lucas munichstraat 76/82
9000 gent(belgium)
encyclopedia
This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The file has been written in Dutch, its main corpus for that reason is in Dutch language. In the future we may have the opportunity to offer a fair and readable substitute, being (a) the Dutch original, and (b) an English translation.
Basics 2 juni-juli 2005.
Een van de bijdragen aan BASICS 2 (de eerste editie) is, naast de 7 gigantische bolvormen, een tot stripverhaal verwerkt overzicht van HAP-projecten. Een greep uit de titels in voorraad: TRUCKVAL; Hungry For History; Balaclava; Skimuggers International; Blitzkrieg; Free the jazz and all animals; Catapult.
Basics 2, april-mei 2006 - de sequel in Abdij Maagdendale. Dit keer worden alleen de gigantische en kleurrijke bolvormen ingebracht.
1991. Concept: een voor het publiek toegankelijke ruimte wordt omgebouwd tot Happy Room. Dit gebeurt telkens door 1 kunstenaar die zelf invult en uitwerkt wat Happy Room voor hem/haar zou kunnen betekenen. Voor de eerste Happy Room wordt contact opgenomen met Peter Greenaway.
Niet gerealiseerd project. Greenaway zelf leek wel interesse te hebben maar had geen tijd.
In 2005 wordt de Happy Room uiteindelijk toch gerealiseerd, zij het onder aan andere vorm. De tentoonstellingsinfrastructuur die Adriaan Verwée voor zijn eerste crox-solo (crox 147) maakt zorgt voor een niche in wat op dat moment nog crox1 is (de smalle ruimte waar de activiteiten van croxhapox eind 2003 opnieuw beginnen). De ruimte wordt later tot cafetaria omgebouwd. Het is hier, in die kleine intieme niche, dat vanaf eind 2005 een nieuwe reeks projecten begint.
De Happy Room staat intussen bekend als kubusruimte.
november 2005 - Ria Bauwens (fotografie)
januari 2006 - Wouter Feyaerts (Armee Leger)
februari 2006 - Dr. Al.If: BAF - Belgian Art Foundation (Nothing Much To Tell)
maart 2006 - Florin Buta (Roemenië) (schilderijen)
april 2006 - Helena Danneels (fotografie)
mei 2006 - Alda Snopek: Twins (videoprojectie)
juni 2006 - Sarah Westphal (D): Het borstenorakel (videoprojectie)
september 2006 - Norma Markley (US)
december 2006-januari 2007 - Vedeze: 'Wat u moet weten over het Vlaams Belang', presentatie van de digitale fotocollages die in het gelijknamige boek van politicoloog Marc Spruyt gepubliceerd werden
februari 2007 - Nora De Rudder: Schervenluster
maart 2007 - Wim De Waegeneer: Finding Nemo (installatie)
april-mei 2007 - Merlyn Paridaen: Principium (schilderijen)
En Passant. Dat was een route van vijfentwintig 'instalramen' in de Gentse binnenstad. En nu dus een serene tentoonstelling met werk van Herr Seele./ Herr Seele (1959), die dus eigenlijk Peter van Heirseele heet, toont hier werk van 1973 tot 1994. Als snaak van veertien schilderde hij een mooi groepsportret in de traditie van de groten. Het talent van Herr Seele komt pas tot uiting in het zelfportret uit 1977, toen hij studeerde aan de Academie van Gent. Met tempera op paneel schildert hij zichzelf als een prins der kunsten. Het smalle, verticale gelaat herinnert aan de sereniteit van de Vlaamse primitieven of het meedogenloze realisme van Gustave Van De Woestijne. Herr Seele heeft een voorkeur voor zichzelf. Dat milde narcisme leidt tot markante beelden, haarfijne portretten die je raken tot op het bot. Zo is er het grote zelfportret uit 1980: glad, perfect, uitdagend, volkomen uit de tijd, radicaal dus./ De laatste jaren werkt Herr Seele ook als illustrator (Standaard Magazine). Hier kan je enkele originelen bewonderen, zoals het kritische zelfportret Beknopte etiquette voor de zapper. Of hij nu met acryl, tempera of olieverf schildert, steeds getuigt Herr Seele van een groot vakmanschap. Superbe techniek is ook een onderdeel van zijn eigenlijk beroep: pianostemmer. Het trillen van de materie lijkt voor hem primordiaal in een verder aftakelende, nivellerende wereld. Hij voelt zich daarin kiplekker als een redelijke hansworst. - Danny Dobbelaere
Hoeneveld, Herman;
GENT - HISTORISCHE STAD ALS BROEDPLAATS VOOR HET ALLERNIEUWSTE. Een van de beelden die hij aan het artikel toevoegt is een werk van Michaël Borremans - Call to the higher consciousness - die op dat moment net zijn eerste solo project in Croxhapox heeft.
Croxhapox, dat kan dienen als start van de zuidelijke route. De ruimte ligt in Sint-Amandsberg, vlak buiten het centrum (Aannemersstraat 54, tel. 09/228.38.65) De czw Croxhapox is in 1990 opgericht door kunstenaar Hans van Heirseele, docente Kristel De Buck en animatiefilm-producent Frank Van den Eeckhout. Men geeft ruim baan aan jonge kunstenaars die niet zelden controversieel werk laten zien. Ofschoon formeel een vereniging, gedraagt zij zich als een levendig, anarchistisch aandoend geheel. Veel belang wordt gehecht aan een goede en dynamische sfeer. Het programma is veelzijdig, multimediaal en internationaal. Als extra prikkel is men in het centrum bij een boekhandel in de Onderstraat het zgn instalraam-project begonnen met een installatie van een kunstenaar die een gehele etalage vult. Bij Croxhapox zelf kan men in december terecht voor werk van de Vlaamse schilder Michaël Borremans. In januari is er een video-installatie van Patrick Baele die zich liet inspireren door een moduul dat Jacques 't Kindt maakte. De muziek is van de Amerikaanse hoogleraar Phill Niblock. In december is in het instalraam werk te zien van Gery De Smet, in januari van Phill Niblock en de Duitse kunstenaar Jenz Brand./ Vanuit Sint-Amandsberg is men gauw in de stad - Andere initiatieven die Herman Hoeneveld vermeldt zijn Opus Operandi, de Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst, Fortlaan 17, S. & H. De Buck, Witte Zaal, Richard Foncke, Moving Space en galerie G. De Keulenaer. Het beeldmateriaal, 4 stuks, is - naast het werk van Michaël Borremans - van Marcel Maeyer (Fortlaan 17), Catherine Opie (Richard Foncke) en Wim Vanderplaetsen (S. & H. De Buck).
Schrijft midden jaren negentig voor Kunstbeeld, een Nederlands
kunstmagazine. Eind 1995 wijdt hij een artikel aan de Gentse
kunstscene: GENT - HISTORISCHE STAD ALS BROEDPLAATS VOOR HET ALLERNIEUWSTE.
Een van de beelden die hij aan het artikel toevoegt is een werk van
Michaël Borremans - Call to the higher consciousness - die op dat
moment net zijn eerste solo project in Croxhapox heeft.
"Nog
altijd waart in Gent de geest die Jan Hoet met 'Chambres d'Amis' heeft
opgeroepen. Maar, zo kan men in kunstkringen vernemen, de geestdrift
van toen is getemperd, zeker ook door de economische terugslag van de
jaren '90. Maar men hoopt op een heropleving wanneer eindelijk Hoet's
Museum van Moderne Kunst de deuren zal openen. Er zijn al signalen dat
enkele gerenommeerde galeries elders in België op afzienbare termijn
metterdaad in Gent zich willen aansluiten bij de verwachte hernieuwde
belangstelling van het publiek voor moderne eigentijdse kunst./ Een
sprekend voorbeeld van gerichte activiteit is Croxhapox,
dat kan dienen als start van de zuidelijke route. De ruimte ligt in
Sint-Amandsberg, vlak buiten het centrum (Aannemersstraat 54, tel.
09/228.38.65) De czw Croxhapox is in 1990 opgericht door kunstenaar
Hans van Heirseele, docente Kristel De Buck en animatiefilm-producent
Frank Van den Eeckhout. Men geeft ruim baan aan jonge kunstenaars die
niet zelden controversieel werk laten zien. Ofschoon formeel een
vereniging, gedraagt zij zich als een levendig, anarchistisch aandoend
geheel. Veel belang wordt gehecht aan een goede en dynamische sfeer.
Het programma is veelzijdig, multimediaal en internationaal. Als extra
prikkel is men in het centrum bij een boekhandel in de Onderstraat het
zgn instalraam-project begonnen met een installatie van een kunstenaar
die een gehele etalage vult. Bij Croxhapox zelf kan men in december
terecht voor werk van de Vlaamse schilder Michaël Borremans. In januari
is er een video-installatie van Patrick Baele die zich liet inspireren
door een moduul dat Jacques 't Kindt maakte. De muziek is van de
Amerikaanse hoogleraar Phill Niblock. In december is in het instalraam
werk te zien van Gery De Smet, in januari van Phill Niblock en de
Duitse kunstenaar Jenz Brand./ Vanuit Sint-Amandsberg is men gauw in de
stad -" Andere initiatieven die Herman Hoeneveld vermeldt zijn Opus
Operandi, de Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst, Fortlaan
17, S. & H. De Buck, Witte Zaal, Richard Foncke, Moving Space en
galerie G. De Keulenaer. Het beeldmateriaal, 4 stuks, is - naast het
werk van Michaël Borremans - van Marcel Maeyer (Fortlaan 17), Catherine
Opie (Richard Foncke) en Wim Vanderplaetsen (S. & H. De Buck).
Errata.
1. HH rekent Kristel De Buck abusievelijk tot één van de stichtende
leden van Croxhapox VZW dat in 1990 werd opgericht door Hans van
Heirseele, Frank Van den Eeckhout en Guido De Bruyn. Van 1994 tot 2000
maakt Kristel De Buck, eigenares van Aannemersstraat 54 en vriendin van
Hans van Heirseele, deel uit van het crox-team. 2. HH vermeldt een
project van Patrick Baele (een video gebaseerd op een werk van Jacques
't Kindt) maar dat project gaat niet door. Patrick is eind 1996 wel van
de partij tijdens Open Deuren en toont later werk in de mediaruimte van
Lucas Munichstraat 76/82. 3. HH ziet instalraamlocatie Onderstraat 26
over het hoofd. Simultaan met het project van Phill Niblock en Jens
Brand (door HH gespeld als Jenz Brand) is er een werk van Zjuul devens.
Jocelyne,
From 'BUT let me tell you about another, even more curious adventure', text written by Hans van Heirseele for the catalogue of Michaël Borremans Zwirner 2006 exhibition: Homo caniens, or doglike man, the dog-man or man-dog, knows only one truth, his own. If there were only one truth, which is the simpliest way of reasoning, so simple that you can't even call it a way of reasoning, then everything else must be untrue. That is the most practical way of thinking, in so far as we can call it thinking, and for that very reason the most valid one. (Michaël Borremans, Horse Hunting; David Zwirner, New York 2006)
Dog, een werk van Michaël Borremans uit 1998 (crox-card 8). Het schilderij stelt een muzikant en/of militair voor in grijsgroen uniform; het gezicht van het figuurtje is uitgevlakt met een brede strook cadmiumrood. The sound of war.
20 oktober, 15:41 > 15:46 /dag 50/
van
wit vierkant = vloer
7 stappen
gips /KNAUF snelband/ zakken van 25 kilo
itonsculptuur ingevet met klei
driezijdig
dit betekent achterzijde niet ingevet met klei
binnenkant intact
natuur heeft geen binnenkant /Fernando Pessoa/
klei in dikke brokken
mjam mjam
het kapotte zwarte tafeltje is
/a/ kapot
/b/ verdwenen
/c/ intact
Twee werflampen lichten de ruimte uit.
Fel witheet licht. Big Brother: het bekeken worden. De glazen kooi. Homunculus, aap, golem.
De handelingen van de golem: dunne laagjes gips aanbrengen op een bodemvlak van 7 stappen in het vierkant.
Dag 4. Rugpijn.
vrijdag 20 oktober, 16:25 > 16:30 /dag 50/
van
enige vaststellingen
/1/ Er is nog een halve zak gips.
(homunculus zo meteen technisch werkloos)
/2/ Witte verfvlekken tonen aan waar het werk van Nicolas aan de muur hing.
(archeologie)
/3/ Krijtlijnen geven de opstelling aan van unit 3.
(historiek)
(exit)
