encyclopedia

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The file has been written in Dutch, its main corpus for that reason is in Dutch language. In the future we may have the opportunity to offer a fair and readable substitute, being (a) the Dutch original, and (b) an English translation.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Het uithangbord.

Het blauwe uithangbord.

Het blauwe uit restafval vervaardigde uithangbord.

Het midden april 1990 uit restafval vervaardigde blauwe uithangbord.

Het twee maanden nadat het uit restafval vervaardigd werd door Dirk Vanderhaeghen gefotografeerde blauwe uithangbord.

Het maanden voordat het door Dirk Vanderhaeghen gefotografeerd werd door Wouter Cox gefotografeerde met restafval gemaakte blauwe uithangbord.

Het door Dirk Vanderhaeghen en Wouter Cox gefotografeerde blauwe, uit restafval vervaardigde uithangbord dat er kwam na een opmerking van Edwin Carels.

Het na een opmerking van Edwin Carels door Hans van Heirseele met junk en restafval vervaardigde en later door Wouter Cox en Dirk Vanderhaeghen gefotografeerde blauwe uithangbord.

Het door Hans van Heirseele na een opmerking van Edwin Carels met restafval gemaakte en later door Wouter Cox en Dirk Vanderhaeghen gefotografeerde uithangbord dat van april 1990 tot mei 1991 aan de gevel van Beverhoutplein 7 hing.

Het van april 1990 tot mei 1991 aan de gevel van Beverhoutplein 7 hangende uit restafval vervaardigde en met een spuitbus blauw gespoten uithangbord, ontworpen door Hans van Heirseele na een opmerking van Edwin Carels, eerst gefotografeerd door Wouter Cox, later door Dirk Vanderhaeghen, dat in de lente van 1993 enkele maanden na het stopzetten van de activiteiten in de tuin van Aannemersstraat 54 belandde.

Het uit junk en restafval vervaardigde en met een spuitbus blauw gespoten uithangbord, een maaksel van Hans van Heirseele nadat Edwin hem iets over de weinig esthetische vellen quarto aan de ruitjes gezegd had, dat na een periode van plusminus een jaar - toen het aan de gevel van Beverhoutplein 7 hing waar het door Wouter Cox en Dirk Vanderhaeghen gefotografeerd werd - in de tuin van Aannemersstraat 54 terecht kwam waar het tussen struikjes en wingerd aan een muurtje hing tot het eind 1994 opnieuw in gebruik genomen werd.

openingsrede crox 26 - solo Dirk De Neef, april 1995; tekst: van Heirseele.

van de eerste openingsrede is bekend dat zij over de wateren zweeft

een ternauwernood verstaanbare zweverige dimensie tussen speeksel en woordenvloed in

toen de eerste openingsrede bedacht werd

door wie weten we niet - waarom weten we evenmin

bleek zich geen gelegenheid voor te doen waarvoor ze gebruikt kon worden

projecten als deze waren immers schaars in die dagen

bovendien liep het bezoekersaantal niet zo hoog op

dat onhebbelijke zweven over de wateren in sulfer- en rookkolommen

door vuurregens en asfonteinen

het maakte de klus voor de spreker van dienst er niet makkelijker op - integendeel

het was evenmin wat men een comfortabele houding zou kunnen noemen

dit alles hinderde zeer wat hedentendage een gezellige openingsbabbel heet te zijn

Weliswaar had een zekere Urk Piw met een scherpe steen

tijdens één van die lange nachten net na het begin der tijden

en door het aanschouwen van een lichtflits verblind

zoals hij later zou toegeven

enkele lijntjes gekrast in een rotswand puur uit verveling

de verblindheid

oorsprong van alle bewondering

er was helaas niemand die zich er om bekreunde

tenzij men het kreunen van Urk Piw die op een zeer ongelukkige manier onder een rotsblok terecht gekomen was

kon beschouwen als appreciatie zijnerzijds

Wellicht het oudste artefact van de solarisatietechniek: een bliksemflits viel op de onfortuinlijke Urk Piw en veranderde deze in aanleg veelbelovende jongeman in een zwartgeblakerd stuk beenhesp

het waren harde tijden

donkere tijden

een neef van Urk Piw

de behaarde Ororor Pow Poepoepoek

had nochtans als eerste de klapstoel uitgevonden

en was daarbij helaas voortijdig aan zijn eind gekomen

zittende op een boomtak die in twee brak

Elke tweede openingsrede heeft iets van de eerste

een veelbelovende leegte

de verblindheid

beelden aarzelen tussen

leugen

triomf

wat waar is - en wat niet - weten we niet

waarom evenmin