encyclopedia

This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The entries have been mostly written in Dutch but quite a few have been translated. If you want the Dutch original, change your choice of language and go to the 'encyclopedie'.

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
valies

In de uit zink vervaardigde valies is een opening in de vorm van een kruis. In het kruis kan je dwars door de valies heen kijken. De kruisvormige opening is aan alle binnenzijden keurig dicht gemaakt. Het object maakt deel uit van het eerste solo project van Dirk Peers (crox 23, 1994), het tweede project in het souterrain van Aannemersstraat 54. Tien jaar later wordt het nog eens getoond tijdens een hommage aan de kunstenaar die in 2003 overleed.

Een van de valiezen van Joris Van der Borght (crox 131, 2004) is een replica van de valies die tijdens een mislukte bomaanslag op Hitler gebruikt werd. Het werk maakt ook deel uit van VERZAMELWOEDE (2007), het tweede crox-project in Abdij Maagdendale te Oudenaarde. Het ontstekingsmechanisme werd door een misthoorn vervangen. Eenzelfde misthoorn wordt gebruikt voor SIRENES, het 0110 project van Luc Tuymans (2006) waar Croxhapox aan meedeed.

Sinds 2006 vegetatief in de stockruimte: een valies van Thomas Broadbent. Wordt af en toe verplaatst. Staat in de weg. Enorm ding. In het karretje, want eigenlijk meer een karretje dan een valies, zit een deel van het werk Simulator.

Reistassen op wieltjes, zo gaat het tegenwoordig. Matt en Kevin van Talibam! (2011) hebben elk zo'n reistas bij waar meteen ook alles in zit wat ze nodig hebben. Net voor hij naar Europa zou komen had Matt een ongelukje gehad. Z'n linkerhand zit in een zwachtel, het sleuren en tillen van de reistas gaat met enige moeite. Het ding tillen kan hij niet zonder dat iemand een handje toesteekt.

Een valies via fedex naar de bestemmeling opsturen, is een peperdure aangelegenheid. Dianna Frid en Sonia Almeida blijven niet tot het project weer afgelopen is, dus wat anders dan het werk nasturen zit er niet op en dan hebben we ook altijd op te letten en goed na te denken vooraleer we de inhoud definiëren. Marktwaarde mag het niet hebben. Het was Broadbent overkomen. Hij had een pakje opgestuurd, met fedex, de inhoud ervan was voor een groepsproject bedoeld. In Zaventem hielden ze het tegen. We kregen het pas toen het project afgelopen was. Maar liefst een maand had het geduurd voor ze begrepen dat het object geen marktwaarde had of, waar het eigenlijk om ging, niet om die reden naar het Europese continent was opgestuurd.

van

van = Hans van Heirseele.

van has a lower case v. With a V it is one of the protagonists of Ada, the magnum opus of Vladimir Nabokov.

The person under consideration reduces itself to a preposition. A linguistic sum: van Heirseele minus Herr Seele = van.

Asserted at the end of 2002 by Johan De Wilde and till the end of 2009 the factual name of Hans van Heirseele. Ever since: Laura van.

Van Akoleyen, Stef

1991. crox 17, Copy Art, first edition, fotocopy art pieces, appearing in the streets of Ghent from May 1991. 
crox 18, En Passant 25 installation windows. Location 14: Oudburg 15.
Jozef Van Akoleyen, brother of (1), is involved in VZW Barbabelge, an artists' collective which created a series of remarkable and easily understood street and neighbourhood projects from ca. 1995, in the slipstream of croxhapox interventions. If I'm not mistaken Wouter cox took the initiative and was later on joined by a.o. Peter De Duffeleer who became the administrative and financial manager of Kunst Zwalm.

After crox 18 all we know about Stef Van Akoleyen is reported to be living in the South of France.

(1) Jozef is the brother of Frans, a very famous GP from Zelzate, a smallish city close to Ghent. Frans V.A. is one of the leading figures of a group of GP's inspired by left-wing politics and called 'geneeskunde voor het volk' [medecine for the people]. The group openly defies corporatist medical institutions and capitalist exploitation.

van Bergen, Thé

crox 70, Schilderkunst Hedendaags Belgisch - nov/dec 1997.

crox 159, solo project - December 2005. Paintings. Simultaneous with the second project of Jos Van Meerssche (crox 160) and a project by Stef De Brabander in the cube (crox 161).
Fragment from a conversation with Jan Debbaut (Schilderijen [Paintings], Ed. Internationaal Cultureel Centrum Antwerpen, 1984):
-JD: I seem to know that in the early seventies you were strongly influenced by the fundamental painting, particularly by the white paintings by Robert Ryman.
-TvB: As I said I arrived at a point where I realised the process I had went through meant I had step by step broken down the recognisable image into simple painterly elements which I used again to (re)construct an image.  -----
-JD: How did you give a new shape to that confusion after meeting with Rymans work?  
-TvB: I sought out new opportunities and I'm very conscious I didn't know what would be the final result or the final meaning of the resulting image. I was working associatively and experimented with all kinds of things. Useless things I left out and other, more fascinating ones I started to use over and over again. So the work got more and more repetitive. Technically, concerning the treatment of the oils, I went ahead quite uncontrolled, which created a problem with the substance matter. Oils left me at a standstill. So I switched abruptly to acrylics, avoiding those problems. Precisely the minimalistic use of matter that acrylics allow was attractive for my repetitive work. For years I painted endless series confronting one element - say, a dash - with a countermovement. Endless variations of layerdness. Moreover that seemed to fit into a kind of fashion; it attracted quite some attention. ----- Now the action of painting properly has become my core of attention. No longer the repetition of a toucher as in the serial works but the large gestures encompassing the whole canvas. That way, the resulting image gains formal coherence.  
Composition - which I had lost in earlier paintings and made me lose track of one of the historic qualities of classical painting - has found its way in by other means. 
Lots of considerations come about by practical ways now. I'm guided by circumstances because that's what interests me now. /1984/
'In the middle of the seventies Thé van Bergen question painting as a medium in its constituent elements. --- From the early eighties elementary signs and motives appear, being logical consequences of material form as well as intuitive shapoes or gestalts. A curved line becomes a bow or a gate and evolves into a head (or cup) later localised in a boat - all  of them suggested only by a few lines.   --- In the recent works () almost obsessionally repeated motives such as the gripping or giving hand with a bunch of grapes, the square or the branch, the eye of a cat or an inquisitor, legs and arms sometimes associated with ropes or hoops, hte head in the boat.' (Florent Bex; Thé van Bergen - au Paradis; Ed. MUHKA 2002)
Van Bogaert, Philip

>Open Deuren

De brochure opent met de slogan KUNST IN WOONBIOTOOP MET DE BUURTBEWONER ALS CURATOR. Het concept is afgeleid van eerdere projecten van Philip Van Bogaert (3D, KASK). In de brochure als 'regie' vermeld, beperkt Van Bogaert zich in praktijk tot die locaties waar buurtbewoners een performance plannen. Dat is een bord vol, het gaat immers om ruim een derde van meer dan negentig locaties.
Tijdens beide weekends is er een geleide wandeling met gids Philip Van Bogaert, elke dag om 14u30 en 17u. Vertrekpunt is locatie 1, De Griffel, een krantenwinkel.

Van Canneyt, Hilde

'Gesprekken met kunstenaars' [Talks with contemporary artists], is the blog of reviewer and critic Hilde Van Canneyt, aka the crox-column, started at the end of 2008. /see the link on our homepage/

Previously HVC worked for the local newspaper Zone 09 and wrote a.o. about Brainbox /unit 5/ and a project by Stijn Van Dorpe.
2006. Works and thoughts in progress. BRAINBOX - UNIT 5. (Eva-Maria Bogaert - Lieve D'hondt - Pieter Vermeersch)
2007. Obviousness versus randomness. Stijn Van Dorpe in Croxhapox.

van de putte, bob

crox 372, een project in de kubusruimte
mei-juni 2011

Spanbandjes, elastiekjes, schuursponsjes, penselen, acrylverf, wc-papier, verpakkingslint, wasknijpers, doekje, ballonnen, koffieverpakking, rietjes, gevonden doos en ballonnen, strijkparels, fluorescerende verf, canvas, confetti, impressionistisch landschapje, isolatiemateriaal, kaarsvet, scoubidou bedrading, blanco puzzel, blocnotes in 6 kleuren, post-it's en paperclips, okkernoot in bladgoud, vaatdoek, isomoblokken, bureaucratisch zelfportret, serpentines, een straatnaam, tape, en de verpakking, papier uit de papierversnipperaar van het SMAK, er aangetroffen tijdens de voorbereiding van inside installation, roest van kruiwagen, kauwgom, canvas op canvas, 100% afwasbaar, lettermal, kleefband en krantenpapier, olielandschap, enveloppes, KARTENSET, gedroogde acrylverf, keien, een machinegeweer, rode spuitbusverf, punaises, lijmpistool, vetkrijt, spieraam, een Tuymans (acryl), chipsverpakking, eikels, knikkers en ook nog de stenen van Zaza.

Drumperformance van Lieven, broer van, in de kubusruimte. Het drumtoestel bestaat uit twee (of meer) schilderdoekjes, strak aangespannen.
Een greep uit de familie- en/of vriendenkring: Petra, Barbara, Dimitri en Jenny, de mama, Dante ook, Martine, de moeder van Dante, Chris, geen familie Chris, Peggy van Anna, Juta en Iva, Sisi de dochter van Chris, en, wacht even, Lieven, en Carolus ook, Carolus ook, en Lieven is de vader van Dante, en Victor, dat is mijn zoon, zegt Bob.

Inge Braeckman (H-art 82, blz. 16): CONCEPTUELE UITVOERINGEN IN CROXHAPOX. 'Tot slot is er nog een ruimtevullend sculpturaal werk te zien van Bob Van de Putte, die met rietjes, sponsen, wasknijpers, rekkers enzovoorts aparte werken tot één installatie componeert.'

Van de Vondel, Eli (B)

Ciclic Records.
2008. TAGMOSIS 2008 at Croxhapox. Friday 19 and Saturday 20 December. A project by Mahaworks and Ciclic Records.
Antoine Prawerman (PO), bass clarinet. Giovanni Barcella (IT), drums performance. Alda Snopek (BE), a video presentation. Monika (DE), video presentation in the cube room. Lazara Rosell Albear, dance and percussion performance. Jan Van Ryckeghem, video's. Nan-Ping Chang (TW), performance, a duo with Eli Van de Vondel on guitar. Juan (ES), dance.
2009. Boekvoorstelling Majuskel, Johan Joos. Locatie: Poëziecentrum Gent. Gitaarsolo van Eli.
Zennestraat 17, Brussel. Actions by Mahaworks and CiclicRecords.

Van den Eeckhout, Frank

One of the founding members of Croxhapox vzw, a few months after the actual start of the project.
Takes the initiative for the preparation and the production of 'En Passant' (1991), a shop window project in 25 locations in the city centre of Ghent. Quits at the end of 1992, because a few months after the failure of Signos also KNUTS turns into a disaster. Involved in activities for a short time in 1995 after having laying low for quite some time. Returns to the board in 2006. Corporate manager from September till December 2007. Appears not to be in line with the artistic management and the crox-team and leaves again.

Van den Eynden, boris

A Group Show curated by RE: (september 2010). W. Wolkman, alter ego van Boris Van Den Eynde, anderhalf jaar eerder met De Overneming als meneer Van Den Eynde (en Cremers, en Behaegel) present in croxhapox, verzorgt de publicatie van het gastproject. A GROUP SHOW. EEN SUBJECTIEF - OBJECTIEF SPECTRUM. Dat staat bovenaan het vouwblad dat als omslag dienst doet. In het Engels staat het er ook: A SUBJECTIVE-OBJECTIVE SPECTRUM. Om te verduidelijken hoe het boekomslag/poster/vouwblad tot stand kwam, staat er ook nog volgende tekst: 'W. Wolkman verbleef tijdens de werkweek van 'A Group Show' (van maandag 30 augustus tot vrijdag 3 september) vierentwintig uur op vierentwintig in de tentoonstellingsruimte. Tijdens deze periode nam hij zich voor om alle onderlinge bewegingen van de kunstwerken, kunstenaars en curatoren eigenhandig te registreren. Hierbij was de uitdaging om deze tijdelijke 'ruimtelijke dialoog' zo objectief en precies mogelijk vast te stellen en te noteren. Het resultaat van deze door zichzelf opgelegde opdracht vertaalde zich in een reeks nuchtere data. Deze golf aan gegevens werd op zijn beurt verbeeld in een treffende en betekenisvolle grafiek. Wat hier zichtbaar wordt is een transciptie die er naar streeft om vanuit het geheel de relaties tussen de delen bloot te leggen en aldus het vervliegende spook dat 'Ontmoeting' heet van een gezicht voorziet.' /During the workweek of 'A Group Show' (from Monday the 30th of August until Friday the 3rd of September) W. Wolkman spent his days and nights non-stop in the exhibition space. He decided to personally register all the relational movements of the artworks, artists and curators during this period of time. The main challenge was to capture and record this temporary 'spatial dialogue' as objectively and precisely as possible. The result of this self-imposed assignment was tranlated into a series of plain data. Afterwards this wave of information was represented in an accurate and meaningful infographic. What is visible now is a transcript that strives to expose the relationship between the parts, starting from the whole. Thus it provides the fleeting specter called 'Encounter' with a discernible face./

Op de ommezijde van de uit twee glossy A1-bladen gekonterfeite, losbladige omslag (vouwblad/boekomslag/poster) staan foto's. De catalogus zelf (het formaat ervan is tussen A3 en A4) bevat teksten van Hans Theys, Joachim Naudts, Egon Van Herreweghe en het RE:-collectief.

De Overneming (crox 302), presentatie op woensdag 29 april 2009, in de hall van de croxruimte, van De Onderneming, een project van Jesse Cremers en Boris Van Den Eynde, zij lijken als spil te fungeren, en een half dozijn bendeleden: meneer Behaegel, meneer Vissers, mevrouw Niks, de heren Van Speybroeck en Van Goethem en stagiair Devos.

29 april 2009 (fragment uit de crox-box):

"Vandaag hebben we DE ONDERNEMING op visite, een initiatief van de heren
Van Den Eynde en Cremers. Ook Behaeghel is van de partij. Binnen De
Onderneming heeft hij geen specifieke en tegelijk toch een heel erg
bijzondere functie: hij kijkt toe. Als alles naar wens verloopt, heeft
Behaeghel niets om handen. Als het fout loopt evenmin: in het ene geval
komt Van Den Eynde met het antwoord en in elk ander geval reikt Cremers
de oplossing aan.
Na tal van hilarische interventies is er een lezing
over Bore Out, de tegenhanger van het Burn Out syndroom. Vooral wie
jarenlang onder zijn niveau werkt, heeft er last van. De symptomen zijn
ongeveer dezelfde als die van Burn Out. Drie sprekers wagen zich aan de
tekst, eerst de lijzige Meneer Cremers, dan de driftige en dictatoriale
trekjes vertonende Meneer Van Den Eynde, dan Cremers senior (een
vertrouwde stem voor wie met het erfgoed van cultuur op televisie
vertrouwd is) en tenslotte Meneer Van Den Eynde die de oplossing
voorleest. Na de lezing is er een muzikale entre-acte met de Janis
Joplin machine - gitaar en vocals, de vocals zijn die van Meneer Van Den
Eynde, eigenlijk - en Mevrouw Véronique De Cock, naakt, op percussie
met vuilnisbak.
Mevrouw Niks zorgt voor broodjes en ingenieur Van Speybroeck geeft een demonstratie met de plotter DXY-990 van Roland.

Een
van de verzoeknummers is een optreden van Reg Carremans voor de
verandering ingeleid door het Bolus Trio van kunstpaap Fabre & Coke:
Fabre met z'n kop in een toiletpot, grommend, gillend.
'Carremans zit diep,' merkt iemand op.
En Van Den Eynde (gevat): 'Carremans zit vast.'

Cremers,
Niks, Behaeghel, Van Speybroeck en Van Den Eynde nemen de laatste trein
richting Antwerpen. Vadim is bezig in de brainboxruimte, experimenteert
met licht- en beeldprojectie."

Van Den Heuvel, Fritz

> inmiddels

[Visual artist, contributed to the short lived crox magazine Inmiddels]

Van der Borght, Joris

2005. crox 130, SACRE BORDEL. Instalraam, Onderstraat 26.crox 131, SACRE BORDEL. Second project in the room in the front. Retrospective presentation where JVDB collects, for the first time under the name of J. Van der Borght, the works of all his alter ego's. During opening night we have soup and a concert by The Singing Painters, without Merlyn Paridaen for a change.JVDB joins the crox-team and the Board. From the start he takes care of the business side. For the progressive expansion of our activities, his input is essential at all levels: logistical, programmatical and financial/administrative. Head of administration and finance from 2005 till the Summer of 2007. As head of logistics, he is responsible for all reconstructions and infrastructural adaptions which happen during that era: kitchen and inventory room construction, building walls and taking walls down, making repairs. He constructs a wheeled work bench (a crox first!) and assists in the acquisition of practically all the stuff we need at that time. He even takes pity on the books and the administration. Devising budgets, balance sheets and, as he puts it, governing the shop's purse like a good husband. Programmatically, one can discern an important shift towards projects of a more ideological character during his reign.Participates, under alias NGIP, in crox 145, first edition of Basics 2. Takes care of the catering (drinks). Films 444, the performance by  Nan-Ping Chang (TW). Finds two old slide projectors which he couples electronically - a boon for crox 151, the project of Evert Defrancq.

2006. crox 164, BAF, Belgian Art Foundation. Installation window, location Onderstraat 26. First project by Dr. Al.If, the ideologist of his many alter ego's. Publication of Nothing To Tell, very limited edition. Consecutively a project in the cube room under the same alias: BAF. Participates in the sequel of crox 145, again as NGIP. In the back room, the room at the end of the corridor, an inventory room is installed. In Summer, the kitchen and the toilet are refurbished. Coordinates the projects of Boris Van Acker (crox 181) and  Jamez Dabramski Dean (crox 185). Round about the same time a madman's ride to Zaventem is undertaken, go and return, with two cars, JVDB driving his red sagwagon, van driving the other vehicle, to pick up Dianna Frid and  Debra Tolchinsky. CarianaCarianne joins the duo a bit later. Financially one of the most daring combinations of projects of that era. van and JVDB conceive the first edition of Brainbox, October-December 2006. Joris constructs the BRAINBOX neon sculpture which ever since has moved around the place: from media space to hall and to cafetaria.  

2007. Coordinates crox 195, a project by VeDeZe. Assists in the logistics of crox 200, Plooibaar Landschap [Pliable landscape], a project by Wouter Decorte, and in crox 208, MA solo, a performance by Emilie De Vlam where we needed to lay our hands on a functioning photocopying machine. One of the most draconical and hilarious squirmishes was the removal of a project by Dirk Zoete. 3 tons of concrete are to be removed. See: Timetable, May 2007. Croxhapox is temporarily turned into a mice's brothel. Thanks to Zoete's breadcase. JVDB participates in Verzamelwoede, the second project in Abdij Maagdedale, Oudenaarde. Together with Bart Vandevijvere he coordinates the Franco-Belgian project, August-September 2007. Construction of the office, which is at the same time his last exploit as member of the crox-team.  Early in September 2007 he leaves the board. Takes care of the budgets and the books till the end of 2008. 

Member of the General Assembly of the Association and as allways a very much welcomed guest at opening nights.

Van Dessel, Kris (B)

2010. crox 345. Paintings. Project in the room at the back of the corridor. During the project the room is used as a set for Bloed over water [Blood over water], a film by Mira Caroen studying at Narafi in Brussels.

Van Dijck, Hannelore (B)

2011. crox 360, REINHEIT. Project in the cube room. Drawing in charcoal on the wall. The execution of the work takes Hannelore Van Dijck two weeks. A ritual of charcoal: blue overalls, dust mask, applying the geometrical structure to start with, it looks as if it is enlarged drawing paper, than, gradually, filling it in with themes based on bathroom tiles. It explains the title: Reinheit [Purity, cleanliness]. A devastating work according to Adriaan Verwée who says that it is according to his opinion, the most interesting presentation that ever happened in the cube since 2005. Of course opinions can differ. It is remarkable that the charcoal dust remains in the room and that Hannelore doesn't care if someone per chance wipes out a small fragment of the (non-fixed) charcoal drawing: its gradual disappearance is part of the presentation. 

crox-box Sunday 6 March 2011

In the cube room Hannelore Van Dijck has started working on her situ project. Bleu overalls, stiletto heels, dust mask, charcoal on the bare wall.

11 March 2011

Hannelore Van Dijck working in the cube. Loads of tape. The tape ends up in a large ball on the floor.

20 April 2011

'What is the first word that comes to mind right now,' I ask Sabrina.
Blanc, she says. Tht is the first word she thinks of. She says it without thinking: blanc.

First and last have a relationship which can't be caught in words. One does things for the first time, one does them for the last time. 

Does a person say the first word, without thinking about anything in particular, or do they think about what they could have said? And than, they don't know anymore. They ponder the question, think it rude or start thinking about a word and that is unfair. 

Sabrina answers without thinking. Blanc, she says.

C'est quoi le premier mot que tu penses, I asked. Blanc, says she.

Matrass, said Sandrine, who was dragging a matrass around. Dust, says Hannelore, who is working in the cube room.

Van Geluwe, Johan

Participates in the En Passant project (1991) and contributes one of the most imaginative works.  Venue 11 is the shop window of the basement of the Poëziecentrum [Poetry center in Ghent], at that time in Hoornstraat, close to Bloch's bakery [a famous and much loved landmark in the inner city, closed and sadly demolished in 2008].

In one showcase there is a laurel wreath, in the other a death wreath.
Van Ham, Tim

2006. crox 162, installation window. Location Onderstraat 26.
crox 163, ARMEE LEGER. Group project. Bas Decaluwe: film. Wouter Feyaerts: objects. Christophe Engels: photos and small objects. Thomas Campaert: collages. Tim Van Ham: paintings.

Van Herreweghe, Egon

A Group Show. Guest production, September 2010. ----> RE:
RE: is an initiative of Maarten Dings, Joachim Naudts and Egon Van Herreweghe.

From Transcriptie 1 /woensdag 8 september 2010/. The adjectives E uses:

Photografic. Evident. Select. General. Strange. Evident. Right. Right. Evident. Right. Non-evident. Young. Large. Narrow.

The verbs: Be. Go. Reframe. Shall. Can. Say. Present. Can. Make. Be. Find. Make. Be. Be. Make. Mean. Think. Work. Become. Be. Sluipen (in). Take care. Close on into. Be. Be. Be. Become. Can. Say. Have to. Do. Be. Be. Be. Be. Frame. Move towards. Be. Make. Be. Make. Think.

From Transcriptie 2 /woensdag 25 augustus 2010/. The adjectives E uses:

Important. difficult. Static. Fluid. Rigid. Concrete. Exciting. Multi-talented. Expressive. Difficult. Utopian.

The verbs: Be. Can. Be. Fetch. Have. Have. Connect. Have. Go into. Be. Be. Discover. Have. Considering. Be. Go. Make. Be. Lead. Start from. Get. Say. Be. Be. Be. Need. Think. Can. Talk. Need. Can. Present. Mean.

Van Het Groenewoud, Raymond

Solo performance at opening night of crox 40 (Dirk Peers & Ruth Mentens), March 1996.

His name is for abvious reasons not printed on the invitation, which doesn't keeps hordes of zombies of invading the basement - the equivalent of a full house, so to speak. Guido De Bruyn records the performance on video.  Raymond sings a.o. 'Meisjes, 'Aan Zee' and a newly composed song dedicated to Ruth Mentens.

 

[Raymond Van Het Groenewoud is something of a local pop star. Girls swoon, men feel impotent. Overall he's just a jerk - my opinion - note by the translator]

Van Hoorebeke, Ada

2009. Temporary City Berlin. Coproductie: Flachland Kunstverein, Lokaal 01 and Croxhapox. A project by Nele Tas and Ada Van Hoorebeke.
2010. crox 325: Eternal Hunting Grounds + Eternal tape sound L. R. J. Martens.
crox 339. Installation window, location Onderstraat 26.
2011. AVH and L. R. J. Martens produce a double lp (no crox-production) in which the Eternal tape sound serves as a starting point.

crox-box 12 January 2010

At first there is a call from Ada. She's busy in the large room at the back and /understandably/ is freezing.
Explain how to get the footstove going. First one has to turn the knob from the butane bottle and don't throw some match on the open grill. 
Repet: it's a bad idea to throw anything burning on the open grill. Neither is it advisable to turn the black ignition button. Just press it, I explain, and hold a burning match or better a burning piece of carton close to the grill. Blue flames will instantly burst from the grill. Keep the button pressed for some ten seconds. And make sure you don't burn your buttocks.

At the back of the corridor is a small chair and on the chair a laptop producing a yearning nosey sound that could well be music. 

Paper rolls, bamboo, a purplish-pink shoulder bag, whitewashed drawing sticks, the Dewalt sawing machine, spray cans, a paint roller and Ada herself wearing red trousers, a dark blue sweater and with a colourful shawl round her neck.

Thursday 14 January 2010 In the office, Ada sits in front of a laptop.  

van Imhoff, Saskia Noor (NL)

 

2010. A Group Show,
curated by RE:

Work in situ.

 

crox-box Wednesday 25
August 2010

 

Ann on a bike and Saskia Noor on eggs. She's wearing a blue suit, sprinkling white powder on the workfloor. The blue suit reminds one of Linus who was wearing it when he carefully applied the walls, until then brick red, with a layer of white paint in 2005 of 2006. Later on Linus was the possibly or not fictional alter ego of the De Wilde, Morrens & Denys firm during the third phase of the first edition of brainbox fase, October 2006. It could have been Nicolas Durand's apparel. The white powder is fire extinguisher stuff. It feels extremely soft
as if almost weightless and is spread by Saskia Noor over the horizontal right hand upper part of a construction in the form of a T of a set of elements exposed flat on the floor, an elementary act she has been performing more often. The anchoring point of the presentation is an oblong pit. 

 

Maarten takes pictures.

 

a set of elements positioned on the floor in the large room (a)

a slide projector

a black egg-form /ovaloid/ the first breaking point of bunch of light

two upright pieces of metal of about more or less 2 decimeter, second breaking point of the bunch of light

two indented pieces of wood and Grégory's little chair, third breaking point of the bunch of light

 

Saskia Noor extremely carefully crosses (b), a set of elements, each reduced to an AR size, together making up the horizontal leg of the T.

 

the bunch of light from a slide projector reduced to a4

a stash of a4s

a glass plate

a white egg-form and two horizontal supports

a blanket

glass panes the size of an a4 and a4s

small, square pieces of wood

some mdf the size of an a4

the lid of a drain

(b) A second series of elements, orthogonal to the first. Here too, a slide projector

paper, wooden blocks

felt

a piece of mdf to the size of an a4

the projection of what appears to be a mountain range, sharp

on the side of the stash of a4s

the stash is about ten centimeters high

less crisp at the next obstacle

 

'It feels as if i am in a performance,' says Saskia Noor.

 

The conversation turns to Georges Perec and  The Poetic of Spaces by Gaston Bachelard. There is another presentation in the cube space.

On Maarten's laptop we watch a fragment of Gerry, a movie by Gus Van Sant with Mat Damon.

Van Impe, Antoine

2007. crox 215. Een Luiks trio: Antoine Van Impe, Marie Zolamian en Yannick Franck. Presentatie in de zaal die aansluit op de corridor. In de corridor filmt Antoine een performance, werk waar hij enige tijd later een concours mee wint: met boog en pijl schiet hij een licht gevende lamp, die met een kabel van dertig veertig meter op een stopcontact in de hall aansluit, door de verduisterde gang. De video wordt in de corridor gepresenteerd. In de grote zaal, in de hoek waar Marie een muzikale kijkdoos plaatste, is een presentatie met ronde gaten en aanverwante dingen. Er is een hamer met een lang, houten handvat en een kooi met een geometrisch-abstracte kanarie en op de vloer, wat het meest in het oog springende werk is, staan bureaulampen in een kleine cirkel bijeen. La conspiration des lampes.

zondag 27 mei 2007 (crox-box, fragment)

II. Pas respecter les mesures.

Hauteur du marteau: 3,5cm.
Alongement: 204cm.

La conspiration des lampes - le vide à un diamètre de 60cm.

Distance de la projection, vue du côté spectateur, sur un rectangle légèrement paint moins blanc: 50cm.

Distance de la tête du marteau vrai jusqu'à la tête du marteau faux: 76cm.
Distance autrement dit: Rivière. Rivière autrement dit: Maison.

8
x 6cm - plus ou moins le format - délicat, un format délicat - un
format en souriant - le format de les peintures de Marie Zolamian.

Les marteaux pour se promener ont eux-mêmes une longitude de 220cm.

La distance entre le chair à gauche et le chair à droite n'est pas plus que 6m40.

Le trou du bassin blue: un diamètre de 34cm. Le trou coincé entre les jambes d'une fille inconnue: 6cm. Ouverture.
Les haut-parleurs ont un diamètre de 17cm. La distance du bruit.
Les mesures d'un cage: 47x35x36cm.

Le déplacement d'un chair. La mesure n'existe plus.

2008. crox 277-3. Brainbox, tweede editie, unit 3. Is samen met Maud Vande Veire en Honoré d'O.

Van Istendael, Geert

A remarkable contribution to the never realised KNUTS project. See >KNUTS.

Van Jole, Gwendolin

2011. MANIFOLD, a theatre project by Sandrine Verstraete. Van Jole embodies the third part, an action in Thomsen space.
Previously she also was one of the performers during the Vijfgangenmenu 003 [Five course menu 003], a project in residence by Klaas De Roo.

crox-box /fragment/

brug
Hoeveel keer zou Gwendolin die brug al gedaan hebben? Hoeveel keer sprong ze over een beekje? Stel je voor, zegt ze, dat je in je leven maar 40 miljoen stappen zetten mag. Na de 40 miljoenste stap mag je geen
stap meer zetten. Doe je het toch, dan val je dood omver. Wat je wel zou kunnen, dan, opper ik, als je je stappen keurig bijhield tenminste: kruipen. Na de 40 miljoenste stap kruip je door het leven.

Van Kerckhoven, Anne-Mie

1997. crox 70, Schilderkunst Hedendaags Belgisch.

van Leeuwen, Sjoerd (NL)

2011. crox 367. Daniël Kinet: the first aviator to reach Untröst. Performance, zaterdag 30 april.

crox-box zondag 19 juni 2011

Tijdens een lezing gaat Sjoerd van Leeuwen uitgebreid in op de
heroïsche lotgevallen van Daniël Kinet, de eerste vliegenier die boven
Belgisch grondgebied om het leven kwam. Het doet me aan Blake denken,
een van de personages uit het werk van Edgar P. Jacobs, zoals hij daar
zit met z'n rug naar het publiek aan een tafel die tegen een muur
geschoven staat. Van de voorwerpen op tafel herinner ik me eerst en
vooral de schrijfmachine. De keurig behaarde bovenlip en de gulzige
zorgvuldigheid waarmee van Leeuwen aan het pijpje lurkt, de débardeur en
het keurig gestreken hemd, en misschien ook de tijd die hij neemt om
tussen de strakke volzinnen door onverwacht lange pauzes te nemen, dat
alles versterkt het beeld dat ik, zonder dat dat overigens de bedoeling
was, in een van de vele delen van de autobiografie van Blake terecht
gekomen ben terwijl ik van alle aanwezigen ongetwijfeld de enige ben die
het zorgvuldig en uitvoerig aangebrachte thema als zodanig
interpreteer, een autobiografische notitie. De contouren van Daniël
Kinet en de contour van van Leeuwen gaan vloeien, er komt een nieuwe
vorm die uit het grillige in elkaar vloeien van twee verzamelingen
voortkomt en tijdens de lezing, wat ik na elk zwijgen sterker aanvoel,
is het uiteindelijk Blake zelf die het woord gaat nemen, waardoor het
autobiografischer wordt dan het bedoeld is. >autobiografie

zaterdag 30 april 2011 /notitie/

Sjoerd van Leeuwen, performance
25 aanwezigen
S aan een tafel onder een foto
bureaulamp lurkt aan pijpje
microfoon English spoken
foto 8 x 8 = 64 elementen
videoprojectie van afval op braakliggend terrein
diagonale opstelling
6.12 am Kinet is now halfway his flight
6.15 am Kinet bevindt zich boven de Brugse poort
6.19 am landt op terrein aan Muide
7.05 am takes off again vliegt richting Oostakker
7.20 am S lurkt met luide halen aan het pijpje Kinet takes another break
and examines the fragile engine
9.32 am Kinet is ready to make a final test flight towards Ostend
last words spoken, some days later and with a weak voice: au revoir

Van Loo, Sofie

Auteur van Over het bedrog van het gezicht, de leegte en de grenzen van de ruimte van de representatie (2005), tekst voor het coöperatieve project van Alda Snopek en Els Soetaert (crox 139, april 2005).

Reductie van de tekst van Sofie Van Loo tot 2 x 14 zinnen.

/1/

1/ Ze benadert de ruimte vanuit de optische illusie.

2/ Maar ook haar lichaam blijkt over een bedriegelijke, dubbelzinnige aard te beschikken.

3/ De reële grenzen van de ruimte worden door deze videoprojectie gemanipuleerd, subtiel verlegd en schijnbaar veranderd.

4/ Een hand scheurde lagen behangpapier van het gezicht, maar kwam nooit tot de verlangde kern, namelijk wat achter de muur, achter het beeld van deze al lang overleden vrouw en het door de videoprojectie bedolven, verstarde gezicht van de kunstenares kon zijn verborgen.

5/ De acties lijken erop gericht de besloten illusoire ruimte te verbreden, te verlengen en open te maken.

6/ En welke ruimte ligt er achter de opengemaakte ruimte?

7/ Het is alsof al die handelingen moeten worden gedaan om het publiek (en/of de leegte) opnieuw in de ogen te kunnen kijken.

8/ In haar talrijke fotos zijn gaten, spelonken, holten, volten en schijnopeningen te ontdekken.

9/ De schijnbaar logische opeenvolging van deze reeks handelingen doet vaag denken aan de opbouw van een tekenfilm of komische film.

10/ Gezichtsbedrog of het bedrog van het gezicht?

11/ De ruimte deed haar denken aan een lege doos, de leegte die zij transparant wou verpakken in dozen.

12/ De performer bevindt zich naakt tussen deze dozen van leegte.

13/ De kunstenares wil gewonde, verwaarloosde en kwetsbare plekken opnieuw van een voelende >huid voorzien.

14/ De leegte die mensen van elkaar scheidt.

/2/

1/ Kan je de leegte verpakken zonder dat ze luchtdicht, maar net leefbaar wordt?

2/ Het publiek kan het niet even snel opnemen in het voorbijgaan, maar moet er zijn tijd voor nemen.

3/ Een doodlopende gang en een afgesloten ruimte kunnen een mens doen terugkeren, gek of juist inventief maken.

4/ Is het de geprojecteerde, pulserende ruimte die inwerkt op de geprojecteerde performer of de geprojecteerde performer die invloed uitoefent op de geprojecteerde ruimte?

5/ Het verlangen om achter de muur te willen kruipen, doorheen de muur te willen gaan, suggereert niet alleen de omgang van de verlegen mens met een confronterende wereld, maar ook de zoektocht van een nieuwsgierig iemand die de muren van dubbelzinnigheid en contradicties wil verkennen.

6/ Wat vernauwt en verbreedt de blik?

7/ de leegte is immers ongrijpbaar,

8/ Anderzijds lijkt de installatie door zijn coconachtige structuur het origineel of de bron te suggereren, waaruit de tafel, de stoel en ook de kunstenares lijken te zijn voortgekomen.

9/ Transparant maken betekent lichamelijke nabijheid creëren, zonder de huid of het oppervlak open te leggen of weg te nemen.

10/ Parafraserend op de natuurkundige definitie van transparantie kan worden gesteld: (het is)

11/ De leegte die mensen van elkaar scheidt,

12/ de moeilijkheid om contact te leggen, zich te verbinden met de andere, het zich (volledig) willen terugtrekken en dat verlangen weerstaan of de onmogelijkheid en zelfdestructie daarvan inzien, het willen doorwerken in een ander persoon en de ruimte, het willen schemeren, maar ook werkelijk licht geven, de energie willen vinden om de agressieve blik van de andere te overleven,

13/ De kijker kan haar wel gedeeltelijk waarnemen, maar niet aanraken.

14/ Ze raakt het huidoppervlak van de leegte aan, die kijker en performer van elkaar scheidt.

Van Looy, Anna

1996, Open Deuren. -->Baro

Van Meerssche, Jos

Van Meerssche's work is characterised by a hyper-expressionistic brutality. Nobody else could have painted those works; at he same time it is an oeuvre that doesn't go with the flow of modernisms or similar ism-less delicacies. Without openly flirting with the oeuvre of the French-Polish Jew, the work is connected to Soutine's - an extremely urgent expression not driven but anything than the love of painting.  

 

crox 110, BASICS 1 - 2003. Drawings.

crox 116, solo project - March 2004. Paintings.

crox 160, solo project - December 2005. Paintings.

Verzamelwoede (2007).

 

From the end of 2004 member of the general assembly.

 

 

 

Van Parys, Simon

2010, June. End of year presentation.
2011, April. Short residence, taken as presentation. Straight from the workshop: turbocharged! series. Coincides with residences from Johanna Van Overmeir, Joris De Rycke and Sjoerd van Leeuwen (NL).

Van Ryssen, Stefaan

In 2008 Stefaan Van Ryssen and Luc Derycke join the crox board. Stefaan makes himself known almost immediately as permanent collaborator and owes his reknown in crox at first mainly to his activity as Talkative Barman. From 2009 he is responsible for managerial coordination of the activities, resulting in Autumn 2009 in a coordinating group with a.o. Frips and Marc Coene. In 2010 the board is somewhat reorganised and Stefaan Van Ryssen becomes chairman, following, in the chronology of chairpersonalities after Hans van Heirseele (1990-1999, 2001-2005), Kristel De Buck (2000), Sjoerd Paridaen (2006-2007, 2008-2010) and Frank Van den Eeckhout (Autumn 2007), chairperson number 5. Set the translation of the crox-encyclopedia into English as a goal for himself, a humongous task he sets to at the end of 2009. Halfway through 2010 the first bite of translations goes online.