geen reeks - het is een verzameling die geen verzameling is.
De blauwdrukken van Maria Blondeel (crox 17/crox 30/crox 57): definiëren van plaats en tijd. De blauwdrukken zijn een gestolde beweging: daglicht beweegt om een voorwerp heen en laat een afdruk na. De blauwdrukken zijn telkens een reeks, zo goed als altijd gekoppeld aan de ruimte waar het werk gebracht wordt. Alle projecten samen vormen een reeks.
Nog zo'n frappante reeks: de zelfportretten van Ruth Mentens (crox 40). Door de vreemde distorties is elk zelfportret anders, door de manier van tekenen is elk portret volstrekt identiek. De lijnvoering is identiek, de blik is identiek, de compositie is identiek.
De schetsen en tekeningen van Hugo De Smaele hebben letterlijk het onder andere bij Mozart gebruikelijke Theme and variations als uitgangspunt. De terminologie van de titels ontleent hij aan het bij muziekwerk gebruikelijke jargon. Bij Herman Baeten bestaat de herhaling, en hierdoor de serie, uit het telkens opnieuw over elkaar aanbrengen van als compositorisch element bedoelde linosnedes.
De camping cars en de plattegronden van Ward Denys (crox 75). Ook weer zo'n reeks. De plattegronden hebben een Pereciaanse referentie: het zijn hotelkamers zoals Ward zich die hotelkamers herinnert. Elke plattegrond is een tegel en elke tegel staat voor een moment.
Het oeuvre van Eva-Maria Bogaert (crox 105) staat bol van reeksen en reeksen en nog eens reeksen.
Productiehuis L. Vervaecke (crox 109) is reeks pur sang: reekser - reekst.
Art Machine (crox 1) - Edwin Carels (crox 3) - Michaël Borremans (crox 33) - Johan Van Roy (crox 50) - Griet Musschoot (crox 63) - Tomo Savic-Gecan (crox 65) - Anton Cotteleer (crox 88) - CarianaCarianne (crox 118).