omstaanders heeft dit type overigens niet, een geluk bij een ongeluk: elke afwijkende of op wat voor wijze iets te frivole opmerking voelt voor hem/haar aan als een verplettering. Hij is de verpletterde. Geen praatjesmaker hoewel hij aan dat type verwant is en het soms zelfs overklast in praatjesmakerij. Verpletterd door de zwaarte van het kunstenaarschap wentelt en kantelt hij de vege hersenpan in het ter plaatse rust van een leeghoofdige belangrijkheid.
Het type kent tal van variaties. Er is de plattelandskenner die verbaast met een spitsvondige maar niet helemaal ter zake doende opmerking over de belangrijkheid van die of andere kunstenaar of de belangrijkheid van actuele kunst in het algemeen zonder te beseffen dat de gesprekspartner, een belangrijk actueel kunstenaar, een rothekel heeft aan actuele kunst. Er is de kenner die de aan de buitenkant glad gestreken holle frasering schraagt met een of andere belangrijke functie. Meerdere van dit soort types samen domineren de dansvloer van het rondetafelgesprek. Er is de kenner pur sang, zij het in drie subtypes: hij/zij die op voortreffelijke en alom gewaardeerde manier uitpakt met allerlei weetjes maar gauw verveelt omdat hij/zij niet van ophouden weet; hij/zij die met één enkele houw van zijn/haar tot sabel geslepen hersenpan het discours in tweeën splijt en hierdoor binnen de kortste tijd vaak zonder valabele gesprekspartner zit; hij/zij tenslotte die zweert bij het inhoudelijke tot de inhoudelijke macht, gelijk aan nul en in die zin op van alles en nog wat van toepassing.
De Luidruchtig Zwijgende is een interessant subtype.