encyclopedia

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The file has been written in Dutch, its main corpus for that reason is in Dutch language. In the future we may have the opportunity to offer a fair and readable substitute, being (a) the Dutch original, and (b) an English translation.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
labyrint - labyrinth

The narration in the works of Canadian artist Dianna Frid (crox 77 & crox 184), especially the series shown during her second solo project, is made by a labyrinthic layer of signs. A layer of dust that changes in dark and bright blue, and the blue, bright and dark, becoming dust again, dust thru which the artist steps with a slightly narrtive urge - the urge to be clearly understood without selling too much of the untold truth.


Het werk van Dianna Frid is een narratief doolhof van repetitieve beeldfragmenten; een patroon kluwen van signalen en tekens. De menselijke geest: een kluwen, een doolhof. Soms heeft het werk letterlijk het karakter van een patroon: een virtuele constellatie. Het doolhof is bij Frid ook een puur technische kwestie, nog los van de overvloed aan beeldmateriaal wat ze met Kahlo gemeen lijkt te hebben: het is de meditatieve kern van werken met naald en draad, een - naar ik mij probeer voor te stellen - slopend en langdurig proces. Ik denk aan Ariadne zonder hier een duidelijk verband te kunnen aanwijzen. Besluiteloosheid overvalt me. Geen enkel beeld, zo stel ik me voor, heeft een betekenis die los gezien zou kunnen worden van de vele andere beelden.

Bij Philippe Vandenberg is het labyrint de kunstenaar zelf, en bij uitbreiding de hele wereld. Ook het oeuvre van Jan De Cock is labyrintisch, elke stap staat voor uitersten. De monolithische boeken die hij publiceert bulken van historisch labyrintisme; in dat labyrinth het gevecht van krijger en minotaur die uiteindelijk een en dezelfde identiteit blijken te hebben.

Ward Denys speelt een spel in het labyrint van wat hij zich van plaatsen en dingen herinnert. Hotelkamers. Het idee om een plattegrond of herinnerde plattegrond van hotelkamers in beton af te gieten is volstrekt Pereciaans.

Een labyrint is overal. Zelfs zoiets stompzinnigs als het bezoekersaantal. Er is het Peers-labyrint, een labyrint voor gevorderden, een labyrint waarin de crox-voorzitter, op zijn beurt ook weer zo'n labyrint, blindelings z'n weg vindt. Een labyrint van tegenstrijdige emoties, en wie vertegenwoordigt alle emoties? Wie? Iemand? Niemand? Iedereen?

Dossierkennis. Ook weer zo'n labyrint. De statuten, van nog een labyrint gesproken. De letter van de wet heet concreet en in het beste geval zelfs transparant te zijn, maar geen labyrint met minder gevoel voor glasheldere transparantie dan de letter van de wet.

Ook bij de kunstenaar speelt dit mee: elke komma telt. Elke schaduw is een triomf of een valkuil. De toeschouwer moet kiezen. Je hebt parameters en parkeermeters, die heb je tegenwoordig overal, maar je had ook kijkmeters kunnen hebben.

Iemand die voor een doek van Raveel parkeert betaalt zoveel, en de tussenpersoon int. Nog zo'n labyrint: de tussenpersonen. De bedoelingen. De halve waarheden.

Lagast, Peter

crox 110, BASICS 1 (2003). Tekeningen, voorstudies. Een van de werken die PL inbrengt is uit de reeks Pinocchioschedels.

crox 145, BASICS 2 (2005). Diverse kleinere werken.
crox 145, sequel van BASICS 2 (2006). Dit keer o.a. een geheel in leder afgewerkte fiets.
Voor VERZAMELWOEDE (2007) selecteert PL een dozijn exemplaren uit de reeks Pinocchioschedels en ook een verzameling drinkbekers.
Lambrecht, Luk

De Morgen: Kunstgrepen. Dag en nacht (Phill Niblock, Jens Brand, Zjuul Devens - januari 1996).

Met 43 (Schilderkunst Hedendaags Belgisch - november 1997).

Exit 1997, een druk jaar voor de hedendaagse kunst (januari 1998).

Intimiteit versus crash. Solo projecten van Lieve Dhondt en Wendy Hirschberg (1999).

LL nodigt Croxhapox uit voor een project in CC Strombeek-Bever (Brussel, februari 2000): Carte Blanche aan Croxhapox. Hans bereidt het project voor en selecteert Dirk Zoete, Jan De Cock en Anton Cotteleer. In oktober 1999 verdwijnt hij naar Spanje en het nieuwe crox-team werkt het project af.

DAG EN NACHT - kunstgrepen, januari 1996, De Morgen. Recensie waarin projecten van Experimental Intermedia en Croxhapox onder de loep genomen worden. Over Croxhapox: De vzw Croxhapox in Gent maakte naam met zogeheten 'instalramen', vitrines die dag en nacht de kunst op straat brengen. Momenteel is een mooi dubbelspel te zien in twee tegenover elkaar gelegen etalages in de Onderstraat. De Amerikaan Phill Niblock toont een ingenieuze transpositie van toeristische dia's die hij door middel van de computer op een dekonstruerende manier laat zien. De Duitser Jens Brand neemt het andere raam voor zijn rekening met een tragikomisch en tergens spel tussen een inzoomende camera en een mis- en verleidend cirkelvormig, oranjekleurig stickertje op het raam. De gevoelige autofocus reageert op elke passage en verandering van licht. Het permanent veranderende beeldresultaat levert een ongekende kleurenwemeling op./ Aan de overzijde van de straat is Zjuul Devens gastheer met een tweedelige bijdrage. Aan de ene kant is een soort kijkdoos geïnstalleerd met een petieterige graftombe van een kikker en daarnaast vindt een monumentale diaprojektie plaats, die bij zonsondergang een verbluffend beeld brengt dat naar de tombe verwijst./ Boeiend is ook dat de organizatoren zoeken naar kunstenaars die het experiment met nieuwe hoogtechnologische media koppelen aan een diskussie over kunst en openbaarheid.

EXIT 1997, EEN DRUK JAAR VOOR DE HEDENDAAGSE KUNST - kunstgrepen, vrijdag 2 januari 1998, DE Morgen. De recensie (pal naast een artikel over een toneelstuk van Woody Allen) kaart volgende evenementen en initiatieven aan: de grote zomertentoonstellingen in Kassel, Münster, Venetië en Lyon (LL spreekt zijn voorkeur uit voor L'autre, een project van Harald Szeemann); de blijde verwachting in Gent waar ze op het Nieuwe Museum van Hedendaagse Kunst wachten; Ann Veronicva Janssens in het MuHKA en de kunstmarktgevoelige privé-collectie van barones Marjon Lambert; het is de privé-sector, meent LL, die opnieuw de beste tentoonstellingen brengt: Annette De Keyser, galerie Meert-Rihoux, Zeno X, Micheline Szwajcer, Deweer Art Gallery (met werk van Panamarenko), galerie Jan Mot; Netwerk in Aalst blijft verbazen, dixit LL, met 'een puntgave prospectie van jong en minder bekend Belgisch talent' (Leen Voet wordt vermeld); in Gent Huize Jacobus en v.z.w. Croxhapox; in Brussel worden de tekortkomingen van het Paleis voor Schone Kunsten opgevangen door o.a. v.z.w. Roomade, v.z.w. Encore en Etablissement d'en Face ('Brussel wordt meer en meer dé plek, stelt LL, waar wordt nagedacht over architectuur'); andere zinvolle initiatieven: v.z.w. Constant, Argos, de Sint-Lukasstichting en het appartementenproject van Moritz Küng; in de hoofdstad bruist het van frisse ideeën; jammer, betoogt LL, dat je de grens over moet om het betere werk te zien: On Kawara in het Noord-Franse Villeneuve d'Ascq, Van Abbe die werk van Jan Vercruysse bracht; gaat uitvoerig in op het project en het oeuvre van Jan Vercruysse; tenslotte de opmerking dat 1997 een kunstjaar was 'waarin de middelpuntvliedende kenmerken van de beeldende kunst met verve werden onderstreept'; ziet geen bevredigende oplossingen voor nieuwe modellen in het politieke discours; kunst in openbare ruimte blijft problematisch; besluit met een reikhalzend uitkijken naar de tweede editie van Manifesta in Luxemburg.

lapsus

croxhamox; recente aanwinst (2006) in de reeks der lapsus linguae, door zelfde Smak-medewerkster aangevuld met de aimabele variant proxhamox.

Bij Belgacom is een andere variant in zwang: croxhabox.

Nogal wat bezoekers en habitués maken er croxafox van. De oorzaak van deze vaak voorkomende spraakstoornis is het verplaatsen van de h als beginletter van de intermediaire syllabe (HA) naar een wat ongelukkige positie in de derde syllabe, achter de P. Een innemende variant dd 09/06/07 is de verspreking 'copraphox'.

Op een factuur uit 1994 staat Axoproxk te lezen. Een andere variant is corxhapox.

De heer Dirk D’Hoe, bestuurslid van croxhapox van 23 december 2003 tot 27 januari 2006, blijft het tijdens zijn bestuursmandaat halsstarrig over croxaprox hebben (prox van proximus?). De man wordt herhaaldelijk op die foute uitspraak gewezen maar spreekt de naam van de vereniging - terwijl hij op dat moment nota bene in de RvB de functie van secetrais heeft - niet 1 keer op een correcte manier uit.




ledenvergadering

lego

lettertype

Leus, Nicolas

crox 145, BASICS 2 - juni 2005.

crox 166, ZENPUNK, solo project - februari 2006.
crox 145-II, sequel van BASICS 2 in Abdij Maagdendale.
croxcard NR 37, TIP TOP (2005). Release mei 2006.
crox 188, BRAINBOX unit 2 en unit 7 (2006). Trio met Anton Cotteleer en Stijn Van Dorpe.
VERZAMELWOEDE, project in Abdij Maagdendale - april 2007.
Vroegste crox-Leusisme is het optreden van Dead Marcel in 1997 tijdens het festijn van openingsavond crox 67. Dead Marcel was een groepje met Michaël Borremans guitar, Leus op sax en een zekere Verberdt aan het drumstel. Tijdens dit optreden zorgt Hans van Heirseele voor een korte act de présence.
De eerste stap van leus op crox-territorium, als beeldend kunstenaar, volgt in 2005 meer dan een half decennium later. Hij neemt deel aan de eerste editie van BASICS 2. Eerder kwam hij oa in het programma van galerij EL aan bod; later volgt de selectie voor de Provinciale Prijs Oost-Vlaanderen en een project in galerij Foncke. Voor BASICS 2, de eerste editie, ensceneert Leus de diefstal van een kunstwerk. Concreet: hij maakt een werk in situ op de onderste legplank van een van de stapelrekken, maakt foto's van dit werk, verwijdert het werk en maakt tenslotte een tweede werk waarbij de verdwijning van het eerste werk wordt aangeduid.
Het werk, een gebruiksaanwijzing.
Volgende stap is een soloproject (februari 2006). Aan die tweede stap gaat de solo in galerij Foncke vooraf. Het project van Leus bij Foncke is amper te vergelijken met wat hij in croxhapox brengt. De kunstenaar speelt direct in op situaties en gebeurtenissen.
Later neemt Nicolas Leus deel aan de sequel van BASICS 2. Ongeveer in dezelfde periode is er de release van croxcard NR 37.
Eind 2006 is hij een van 18 kunstenaars die deel uitmaken van het eerste spoor van BRAINBOX.
In samenwerking met Anton Cotteleer en Stijn Van Dorpe staat hij in voor de eerste en de zevende unit.
Verzamelwoede. Project i.s.m. DKO Oudenaarde en C.O.R.N.E.L.I.A., april 2007. Zelfde locatie als de sequel van BASICS 2.
Nicolas brengt 8 specimen in van enkele van zijn verzamelingen - Reeksen van 8:
-postkaarten van Noordzee
-postkaarten van parken
-zwartebeertjes kunstpockets, onder andere Vermeer, Van Gogh, Renoir, Titiaan
-Modiano folio's met tekeningen van Le Tann
-oranje boeken (erotiek)
-Parijs boeken
-netstructuren (arceringen)
-verschillende kleuren visnetdraad (jutten)
-stukjes plastic (op strand gejut)
-zeepresten
-plastic zakken
-visitekaartjes met manager-variatie
-gerecycleerde lijncombinaties op witte ondergrond
-oudere sexblaadjes
Buiten serie is het doosje met de Gentse parken, een groen boekje met zinnen uit de literatuur waarikn het woord groen voorkomt (met rode correcties) en een cd met gesproken lexicon.
In totaal 17 verzamelingen.
Lezaire, Christophe

crox 232, oktober 2007. Recent werk, opgesplitst in een reeks kleine schilderijen en 3 grote werken. Vooral in de kleinere werken, waarvan er 2 in de reeks croxcards figureren, bereikt Christophe Lezaire een verbluffende textuur en een weergaloze verfijnig - verwant overigens aan het werk van Johan De Wilde - wat van elk doek een klein meesterwerk maakt. Het werk wordt pas los gelaten en vrij gegeven als het een picturale volheid heeft bereikt en de verfijnde techniciteit en het impact van het beeld naadloos samenvallen.
Pleistert in z'n eentje de muren van wat intussen de grote zaal is. Lid van het crox-team vanaf september 2007; maakt tevens deel uit van het selectie-comité of artistieke adviesgroep.
publicaties:
card NR 39 - Charte (2006)
card NR 47 - herdruk van NR 39
card NR 48 - Congratulations (2005)

lijn

'Het raster is vergroeid met het zogenaamde beeld. Ongeveer zoals dat met de craquelures op een paneel het geval is. De lijnen die het raster vormen,duiden op ruis, storingen. Gedachten, herinneringen, beeldvorming worden er door bepaald.' (Johan De Wilde, Particles p.62) Een rechtstreekse verwijzing naar de verbazingwekkend virtuoze techniek die JDW voor zijn tekeningen gebruikt.

lijst

 

 

lox

lox - nice - this name is kristel