En Passant. Dat was een route van vijfentwintig 'instalramen' in de Gentse binnenstad. En nu dus een serene tentoonstelling met werk van Herr Seele./ Herr Seele (1959), die dus eigenlijk Peter van Heirseele heet, toont hier werk van 1973 tot 1994. Als snaak van veertien schilderde hij een mooi groepsportret in de traditie van de groten. Het talent van Herr Seele komt pas tot uiting in het zelfportret uit 1977, toen hij studeerde aan de Academie van Gent. Met tempera op paneel schildert hij zichzelf als een prins der kunsten. Het smalle, verticale gelaat herinnert aan de sereniteit van de Vlaamse primitieven of het meedogenloze realisme van Gustave Van De Woestijne. Herr Seele heeft een voorkeur voor zichzelf. Dat milde narcisme leidt tot markante beelden, haarfijne portretten die je raken tot op het bot. Zo is er het grote zelfportret uit 1980: glad, perfect, uitdagend, volkomen uit de tijd, radicaal dus./ De laatste jaren werkt Herr Seele ook als illustrator (Standaard Magazine). Hier kan je enkele originelen bewonderen, zoals het kritische zelfportret Beknopte etiquette voor de zapper. Of hij nu met acryl, tempera of olieverf schildert, steeds getuigt Herr Seele van een groot vakmanschap. Superbe techniek is ook een onderdeel van zijn eigenlijk beroep: pianostemmer. Het trillen van de materie lijkt voor hem primordiaal in een verder aftakelende, nivellerende wereld. Hij voelt zich daarin kiplekker als een redelijke hansworst. - Danny Dobbelaere
Hoeneveld, Herman;
GENT - HISTORISCHE STAD ALS BROEDPLAATS VOOR HET ALLERNIEUWSTE. Een van de beelden die hij aan het artikel toevoegt is een werk van Michaël Borremans - Call to the higher consciousness - die op dat moment net zijn eerste solo project in Croxhapox heeft.
Croxhapox, dat kan dienen als start van de zuidelijke route. De ruimte ligt in Sint-Amandsberg, vlak buiten het centrum (Aannemersstraat 54, tel. 09/228.38.65) De czw Croxhapox is in 1990 opgericht door kunstenaar Hans van Heirseele, docente Kristel De Buck en animatiefilm-producent Frank Van den Eeckhout. Men geeft ruim baan aan jonge kunstenaars die niet zelden controversieel werk laten zien. Ofschoon formeel een vereniging, gedraagt zij zich als een levendig, anarchistisch aandoend geheel. Veel belang wordt gehecht aan een goede en dynamische sfeer. Het programma is veelzijdig, multimediaal en internationaal. Als extra prikkel is men in het centrum bij een boekhandel in de Onderstraat het zgn instalraam-project begonnen met een installatie van een kunstenaar die een gehele etalage vult. Bij Croxhapox zelf kan men in december terecht voor werk van de Vlaamse schilder Michaël Borremans. In januari is er een video-installatie van Patrick Baele die zich liet inspireren door een moduul dat Jacques 't Kindt maakte. De muziek is van de Amerikaanse hoogleraar Phill Niblock. In december is in het instalraam werk te zien van Gery De Smet, in januari van Phill Niblock en de Duitse kunstenaar Jenz Brand./ Vanuit Sint-Amandsberg is men gauw in de stad - Andere initiatieven die Herman Hoeneveld vermeldt zijn Opus Operandi, de Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst, Fortlaan 17, S. & H. De Buck, Witte Zaal, Richard Foncke, Moving Space en galerie G. De Keulenaer. Het beeldmateriaal, 4 stuks, is - naast het werk van Michaël Borremans - van Marcel Maeyer (Fortlaan 17), Catherine Opie (Richard Foncke) en Wim Vanderplaetsen (S. & H. De Buck).
