encyclopedia

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

The narration
in the works of Canadian artist Dianna Frid (crox 77 & crox 184),
especially the series shown during her second solo project, is made by a
labyrinthian layer of signs. A layer of dust that changes in dark and bright
blue, and the blue, bright and dark, becoming dust again, dust thru which the
artist steps with a slightly narrative urge - the urge to be clearly understood
without selling too much of the untold truth.

Dianna Frids work is a
narrative labyrinth of repetitive fragments of images; a tangled pattern of
signals and signs. The human mind: a jumble, a labyrinth. Occasionally the
works literally are like patterns: a virtual constellation. The maze is for
Frid also a purely technical matter, even apart from the abundance of pictorial
material which she seems to share with Kahlo: the meditative core of working
with needle and thread. A process which – I try to imagine – must be exhausting
and protracted. It reminds me of Ariadne, without being able to point at a
clear connection. I’m overcome with
indecision. No image, I seem to think, has a meaning
that can be interpreted seperate from the mass of other images.

In the case of Philippe
Vandenberg the labyrinth is the artist himself, and by extension the whole world.
The oeuvre of Jan De Cock too is labyrinthine, each step an extreme. De
monolithic books he publishes overflowing with historic labyrintism; the
labyrinth an arena where fighter and minotaur in the end share a single
identity.

Ward Denys is playing a
game in the labyrinth of his memories of places and things. Hotel rooms. The idea to cast in concrete a map or remembered map
of hotel rooms is absolutely Perecian.

A labyrinth is everywhere.
Even something stupid and insane as the number of visitors. And then, there is
the Peers-labyrinth, a maze for experts, a labyrinth in which the chairman of
the crox-board – a labyrinth in his own right -  blindly finds his way. A labyrinth of
contradictory feelings, but who represents all emotions? Who? Someone? No
one? Everybody?

Knowing your dossiers. Again
one of those labyrinths. The bylaws, to mention another labyrinth. The letter of
the law is said to be concrete and in the best of all cases even transparant,
but no labyrinth with less feeling for crystal clear transparancy than the
letter of the law.

The artist also takes part
in this game: ever colon counts. Every shadow a triumph or a trap. The observer
has to choose. There are parameters and parking meters,
ubiquitous today, but just as well there could have been viewing meters.

Someone parking in front
of a Raveel pays a set fee, and the middleman collects. Another of
those labyrinths: the middlemen. The intentions. The half truths.

 

crox 110, BASICS 1 (2003). Tekeningen, voorstudies. Een van de werken die PL inbrengt is uit de reeks Pinocchioschedels.

crox 145, BASICS 2 (2005). Diverse kleinere werken.
crox 145, sequel van BASICS 2 (2006). Dit keer o.a. een geheel in leder afgewerkte fiets.
Voor VERZAMELWOEDE (2007) selecteert PL een dozijn exemplaren uit de reeks Pinocchioschedels en ook een verzameling drinkbekers.

De Morgen: Kunstgrepen. Dag en nacht (Phill Niblock, Jens Brand, Zjuul Devens - januari 1996).

Met 43 (Schilderkunst Hedendaags Belgisch - november 1997).

Exit 1997, een druk jaar voor de hedendaagse kunst (januari 1998).

Intimiteit versus crash. Solo projecten van Lieve Dhondt en Wendy Hirschberg (1999).

LL nodigt Croxhapox uit voor een project in CC Strombeek-Bever (Brussel, februari 2000): Carte Blanche aan Croxhapox. Hans bereidt het project voor en selecteert Dirk Zoete, Jan De Cock en Anton Cotteleer. In oktober 1999 verdwijnt hij naar Spanje en het nieuwe crox-team werkt het project af.

DAG EN NACHT - kunstgrepen, januari 1996, De Morgen. Recensie waarin projecten van Experimental Intermedia en Croxhapox onder de loep genomen worden. Over Croxhapox: De vzw Croxhapox in Gent maakte naam met zogeheten 'instalramen', vitrines die dag en nacht de kunst op straat brengen. Momenteel is een mooi dubbelspel te zien in twee tegenover elkaar gelegen etalages in de Onderstraat. De Amerikaan Phill Niblock toont een ingenieuze transpositie van toeristische dia's die hij door middel van de computer op een dekonstruerende manier laat zien. De Duitser Jens Brand neemt het andere raam voor zijn rekening met een tragikomisch en tergens spel tussen een inzoomende camera en een mis- en verleidend cirkelvormig, oranjekleurig stickertje op het raam. De gevoelige autofocus reageert op elke passage en verandering van licht. Het permanent veranderende beeldresultaat levert een ongekende kleurenwemeling op./ Aan de overzijde van de straat is Zjuul Devens gastheer met een tweedelige bijdrage. Aan de ene kant is een soort kijkdoos geïnstalleerd met een petieterige graftombe van een kikker en daarnaast vindt een monumentale diaprojektie plaats, die bij zonsondergang een verbluffend beeld brengt dat naar de tombe verwijst./ Boeiend is ook dat de organizatoren zoeken naar kunstenaars die het experiment met nieuwe hoogtechnologische media koppelen aan een diskussie over kunst en openbaarheid.

EXIT 1997, EEN DRUK JAAR VOOR DE HEDENDAAGSE KUNST - kunstgrepen, vrijdag 2 januari 1998, DE Morgen. De recensie (pal naast een artikel over een toneelstuk van Woody Allen) kaart volgende evenementen en initiatieven aan: de grote zomertentoonstellingen in Kassel, Münster, Venetië en Lyon (LL spreekt zijn voorkeur uit voor L'autre, een project van Harald Szeemann); de blijde verwachting in Gent waar ze op het Nieuwe Museum van Hedendaagse Kunst wachten; Ann Veronicva Janssens in het MuHKA en de kunstmarktgevoelige privé-collectie van barones Marjon Lambert; het is de privé-sector, meent LL, die opnieuw de beste tentoonstellingen brengt: Annette De Keyser, galerie Meert-Rihoux, Zeno X, Micheline Szwajcer, Deweer Art Gallery (met werk van Panamarenko), galerie Jan Mot; Netwerk in Aalst blijft verbazen, dixit LL, met 'een puntgave prospectie van jong en minder bekend Belgisch talent' (Leen Voet wordt vermeld); in Gent Huize Jacobus en v.z.w. Croxhapox; in Brussel worden de tekortkomingen van het Paleis voor Schone Kunsten opgevangen door o.a. v.z.w. Roomade, v.z.w. Encore en Etablissement d'en Face ('Brussel wordt meer en meer dé plek, stelt LL, waar wordt nagedacht over architectuur'); andere zinvolle initiatieven: v.z.w. Constant, Argos, de Sint-Lukasstichting en het appartementenproject van Moritz Küng; in de hoofdstad bruist het van frisse ideeën; jammer, betoogt LL, dat je de grens over moet om het betere werk te zien: On Kawara in het Noord-Franse Villeneuve d'Ascq, Van Abbe die werk van Jan Vercruysse bracht; gaat uitvoerig in op het project en het oeuvre van Jan Vercruysse; tenslotte de opmerking dat 1997 een kunstjaar was 'waarin de middelpuntvliedende kenmerken van de beeldende kunst met verve werden onderstreept'; ziet geen bevredigende oplossingen voor nieuwe modellen in het politieke discours; kunst in openbare ruimte blijft problematisch; besluit met een reikhalzend uitkijken naar de tweede editie van Manifesta in Luxemburg.

croxhamox; recente aanwinst (2006) in de reeks der lapsus linguae, door zelfde Smak-medewerkster aangevuld met de aimabele variant proxhamox.

Bij Belgacom is een andere variant in zwang: croxhabox.

Nogal wat bezoekers en habitués maken er croxafox van. De oorzaak van deze vaak voorkomende spraakstoornis is het verplaatsen van de h als beginletter van de intermediaire syllabe (HA) naar een wat ongelukkige positie in de derde syllabe, achter de P. Een innemende variant dd 09/06/07 is de verspreking 'copraphox'.

Op een factuur uit 1994 staat Axoproxk te lezen. Een andere variant is corxhapox.

De heer Dirk D’Hoe, bestuurslid van 23 december 2003 tot 27 januari 2006, blijft het tijdens zijn bestuursmandaat halsstarrig over croxaprox hebben (prox van proximus?). De man wordt herhaaldelijk op die foute uitspraak gewezen maar spreekt de naam van de vereniging - terwijl hij op dat moment nota bene in de RvB de functie van secretaris heeft - niet 1 keer op een correcte manier uit.




crox 145, BASICS 2 - juni 2005.

crox 166, ZENPUNK, solo project - februari 2006.
crox 145-II, sequel van BASICS 2 in Abdij Maagdendale.
croxcard NR 37, TIP TOP (2005). Release mei 2006.
crox 188, BRAINBOX unit 2 en unit 7 (2006). Trio met Anton Cotteleer en Stijn Van Dorpe.
VERZAMELWOEDE, project in Abdij Maagdendale - april 2007.
Vroegste crox-Leusisme is het optreden van Dead Marcel in 1997 tijdens het festijn van openingsavond crox 67. Dead Marcel was een groepje met Michaël Borremans guitar, Leus op sax en een zekere Verberdt aan het drumstel. Tijdens dit optreden zorgt Hans van Heirseele voor een korte act de présence.
De eerste stap van leus op crox-territorium, als beeldend kunstenaar, volgt in 2005 meer dan een half decennium later. Hij neemt deel aan de eerste editie van BASICS 2. Eerder kwam hij oa in het programma van galerij EL aan bod; later volgt de selectie voor de Provinciale Prijs Oost-Vlaanderen en een project in galerij Foncke. Voor BASICS 2, de eerste editie, ensceneert Leus de diefstal van een kunstwerk. Concreet: hij maakt een werk in situ op de onderste legplank van een van de stapelrekken, maakt foto's van dit werk, verwijdert het werk en maakt tenslotte een tweede werk waarbij de verdwijning van het eerste werk wordt aangeduid.
Het werk, een gebruiksaanwijzing.
Volgende stap is een soloproject (februari 2006). Aan die tweede stap gaat de solo in galerij Foncke vooraf. Het project van Leus bij Foncke is amper te vergelijken met wat hij in croxhapox brengt. De kunstenaar speelt direct in op situaties en gebeurtenissen.
Later neemt Nicolas Leus deel aan de sequel van BASICS 2. Ongeveer in dezelfde periode is er de release van croxcard NR 37.
Eind 2006 is hij een van 18 kunstenaars die deel uitmaken van het eerste spoor van BRAINBOX.
In samenwerking met Anton Cotteleer en Stijn Van Dorpe staat hij in voor de eerste en de zevende unit.
Verzamelwoede. Project i.s.m. DKO Oudenaarde en C.O.R.N.E.L.I.A., april 2007. Zelfde locatie als de sequel van BASICS 2.
Nicolas brengt 8 specimen in van enkele van zijn verzamelingen - Reeksen van 8:
-postkaarten van Noordzee
-postkaarten van parken
-zwartebeertjes kunstpockets, onder andere Vermeer, Van Gogh, Renoir, Titiaan
-Modiano folio's met tekeningen van Le Tann
-oranje boeken (erotiek)
-Parijs boeken
-netstructuren (arceringen)
-verschillende kleuren visnetdraad (jutten)
-stukjes plastic (op strand gejut)
-zeepresten
-plastic zakken
-visitekaartjes met manager-variatie
-gerecycleerde lijncombinaties op witte ondergrond
-oudere sexblaadjes
Buiten serie is het doosje met de Gentse parken, een groen boekje met zinnen uit de literatuur waarikn het woord groen voorkomt (met rode correcties) en een cd met gesproken lexicon.
In totaal 17 verzamelingen.

crox 232, October 2007. Recent works, assembled in a series of small paintings and a group of 3 large ones. Especially in the smaller works, two of which are published as croxcards, Christophe Lezaire realises an astonishing texture and an unparalleled sophistication - related to the work of Johan De Wilde for that matter - turning each canvas into a small masterpiece. The painting is only let loose and set free when it has reached a pictorial completeness and when the refined technicity and the impact of the image have become one.  
Plasters on his own the walls of what is known as the 'large room'. Member of the crox team from September 2007; also sits on the selection committee or the artistic advisory group. 
publications:
card NR 39 - Charte (2006)
card NR 47 - reprint of NR 39
card NR 48 - Congratulations (2005)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'The grid is  blended in with the so-called representation. More or less as with the craquelures
on a panel. The lines of the grid point at noise, disturbances. They influence
memories, thoughts, the emergence of images
.' (Johan De Wilde, Particles p.62) A direct indication of the astonishingly virtuoso technique  JDW uses for his drawings.

lox

lox - nice - this name is kristel