This encyclopedia offers a splendid and wildly recommendable insight in the world of Croxhapox, combining trivial pursuit and serious matter. The file has been written in Dutch, its main corpus for that reason is in Dutch language. In the future we may have the opportunity to offer a fair and readable substitute, being (a) the Dutch original, and (b) an English translation.
Hier is de meest bekende of althans helemaal bovenaan vermelde Bruno K. (zoekresultaat 1) de Zweedse dichter Bruno K. öijer (1951), waarover een zekere Hans Kloos (zoekresultaat 2) het volgende schrijft: 'De vriend die me had meegetroond, mompelde dat de bleke jonge dichters zich stuk voor stuk uitputten om op Bruno K. öijer te lijken.'
Kunstenaarscollectief: Jelle Clarisse, Samir Boudia, Sarah Dhont, Sven Tassaert en Tuur Delodder.
Samir duikt in 2005 in het programma op: crox 143 /een solo project in de grote zaal/ en ADMINISTRATION, crox 153, een instalraam op de gebruikelijke locatie, Onderstraat 26.
Tuur combineert TANKGARAGE, op een externe locatie in Zelzate, met een documentaire presentatie in de croxruimte, crox 148 (2005) en is betrokken bij pogingen om een project van Tazro Niscino van de grond te krijgen.
Sarah en Jelle hebben een gezamenlijk project in 2008, crox 242.
Als KAMP nemen ze deel aan BASICS 2 (de sequel in Oudenaarde, 2006), Verzamelwoede (2007) op zelfde locatie en Brainbox2 (2008-2009) waarvan ze het uitgangspunt formuleren, een tot in de kleinste details uitgewerkte kunstroof. 't Begint meteen goed als ze met het voorstel op de proppen komen om de artistieke directie als performer in het project te betrekken. De uitgekiende en museale presentatie blijft als een knipmes van Damocles boven de voortgang van het project hangen ook al omdat de presentatie als een af en onaantastbaar eindproduct oogt. De tweede en de derde unit verslikken zich in het product en hinken op uiteenlopende wijze achter de feiten aan.
Alle leden van het collectief studeerden Multimediale Vormgeving aan het Kask, op het moment dat die afdeling nog 3D heette.
De hechte band met de Gentse Akademie (Hogeschool Gent) ontstaat eind 1990, enkele maanden na de eerste stappen van Croxhapox vzw. FF brengt Daniël Libens (crox 11) en Sjoerd Paridaen (crox 13) aan. Sjoerd is aanwezig tijdens een werkvergadering mbt het Signos-project (1991). Het klikt meteen tussen Hans en Sjoerd. Toch blijft het wachten tot eind 1996. Op dat moment treedt Sjoerd Paridaen toe tot het crox-team, en dat zorgt zo goed als meteen voor een verbreding en verrijking van het programma, rechtstreeks gelieerd aan de afdeling 3D. Volgende studenten van of connecties met 3D komen in het crox-programma aan bod: Griet Musschoot (1997), Tomo Savic-Gecan (1997), Ward Denys (1998), Jan De Cock (1998), Michiel Van Cauwelaert (1999), Lucia Flores Saura (2000), Marta Vera (2000), Sonia Almeida (2000), Katrien Hofman (2003), Wouter Decorte (2003), Samir Boudia (2005), Final Detail (2005), Tuur Delodder (2005), Leentje Vandenbussche (2006), Fia Cielen (2006), Jelle Clarysse (2006), Sarah Westphal (2006), Jamez Dabramski Dean (2006), Boris Van Acker (2006).
Wat niet in de papieremmer terechtkwam.
Beste Kristel & Hans, Hierbij vooralsnog het boekje mijn klein verhaaltje, waarover sprake was. Laat me weten hoe jullie het vinden. Vriendelijke groeten. (Marc Maet, 1998).
Jan, Ik ben heel even postkantoorwaarts. Hier terugwezen rond 13u30 is het voornemen. Heb je iets leuks te vertellen. Hans
Toch niet over de noodzakelijke domheid van naar een postkantoor waarts te trekken op een constitutioneel middaguur? Groeten Jan tot straks. (Jan De Cock, 1998)
Beste, het is 21u30 maar helaas niemand hier ik kom morgen voormiddag zeker mijn gerief ophalen sorry voor de late opkuis van de tent! Ward Denys - Ik hoop dat dit geen problemen veroorzaakt voor de volgende tent. (1998)
Hans - I am not sure I understand the floor plan - can you send another with the downstairs highlighted in colored ink? Best wishes! Wendy Hirschberg (1999).
DAG CROXHAPOX Heb je mijn briefje ontvangen. In De Morgen gelezen. Graag snel adres/tel/fax van Jan De Cock. Ben thuis van (kinder)nacht. Luk Lambrecht (1999).
Hans Ziehier de coördinaten van TIJD/CULTUUR en de rest vd wereld Ik heb nog gefaxt naar Knack, T/C, De Gentenaar e.d. Johan (Johan De Wilde, 1999).
CRISTAL we will come back tomorow if you need anything call us BIG KISS Sonia/Marta/Lucia xxx (Sonia Almeida, Marta Vera, Lucia Saura, 2000).
Christel, Ik kom morgen om een langere verlengkabel voor de video te plaatsen. (kan je nog een beetje retoucheren boven het gele schilderij is een gat. Dank u. Groetjes, Lucia. (Lucia Penninckx, 2000)
Dag Kristel! Als bijlage het resultaat van ons werk. Ik hoop dat het mooi wordt. Laat iets weten! Luk Lambrecht (2000).
THOMAS, CALL A TAXI. maart 2006
Beste Tinka, ik dacht dat je hier ook vanmorgen ging zijn. Ik heb alles gedemonteerd (uitgenomen man). Wil je alles zo laten staan (fragiel werk + dit zijn droge plekjes). Ik kom straks nog eens langs om te kijken of je er bent. Anders tot morgen. Ik ben hier dan tussen 10.00-13.00u Maud - maandag 10 april 2006
THIS CONTAINER CAN BE USED FOR THE ARTWORK OF EDWARD MONOVICH and WILLIAM POWHIDA.
-Powhida - 2 DRAWINGS (take out of frames) 23 x 30
-Monovich - 3 COLOR WORKS ON PAPER / BOARD
TO BE SENT TO: LARRY WALCZAK
143 N. 7th ST.
BROOKLYN, N.Y. 112111
U.S.A.
NOTE: THIS CONTAINER (WITH ART) SHOULD BE PUT INTO ANOTHER BOX WITH PACKING BEFORE IT IS SHIPPED TO U.S.A. (april 2007 - Larry)
HANS, Ik ben hier geweest Dinsdag met studenten. Enkele vragen:
*Kan je ervoor zorgen dat de kaartenstaander niét in de gang staat? (maar naast deur v. Stief) lijkt pietluttig, maar belangrijk voor mij als opener!
*kan je de bureaulamp + projector zeker opzetten? Stond vorige week niet aan
*AUB licht (algemeen) in de gang uit. Alleen TL's
*Ik breng factuurtjes nog binnen voor hout,...
groeten, Peter (mei 2007)
crox 25, februari 1995. Werk uit het atelier van Johan Vanneste, leerkracht van de Machariusschool in de Dendermondse steenweg. Openingsrede is dit keer een vocaal trio, parlando; Hans, Kristel en Guido lezen gelijktijdig het openingswoord, waarbij de een net iets vlugger of trager spreekt dan de ander. Een greep uit wat de pers over crox 25 weet mee te delen:
KINDERTEKENINGEN OM TE ZIEN. In de galerie van Croxhapox, waar normaliter volwassen en 'serieuze' kunstenaars tentoonstellen, loopt tot 12 maart een schijnbaar onschuldige tentoonstelling. Zesentwintig kinderen van de Machariusschool (Buitengewoon Lager Onderwijs) confronteren de argeloze kunstminnaar met hun jeugdige exploten. Zij laten zien wat authentieke creativiteit is. Een fenomeen waar de echte kunstenaars soms een leven lang naar zoeken en trachten. Deze averechtse tentoonstelling past prima in de tegendraadse visie van Croxhapox: anders, degelijk, buitenissig en niet-commercieel. Misschien zijn wij allemaal potentiële kunstenaars, vertelt Hans van Heirseele, een van de runners van de galerie. Als kind maken wij fantastische tekeningen. Jammer genoeg gaat die kwaliteit en die spontaniteit verloren met de jaren. Weinigen keren terug naar die pure oorsprong. Inderdaad zijn de schilderijen, tekeningen, monotypes en lino's op deze tentoonstelling stille getuigen van een rijke, creatieve en buiten-gewone kinderwereld die haaks staat op de grijze volwassenwereld. Deze kinderen van zes tot twaalf geven hun directe en kleurige visie op de wereld. Een beteuterde koning Boudewijn en koningin Fabiola bijvoorbeeld, die hier in al hun klein-menselijkheid getoond worden. Een abstracte specht die hamert op het grote onbegrip. Een simpele bloempot: een juweeltje van een stilleven, gesneden in linoleum. De kinderen portretteren ook hun klasgenootjes: houterig, agressief, expressief of ondeugend. Ze zijn niet mals voor elkaar en voor zichzelf. Leraar plastische opvoeding, Johan Vanneste, begeleidt zo'n honderdtwintig kinderen van de Machariusschool. Wekelijks kunnen zij zich twee à drie uur uitleven in het atelier. Dat is natuurlijk een absoluut minimum. Zij hebben duidelijk behoefte aan deze ambachtelijke en creatieve lessen. Deze kinderen kunnen verbeten werken aan een lino in kleur of een monotype. Op de duur worden ze echt bedreven, vertelt Vanneste. Volgens hem is het ook zeer jammer dat in het gewoon onderwijs weinig of nauwelijks aandacht besteed wordt aan plastische opvoeding. Een tendens die allicht typerend is voor deze technocratische maatschappij.
De affiche van deze tentoonstelling vermeldt alleen de voornamen van de deelnemende kinderen en hun leraar. Er is geen sprake van kindertekeningen. Wat raadselachtig dus, maar tegelijk nieuwsgierig makend naar wat schuilt achter deze namen. Het zou evengoed de aankondiging van een feestje kunnen zijn. En eigenlijk is dat ook een beetje het geval. Deze kinderen bouwen een kunstzinnig feestje in een echte galerie! Waw!' (Danny Dobbelaere, Het Volk, februari 1995).
'Ha, en zij die dachten dat kinderen alleen maar infantiele krabbeltjes kunnen maken die misschien wel best leuk genoeg zijn om bij oma in de keuken te hangen maar verder geen waarde van betekenis hebben!
In galerie Croxhapox in Sint-Amandsberg wordt tot en met 12 maart het tegendeel bewezen. Het experiment is dubbel interessant, vooreerst omdat in deze galerij normaliter alleen werk van volwassen en vooraanstaande kunstenaars te zien is. U kunt dus gewoonuit puur esthetische nieuwsgierigheid gaan kijken.
Maar de tentoonstelling is anderzijds ook interessant omdat het werk afkomstig is van het buitengewoon lager onderwijs van de Sint-Machariusschool.
Opvallend bij de tentoonstelling is dat de kinderen een grote spontanïeteit tentoon spreiden. We kunnen het ons niet herinneren dat wij als kleine pruts zoveel tekentalent hadden, maar blijkbaar kunnen veel kinderen goed tekenen. Een talent dat we helaas vaak weer verliezen met op te groeien, net als onze onschuld.
Het resultaat van deze zoektocht naar creativiteit en oorspronkelijkheid kunt u nog tot 12 maart gaan bekijken in galerie Croxhapox ( ). Een bezoekje meer dan waard, zouden we zeggen!'
(geen referenties, wellicht uit De Streekkrant)
ZIPPER, het eerste project van Thomas Broadbent (US) op Belgische bodem, april 1996. Voor het maken van zijn dubbelzinnige objecten gebruikt TB wallstreet tissues. De stof, die meestal een streepjespatroon vertoont, wordt gebruikt voor het vervaardigen van maatpakken. Bij Broadbent worden het in maatpak ingepakte woningen of kastjes die op een iconografische manier naar real estate verwijzen. De ritssluiting is alomtegenwoordig en heeft in niet weinig gevallen een erotische suggestie.
Net als Tinka Pittoors gebruikt Dianna Frid (Can) materialen als zijde, satijn, katoen, stof, wol, tape en aanverwanten, die ze met naald en draad tot ingenieuze 2-dimensionele labyrinten verwerkt. De werkwijze van Tinka Pittoors is anders; ook de materiaalkeuze is niet helemaal dezelfde. Ze fabriceert micro-klimaatjes, kleine theatertjes, ongewenste monumentjes en maakt er foto's van. De foto is het uiteindelijke werk.
Annelies Slabbynck (maart 2006) heeft een voorliefde voor archaïsche stoffen: kant, broderie, korsetten, bandages, materialen die ze meestal combineert met uit klei vervaardige elementen.
De handdoeken van Norma Markley (september 2006) en de regenjekker in een etui die Griet Musschoot als objet indispensable in het souterrain van Aannemersstraat 54 aanbrengt. Voor zijn instalraam uit 1996, Kausale Zusammenhange I, gebruikt Thomas Karz (D) wit wasgoed. In 2003 brengt Katrien Hofman van haar Tante Wieze project een remake op locatie Onderstraat 26; toeval wil dat Onderstraat 26 eertijds een kledingzaak was wat nog blijkt uit de imposante houten lambrisering waarmee de gevel van het pand is afgewerkt.
CarianaCarianne, BORDERS (crox-book NR 3), fragment: 'We are always in a state of being dressed. Sometimes the skin is clothed with tape, cardboard, paper, string and wood. The watery veins are draped with non-art materials. As fragments, each sleeve is compiled, connected and integrated toward a whole. Performing at capacity - hammers, saw blades, plastic bags, newspapers and shirt collars assemble lines and construct fields. As material, we lose our original purpose and become fragments of action, texture, mass and each other. A hammer is no longer only a hand tool for driving nails, but is also becomes a weight tied to a string that forms the equator. Adorned in wire, wood, string, cardboard and maps, we become equally dynamic, equally valid, and equably present.' (op. cit. p.46-47)
LET'S PLAY FASHION, een door Pony Attack georgainseerde gastproductie. Datum is zaterdag 14 april 2007. Dertien jonge couteriers die afstudeerden aan de mode-akademies van Gent, Genk en Antwerpen.
Juni 1990. Croxhapox is amper enkele maanden actief. Frank is midden april 1990 toegetreden tot de groep die op dat moment eigenlijk geen groep is omdat alleen Hans zich er mee bezig houdt. Guido heeft het te druk met zijn tv-werk. Het is Frank die voorstelt om op een meer doorgedreven en consequente manier prospectie te voeren en niet langer in eigen vijver te vissen.
happy room
Verwée in de eerste, kleine ruimte van Lucas Munichstraat 76, een ruimte die intussen als mediaruimte en cafetaria gebruikt wordt. De kubusruimte is een houten constructie van plusminus 2m80 op 2m80, aan de voorzijde afgewerkt met een trap. De bovenzijde van de kubus vormt een platform dat zich ongeveer halverwege tussen de vloer en het plafond van crox1 bevindt. De houten constructie vormt een kleine niche – de open doorgang is een stuk smaller dan de gebruikelijke breedte van een kamerdeur, wat het effect van niche of catacombe versterkt. De naam ‘Happy Room’ refereert naar een gelijkaardig crox-project uit 1991.
Na het project van Adriaan Verwée (crox 147/ september 2005) – het eerste project in de kubusruimte of ‘Happy Room’ – komen er volgende kunstenaars aan bod:
crox 150: Ann Vandersleyen/ tekeningen (oktober 2005)
Curators seemingly want to be artists. Architects want to be artists. I don’t know if this is an unhealthy trend or not. What disturbs me is a growing tendency for artists to be used as art materials, like paint, canvas, etc. I am uneasy about being used as an ingredient for an exhibition recipe, i.e., to illustrate a curator’s thesis. A logical extreme of this point of view would be for me to be included in an exhibition entitled “Artists Over 6 Feet 6 Inches”, since I am 6’7”. Does this have anything to do with the work I do? It’s sandpapering the edges off of art to make it fit a recipe.
John Baldessari
alfabeticum op voornaam van alle kunstenaars die in croxhapox aan bod kwamen
Alda Snopek
Alan Smith
Annik Laurijssens
Kim Vlaeminck
Rob De Schutter
crox 177, mei 2006. Project o.l.v. Winnie Bauwens (leerkracht SKI) in de Machariusbuurt.
De Gentenaar (zaterdag 6 mei 2006) - STEDELIJK KUNSTINSTITUUT NEEMT MACHARIUS-HEIRNIS ONDER DE LOEP.
De croxruimte in de Lucas Munichstraat bevindt zich in het hartje van de Machariusbuurt en is alleen al hierdoor de aangewezen plek voor een video-presentatie. Niet alleen het artistieke en educatieve aspect spelen mee, ook de profilering binnen de buurt zelf en mogelijke samenwerking met o.a. VZW Coyendans.
De Gentenaar smeert de reportage uit over twee volle pagina’s van de weekendeditie:
"GENT. Twaalf jaar geleden werd de wijk Macharius onder de loep genomen door leerlingen van het Stedelijk Kunstinstituut (SKI). Onze krant publiceerde toen enkele foto’s. Vandaag namen andere leerlingen, van gemiddeld 18 jaar oud, opnieuw het initiatief om Macharius-Heirnis in beeld te brengen. Ze vertrokken van de oorspronkelijke foto’s en maakten er videoreportages van. De mensen die op de foto stonden, werden opgespoord en soms teruggevonden. “Vroeger was het een eerder industriële wijk met tientallen slachthuizen. Vandaag is Macharius-Heirnis op sommige plaatsen, zoals aan de Lousbergkaai, uitgegroeid tot een duurdere woonwijk”, zegt Winnie Bauwens, leerkracht aan het SKI.’
Titels van de aparte stukjes: ‘Hoekhuis aan Munichstraat kreeg facelift’, ‘Slachthuizen en veemarkt zijn verdwenen’, ‘Het Rommelwaterpark toen en nu’, ‘Verdoken armoede in Macharius’, ‘Bouwvallig hoekhuis maakt plaats voor nieuwbouw.’
‘SLACHTHUIZEN EN VEEMARKT ZIJN VERDWENEN. Twaalf jaar geleden interviewde een leerling van het SKI deze besnorde slager. “De buurt was vroeger de vaste stek voor veemarkt- en slachthuisactiviteiten,” zegt Bauwens. “De man op de oorspronkelijke foto hebben we niet teruggevonden, maar we hebben wel een andere slager in dezelfde slagerij ontmoet. Die vertelde over de paasmarkten die vroeger plaatsvonden in de buurt. Het mooiste prijsbeest ging dan naar huis met de eerste prijs. Het gebeurde toen ook regelmatig dat er een stier ontsnapte. De slachthuizen bezorgden echter heel veel overlast in de buurt en het bestuur besloot om die activiteiten uit het centrum te halen. Rondom de vele slagerijen was een rijk horecaleven uitgebouwd, met een 50-tal cafés. De bars zijn bijna allemaal verdwenen, maar de dynamiek in de wijk is gelukkig gebleven.”
